ANNEME
Sevgili Anneciğim
Anne olarak yaşayacağım bu ilk ANNELER GÜNÜN de mektuplarımın en zorunu yazıyorum sana.
İlk bunu söylemek istedim. Çünkü bunca yıldır anne olmanın ne demek olduğunu bilmeden seni anlamaya, senin engin şefkatine ifadeler sunmaya çalıştım. Meğer ne kadar kifayetsizmiş tüm cümlelerim.
Buymuş demek anne olmak. Evladının gözlerinde kaybolmak, mis kokulu tenini koklamaya doyamamak, hiç beklentisiz sevmek, kendinden evvel can parçanı düşünmek, onu her şeyden üstlerde tutmak, evladınla birlikte hayatını sona erdirip, kalan tüm ömrünü ona bağışlamak. Her ilkinde yanında olmak, yön vermek, yol göstermek..Buymuş anne olmak....
Senin mükemmelliklerini saymaya kalksam hiçbir şekilde başaramayacağımı artık biliyorum. Bu yüzden mektubumda deyinmeyeceğim bunlara. Ne desem yetersiz kalacak.
Bu mektup senden özür mektubu olacak birazda.
Seni üzdüğüm günler için
Seni merakta bıraktığım günler için
Seni ağlattığım günler için
Seni uykusuz bıraktığım geceler için
Sana yeterince sarılamadığım için
Sana kimi zaman asi davrandığım için
Seni acımasız eleştirdiğim dönemlerim için
Senle daha fazla birliktelik yaşayamadığım için
Ve yapamadığım, yetemediğim, anlayamadığım, fark edemediğim nice hareketim için binlerce kere özür diliyorum senden.
Affet beni anneciğim
Ödeyemeyeceğim haklarına helalik istiyorum.
Helal eyle anacığım haklarını bana, ne olur....
Bana ve oğluma....
Senelerce seni yoran ben, daha yetmezmiş gibi birde oğluma analık yapmamda sana sığındım. Bırakmadın beni.
Dertlerim bitmedi değil mi..
Bir rahat edemedin değil mi....
Ruhen ve bedenen belki de en çok istirahati hak ettiğin bu yaşında torununu verdim kucağına. Onu da derin şefkatinle sardın, en özenli şekilde bakımını üstlendin.
Senin elinin değdiği her şey en güzel,
Senin varlığınla nurlanan evimizin sıcağı en güzel
Senin bakışın, duruşun, dokunuşun, ağlayışın, tavırların en güzel....
Annelerin en güzeli sen, ananelerin en güzeli yine sen.
Senin bastığı toprağı göze sürme diye çekmeden cennete girmek mümkün mü?
Senin duanı almadan iki yakamızın bir araya gelmesi mümkün mü?
Senin hakkını ödeyebilmek hiç mümkün mü?
Öperim dokunmaya kıyamadığım o pamuk ellerinden
Öperim yaşlarla hep ıslak olan gül yanaklarından
Öperim şefkat dolu hüzünlü gözlerinden
Seni çok seviyorum annecim
Ömrün uzun, bereketli, sağlıklı ve mutlu olsun inşallah
Kızın Rana
Rana ÇOLAK
Mayıs 2005
www.hayalmavisi.com
Sevgili Anneciğim
Anne olarak yaşayacağım bu ilk ANNELER GÜNÜN de mektuplarımın en zorunu yazıyorum sana.
İlk bunu söylemek istedim. Çünkü bunca yıldır anne olmanın ne demek olduğunu bilmeden seni anlamaya, senin engin şefkatine ifadeler sunmaya çalıştım. Meğer ne kadar kifayetsizmiş tüm cümlelerim.
Buymuş demek anne olmak. Evladının gözlerinde kaybolmak, mis kokulu tenini koklamaya doyamamak, hiç beklentisiz sevmek, kendinden evvel can parçanı düşünmek, onu her şeyden üstlerde tutmak, evladınla birlikte hayatını sona erdirip, kalan tüm ömrünü ona bağışlamak. Her ilkinde yanında olmak, yön vermek, yol göstermek..Buymuş anne olmak....
Senin mükemmelliklerini saymaya kalksam hiçbir şekilde başaramayacağımı artık biliyorum. Bu yüzden mektubumda deyinmeyeceğim bunlara. Ne desem yetersiz kalacak.
Bu mektup senden özür mektubu olacak birazda.
Seni üzdüğüm günler için
Seni merakta bıraktığım günler için
Seni ağlattığım günler için
Seni uykusuz bıraktığım geceler için
Sana yeterince sarılamadığım için
Sana kimi zaman asi davrandığım için
Seni acımasız eleştirdiğim dönemlerim için
Senle daha fazla birliktelik yaşayamadığım için
Ve yapamadığım, yetemediğim, anlayamadığım, fark edemediğim nice hareketim için binlerce kere özür diliyorum senden.
Affet beni anneciğim
Ödeyemeyeceğim haklarına helalik istiyorum.
Helal eyle anacığım haklarını bana, ne olur....
Bana ve oğluma....
Senelerce seni yoran ben, daha yetmezmiş gibi birde oğluma analık yapmamda sana sığındım. Bırakmadın beni.
Dertlerim bitmedi değil mi..
Bir rahat edemedin değil mi....
Ruhen ve bedenen belki de en çok istirahati hak ettiğin bu yaşında torununu verdim kucağına. Onu da derin şefkatinle sardın, en özenli şekilde bakımını üstlendin.
Senin elinin değdiği her şey en güzel,
Senin varlığınla nurlanan evimizin sıcağı en güzel
Senin bakışın, duruşun, dokunuşun, ağlayışın, tavırların en güzel....
Annelerin en güzeli sen, ananelerin en güzeli yine sen.
Senin bastığı toprağı göze sürme diye çekmeden cennete girmek mümkün mü?
Senin duanı almadan iki yakamızın bir araya gelmesi mümkün mü?
Senin hakkını ödeyebilmek hiç mümkün mü?
Öperim dokunmaya kıyamadığım o pamuk ellerinden
Öperim yaşlarla hep ıslak olan gül yanaklarından
Öperim şefkat dolu hüzünlü gözlerinden
Seni çok seviyorum annecim
Ömrün uzun, bereketli, sağlıklı ve mutlu olsun inşallah
Kızın Rana
Rana ÇOLAK
Mayıs 2005
www.hayalmavisi.com
