- Üyelik Tarihi
- 11 Nis 2007
- Mesajlar
- 24,205
- Aldığı Beğeniler
- 22,175
- Takım
- Fenerbahçe
Anmayı unuturken anılmayı bekledik hep.Hatırlamadan hatırlanmayı bekledik.Güneş gidince dünyamızdan ışığa sitem ettik.Sabah olunca geceye sitem ettik.Gül diyarında dikenleri gördük,dikenlere sitem ettik.Fedakarlıkdan dem vurduk hep ama feda edemedik.Gözlerimiz vardı ama görmedik.Baktık belki ama göremedik.Duygularımız vardı onlarıda dünyanın sahteliğine ittik.Ekmeden biçmeyi bekledik.Yada şöyle diyelim biz sevmeden sevilmeyi bekledik!..
Anlık duygular çepeçevre sardı her yanımızı.Anlık sever,anlık sinirlenir,anlık yaşar olduk belkide...Sınırsız duyguları bir ana sığdırmaya çalıştık.Anlık beklentiler kitledi avuçlarımızı.Dua etmenin servetini yükleyemedik heybelerimize.Sevmeyi yayamadık hayatımıza.Sevgisiz kaldık dünyalıklar arasında.Anlık sözler uğruna kaybettik seviyorum dediklerimizi.Meğer biz anlık sevmişiz farkedemedik.Yaşamak anlık değildi oysa.Ömür bir yoldan ibaretti.Zamansa o yolun birer durakları.Ve harcadık o duraklarda bütün duygularımızı.Mevsimlerimiz tükendi ve döndük tek mevsime.Renklerimiz bitti siyah-beyaz ekranlara hapsettik kendimizi...
Ömre yayılmıştı insan.Ömrüne yayılmıştı duygular,sözler ve davranışlar.Büyük irade sahibi lütfetmişti iradesinden.Ama iradelerimizi kaybettik ilkin.Sonra kayıp gitti elimizden herşey.Tutmayı bırakın kayma diyecek takatımızda kalmadı.Anlık heveslerin içinde öyle bi oyalanmıştıkki bir nebze olsun göremedik elimizi ve elimizden kayıp gidenleri.Uyandık belki sonradan ama ellerimiz bomboş kalmıştı.Anlık yaşamın kursağına zamansız kalan cümleler takılmıştı.Yaşamsız kalan cümleler.Bir anda yaralanıp kanayan cümleler...
Gökyüzünden düşen yağmur misaliydi insan.Anlık yağarsa yaz yağmuru olurda geçer gider ömürlerden.Ne adı kalır ardında ne de izi.Yayılıpta yağarsa sel olur.Çağlar durur gözler önünde.İz bırakır geçtiği yerlerden.Bir hatıra bırakır hatırlanmak için hatırsız hatıralara inat.Bir sevgi olur dalgalar ona,gözlerde dalgalanır anlık sevdalara inat...
Bilirmisiniz siz an ve an ağlamayı.Bir andan sıyrılıp an ve an sevmeyi.Sevginin işlediği yüreklerdi işte an ve an sevenler.İşlenen sevginin ürünüdür onlar.Ölüme ömür sığdıracak kadar geniştir zamanları onların.Dikenler arasında yetişecek güllere müjdedirler.Anı değil hayatı yaşar onlar.Bir anda kalmazlar,bir ana sığdırmazlar kendilerini.Ölümü hayatlaştıran sevdalarının bir dilenişi olur ömürleri onlara.Zaman duacıdır arkalarında.Dua etmeyi öğretir zaman onlara.Anlık serzenişlere inat bir hayattır duaları.Unutulmuşluğun dünyasında bir hazinedir vefaları.Sefaya uzanan bir yoldur cefaları...
Dönsün dünya şimdi ve bihaber davransın hala olanlardan.Dönsün zamanıyla birlikte.Savursun yanmışların küllerini.Zaman olsun,tekrarlanan yaraları yeniden sarmak için.Anlık yaşayana sonuç,hayatı yaşayana sebep olsun.Dönsün dünya şimdi taşıdığı onca yükle.
