H
hayrunisa
Guest
Bir zamanlar bir psikoloji kitabında okudu um bir bölüm vardı...
Hayatın ve getirilerinin kıymetini anlamak için tavsiye edilen bir metod
vardı içinde..
Deniyordu ki; "arada bir, çok bunaldı ınızda, hayatın sizin için
>çekilmez
>
>hale geldi ini düşündü ünüzde kendinize 10 dakika ayırın ve kendi cenaze
>
>töreninizi düşünün"...
>
>Cümleyi ilk okudu umda çarpılmıştım...
>
>Ben girişin akabinde pozitif bir gelişme ve tavsiye bekliyordum...
>
>Ama " kendi ölümümüzü ve cenazemizi " düşünmemiz tavsiye ediliyordu...
>
>Tüylerim diken diken oldu ve yazarın saçmaladı ını düşündüm o an...
>
>Ama önyargı düşmanı biri olarak okumaya devam ettim...
>
>Diyordu ki; " bunları düşündü ünüzde dünyadaki yerinizi, dünyayı
>
>terketti inizde oluşacak boşlu u, sevdikleriniz ve sizi sevenler için
>
>öneminizi anlayacaksınız... özellikle insanların sizin için neler
>
>söyleyeceklerini, onlar için ne ifade etti inizi hissetmeye çalışın...
>
>O andan geriye dönme şansınız olmadı ını, hayat denen kredinizin
>
>>>bitti ini
>
>ve onlara yanıt verme şansınız olmadı ını düşünün...
>
>
>
>Tekrar sarılma, bir kez daha öpme ihtimalinizin > bitti ini hissedin...
>
>Dünyadaki küslüklerin, ayrılıkların, kavgaların yanında bu acının ve
>
>geri
>
>önülmezli in korkunç çaresizli ini yaşayın...
>
>Bırakın canınız yansın, bırakın alevler içinde kavrulsun tüm ruhunuz...
>
>Orada, o musalla taşında düşünün kendinizi...
>
>Seyredin şu an çevrenizde olanların yüz ifadelerini...
>
>Akıllarından ve yüreklerinden geçen cümleleri hayal edin...
>
>**************
>
>Kitaba devam etmeden bıraktım kenara ve gözlerimi kapatıp aynen
>
>düşünmeye
>
>başladım... Eşimi, o lumu, annemi, babamı, kardeşlerimi ve di er tüm
>
>çevremi oturttum tek tek kendi cenaze törenimdeki yerlerine... birer
>
>>>birer
>
>yerleştirdim tabutumun çevresine hepsini... hayatımda çok nadir bu kadar
>
>canım yanmıştı... görüyordum işte "babaaaa..." diye a layan biricik
>
>o lumu...
>
>Eşim kuca ında "a layan emanetimle" ayakta durmaya çalışıyordu
>
>perperişan...
>
>Koca çınar babacı ım, belli belirsiz dualar okuyordu, o gözümden hala
>
>gitmeyen vakur duruşuyla... Annem, ci erinden bir parça canlı canlı
>
>koparılmış gibi hem içine hem dışına akıtıyordu gözyaşlarını...
>
>Kardeşlerim, akrabalarım "çok erken gitti, doyamadı o luna.."diyordu
>
>acıyan ses tonlarıyla... Ve dostlarım... Onlar da şaşkındı... Bazısı
>
>>>"daha
>
>dün birlikteydik, nasıl olur.." diyordu... Bunları seyredip onlara
>
>"hayır
>
>ölmedim, burdayım.." demek istedim hayal oldu unu unutup... Sonra
>
>anladım
>
>yazarın ne demek istedi ini daha devamını okumadan kitabın...
>
>************
>
>Farkındalık önemli bir kavramdır psikolojide... Belki de hiç aklımıza
>
>gelmeyen ve gelmeyecek bir farkındalı ı göstermek istemişti yazar...
>
>Kitabı okumaya ne gücüm kalmıştı, ne de iste im...
>
>Almam gereken dersi ve mesajı almıştım... Şimdi ne kitabın adını ne de
>
>yazarı hatırlamıyorum...
>
>Şu an bunları yazarken bile çok kötü oldum...
>
>
>
>Bu olayda tek farkındalık da yok üstelik..
>
>
>
>Biraz kendime geldikten sonra devam ettim hayatımın en zor
>
>hayaline... Sırada çevremdekilerin ölümümün akabinde neler
>
>söyleyecekleri
>
>vardı... Usulen ve nezaketen söylenenlerin dışında...
>
>
>
>Onlarda bıraktı ım izleri, yaşananları ve
>
>yaşanamayanları elden geçirerek ben konuşturacaktım hayalimde...
>
>İçlerini okuyacaktım, senaryo bana ait olarak...
>
>Yaşarken neler yazmıştım, ölümümle neler okuyacaktım...
>
>Gerçek duygularıydı ulaşmaya çalıştı ım, ölüm
>
>acısının etkisiyle girilen
>
>duygusal mod de ildi, deşifre etmem gereken metin...
>
>Canım o lumun söyleyecek çok şeyi yoktu...
