Arkamdan AğlamaMevlana Celaleddin-i Rumi Öldüğüm gün tabutum yürüyünce Bende bu dünya derdi var sanma Bana ağlama “yazık yazık! Vah vah” deme Şeytanın tuzağına düşersen Vah vahın sırası o zamandır “Yazık yazık” asıl o zaman denir. Cenazemi gördüğün zaman “Elfirak elfirak” deme Benim buluşmam asıl o zamandır. Beni mezara koyunca elveda demeğe kalkışma Mezar cennet topluluğunun perdesidir. Mezar hapis görünür amma Aslında canın hapisten kurtuluşudur. Batmayı gördün ya doğmalı da seyret, Güneşle aya batmadan ne ziyan gelir ki? Sana batma görünür amma Aslında o doğmadır, parlamadır. Yere hangi tohum ekildi de yetişmedi? Neden insan tohumu için Bitmeyecek, yetişmeyecek zannına düşüyorsun? Hangi kova suya salındı da dolu olarak çekilmedi? Can Yusuf’un kuyuya düşünce niye ağlarsın? Bu tarafa ağzını yumdun mu o tarafa aç Çünkü artık hay u huyun Mekansız alemin boşluğundadır. |
