- Üyelik Tarihi
- 30 Ara 2007
- Mesajlar
- 8,908
- Aldığı Beğeniler
- 128
- Takım
- Fenerbahçe
Ardımdan...
Herkes kendi köşesinde başı önünde, türlü düşündeler içindeyken, ne kadar da acıdım. Acziyetin büyüklüğü kendisini inkâr eder gibi.
Zaman dilde kolay, ayna da zalim…
Rakamlar yalan…
Yirmi dördümde, zaman yaşında ahvalim
Nedir zamanı bu kadar güçlü kılan… ?
Yürürüm, izlerim kalmaz kaldırımlarda. Sözlerim karışır sessizliğe, yazılarım gazetelere hamur olur. Derken biri alır gazeteyi, tutuşturur mangal ateşini.
Ne kalır ki, “ben” dediğimden geriye… ?
Kıyafetlerim dağıtılır, ona-buna. Asıllarım ya kullanılır ya da sevabıma harcanır. Ayrıntılarım çöpe atılır. Gözyaşı adıma eşlik eder bir süre. Üç yıl yasin okunur ardımdan, 5 yıl fatiha… Adım silinmemişse mezar taşımdan, birkaç göz gezinir, üzerime emanet toprağı. Sohbetler de anılır adım bir süre. “severdim rahmetliyi” derler, bi kısmı “ama” ekler, sevgilerinin ardına. Âmâ sevgilerin azabı vurur, biraz tahta, gerisi toprak, dar bir mekânda.
Ve ben tüm bunlar esnasında, tüm bunlardan güttüğüm dertlerin hesabını veririm.
“ben”i bitirir de eller, harcadığım(ız) bunca “ben”lerin arasında hesabım bitmez…
Bu “ben”i bitirmeli, ölmeden.
t.e.
Herkes kendi köşesinde başı önünde, türlü düşündeler içindeyken, ne kadar da acıdım. Acziyetin büyüklüğü kendisini inkâr eder gibi.
Zaman dilde kolay, ayna da zalim…
Rakamlar yalan…
Yirmi dördümde, zaman yaşında ahvalim
Nedir zamanı bu kadar güçlü kılan… ?
Yürürüm, izlerim kalmaz kaldırımlarda. Sözlerim karışır sessizliğe, yazılarım gazetelere hamur olur. Derken biri alır gazeteyi, tutuşturur mangal ateşini.
Ne kalır ki, “ben” dediğimden geriye… ?
Kıyafetlerim dağıtılır, ona-buna. Asıllarım ya kullanılır ya da sevabıma harcanır. Ayrıntılarım çöpe atılır. Gözyaşı adıma eşlik eder bir süre. Üç yıl yasin okunur ardımdan, 5 yıl fatiha… Adım silinmemişse mezar taşımdan, birkaç göz gezinir, üzerime emanet toprağı. Sohbetler de anılır adım bir süre. “severdim rahmetliyi” derler, bi kısmı “ama” ekler, sevgilerinin ardına. Âmâ sevgilerin azabı vurur, biraz tahta, gerisi toprak, dar bir mekânda.
Ve ben tüm bunlar esnasında, tüm bunlardan güttüğüm dertlerin hesabını veririm.
“ben”i bitirir de eller, harcadığım(ız) bunca “ben”lerin arasında hesabım bitmez…
Bu “ben”i bitirmeli, ölmeden.
t.e.