>
>Özleyecekti, yoklu umu
>
>hissedecekti.. a layacaktı aklına geldikçe... Belki
>
>ölümün ne anlama
>
>geldi ini hissedecek yaşa gelinceye kadar sıradan
>
>bir üzüntünün ötesine
>
>geçmeyecekti duyguları...
>
>Ama hayal bu ya, 18-20 yaşına getirdim 2 saniyede
>
>o lumu... "hayal - meyal
>
>hatırlıyorum be baba seni... Keşke şimdi yaşıyor
>
>olsaydın da erkek erke e
>
>sohbet etseydik seninle... Bak mezuniyet törenimde
>
>de babasızdım... Askere
>
>giderken kimin elini öpece im senin yerine..."
>
>diyecek canı yanarak bir
>
>köşede...
>
>Sevgili eşim... Benim muhteşem hatunum... Nasıl
>
>dayanır bensizli e ?...
>
>O ki, benim için herşeyini feda edip koşmuştu
>
>bana... Hayatının tek adamı
>
>şimdi toprak olacaktı... Bir daha " Seni seviyorum "
>
>diyemeyecekti... Bir
>
>daha hevesle açamayacaktı çalan kapıyı... Ve her
>
>gelen gece bensizli ini
>
>haykıracaktı yüzüne... Her sabah da bensiz
>
>başlayacaktı koca gün...
>
>Tek cümlesi takıldı o an içime; " Oyunbozanlık
>
>yaptın be böce im, hani
>
>beraber ölecektik ?..."
>
>Babam-annem, o bugüne kadar evlat olarak mutlu
>
>edecek hiçbir şey
>
>yapamamanın acısıyla kahroldu um güzel insanlar...
>
>Helaldi şüphesiz
>
>hakları...
>
>Bilerek hiç kırmamıştım onları... Üzerine
>
>titredikleri evlatları onlardan
>
>önce göçmüştü işte önlerinde ve dualarına
>
>muhtaçtım....
>
>Kaç anne ve babanın çekebilece i bir acıydı ki
>
>evladının cenazesinde
>
>bulunmak... Herhalde insanın uzun yaşadı ına
>
>üzüldü ü nadir anlardan olsa
>
>gerek...
>
>*************
>
>Di erlerine geçmiyorum...
>
>Bu yazıyı şu an yazıyı
>
>sizlerle paylaştı ıma göre"di erlerine" artık sizler de dahilsiniz...
>
>Düşünün, birgün bir mail ulaşıyor mail-boxınıza"ölmüş" diye...
>
>Sizler kimbilir neler düşünür ve yazardınız...
>
>Eşim şu an yanımda a lıyor, sanki gerçekmiş gibi...
>
>Oysa ki yazarın amacı " Yaşamanın ve hala nefes alıyor almanın kıymetini
>
>"göstermekti...
>
>Benim de öyle...Lafı çok uzattım farkındayım...
>
>Ama hayat dedi imiz çözümü zor süreç 2 satırla özetlenemeyecek kadar
>
>girintili
>
>çıkıntılı...
>
>Ben o gün kurdu um o hayalle, canımın tüm yanmasına ra men YENİDEN
>
>DOĞDUM...
>
>Bilgisayar diliyle "format attım hayatıma"...
>
>Sahip olduklarımın farkına vardım ve hala nefes alıyor oldu um için
>
>şükrettim...
>
>Gözlerimi açtı ım anda o kötü ve acı sahne bitmiş,oyun perde demişti...
>
>Peki ya hayal de il de,gerçek olsaydı ve perde bir daha açılmamak
>
>üzerekapansaydı...
>
>İşte bu final bu yazıyı buraya kadar okumanıza de miş olmalı...
>
>Belki gerildiniz, kötü oldunuz ama devamını getirirseniz buna de er
>
>bence...
>
>Ben bu akşam melankoli im ve biraz abartmış olabilirim...
>
>Hani sanatçı ve şairiz ya ondandır belki...
>
>Bence bu yazıyı sadece okuyarak bırakmayın...
>
>LÜTFEN ARADA BİR, BURADAN ALDIKLARINIZI TARTIN,
>
>DÜŞÜNÜN VE HAYATINIZI
>
>GÖZDEN GEÇİRİN...
>
>Ölümün kime ve ne zaman gelece ini Yüce Allah' tan başka bilen yok...
>
>İşte bu yüzden hazır yaşıyorken ve nefes alıyorken yapabileceklerinizi
>
>yapın,
>
>ertelemeyin...
>
>Bilerek - bilmeyerek kırdı ınız kalpleri tamir edin...
>
>Sizi sevenlere ve sevdiklerinize daha fazla zaman ayırın...
>
>(...)sevginizi ve verdi iniz de eri
>
>haykırın
>
>onlara
>
>iş işten geçmeden...
>
>Ve en önemlisi;
>
>VERDİĞİ -VERMEDİĞİ, ALDIĞI - ALMADIĞI HERŞEY İÇİN, TEKRAR TEKRAR
>
>ŞÜKREDİN
>
>YÜCELER YÜCESİ YARADAN'A...
(candündardan)
EVET DURUP DÜŞÜNMEMİZ GEREKEN GÜZEL BİR YAZI 