Gün gelecek gün kalmayacak.Gün gelecek yarın olmayacak.Anlık sevenler,anlık kalanlar ve anlık yaşayanlar unutmasınlar ki bir gün anlık ölecekler!...
...alinti...
Anlık duygular çepeçevre sardı her yanımızı.Anlık sever,anlık sinirlenir,anlık yaşar olduk belkide...Sınırsız duyguları bir ana sığdırmaya çalıştık.Anlık beklentiler kitledi avuçlarımızı.Dua etmenin servetini yükleyemedik heybelerimize.Sevmeyi yayamadık hayatımıza.Sevgisiz kaldık dünyalıklar arasında.Anlık sözler uğruna kaybettik seviyorum dediklerimizi.Meğer biz anlık sevmişiz farkedemedik.Yaşamak anlık değildi oysa.Ömür bir yoldan ibaretti.Zamansa o yolun birer durakları.Ve harcadık o duraklarda bütün duygularımızı.Mevsimlerimiz tükendi ve döndük tek mevsime.Renklerimiz bitti siyah-beyaz ekranlara hapsettik kendimizi...
Ömre yayılmıştı insan.Ömrüne yayılmıştı duygular,sözler ve davranışlar.Büyük irade sahibi lütfetmişti iradesinden.Ama iradelerimizi kaybettik ilkin.Sonra kayıp gitti elimizden herşey.Tutmayı bırakın kayma diyecek takatımızda kalmadı.Anlık heveslerin içinde öyle bi oyalanmıştıkki bir nebze olsun göremedik elimizi ve elimizden kayıp gidenleri.Uyandık belki sonradan ama ellerimiz bomboş kalmıştı.Anlık yaşamın kursağına zamansız kalan cümleler takılmıştı.Yaşamsız kalan cümleler.Bir anda yaralanıp kanayan cümleler...
Gökyüzünden düşen yağmur misaliydi insan.Anlık yağarsa yaz yağmuru olurda geçer gider ömürlerden.Ne adı kalır ardında ne de izi.Yayılıpta yağarsa sel olur.Çağlar durur gözler önünde.İz bırakır geçtiği yerlerden.Bir hatıra bırakır hatırlanmak için hatırsız hatıralara inat.Bir sevgi olur dalgalar ona,gözlerde dalgalanır anlık sevdalara inat...
Bilirmisiniz siz an ve an ağlamayı.Bir andan sıyrılıp an ve an sevmeyi.Sevginin işlediği yüreklerdi işte an ve an sevenler.İşlenen sevginin ürünüdür onlar.Ölüme ömür sığdıracak kadar geniştir zamanları onların.Dikenler arasında yetişecek güllere müjdedirler.Anı değil hayatı yaşar onlar.Bir anda kalmazlar,bir ana sığdırmazlar kendilerini.Ölümü hayatlaştıran sevdalarının bir dilenişi olur ömürleri onlara.Zaman duacıdır arkalarında.Dua etmeyi öğretir zaman onlara.Anlık serzenişlere inat bir hayattır duaları.Unutulmuşluğun dünyasında bir hazinedir vefaları.Sefaya uzanan bir yoldur cefaları...
Dönsün dünya şimdi ve bihaber davransın hala olanlardan.Dönsün zamanıyla birlikte.Savursun yanmışların küllerini.Zaman olsun,tekrarlanan yaraları yeniden sarmak için.Anlık yaşayana sonuç,hayatı yaşayana sebep olsun.Dönsün dünya şimdi taşıdığı onca yükle.
Gün gelecek gün kalmayacak.Gün gelecek yarın olmayacak.Anlık sevenler,anlık kalanlar ve anlık yaşayanlar unutmasınlar ki bir gün anlık ölecekler!...
...alinti...
