Annem
Mevsim bahar olunca tomurcuklar çıkar
Ardından yaz mevsimi gelir çiçekler açar
Dağlar, taşlar sanki gülücüklerini saçar
Gönül çiçeğim solmuş gülemem annem
Ben yüreğimde sonbaharı yaşıyorum
Ömrüm yaprak yaprak dökülüyor
Çocukluk gibi gençlikde yitip gidiyor
Her şey tükendi tükeniyorum annem
Bir kez olsun kış gecelerime gelsen
Üşüyen şu yüreğimi bir kez sevsen
Bomboş odama yavrum diye seslensen
Gelsen hıçkırıklarımı dindirsen annem
Mevsimlerde beni aramaktan yoruldum
Senin olduğun mevsimde mutluydum
Sensizliği mevsimlerde paylaşıyordum
Ne bahara ne kışa küsemiyorum annem
Elimde bir kalem kağıtlara yazıyorum
Bilmeyen ya deli ya aşık der diyorum
Ben böyle sanki garip gibi oluyorum
Garipliğime, öksüzlüğüme gel annem
