Ne kadar hazin ki
Sende vefasız bir yolcusun,
Solgun kalbim feryat ederken,
Nefesim tükenirken o an çaresizdim
Bir evlada demeden,
Gitmelerin seyrinde demlenirken,
Tükenmeyen hıçkırıkların sağanağında
Sen sessizlik içine çekilirken
Ne halin muvazenesinden,
Ver nede vefanın kadrinden nasiplenmeden,
Heveslerinin renklerinde
Mesuliyetten yoksun halinle ve giderken!
Her ne dense, ne söylense,
Senin için kifayet etmeyecektir bilirim,
Hüznün vuran anlamsızlığında sefilim,
Kalbim yılgın evet bu lahzada böyleyim.
Sevmek adına her ne varsa,
Dalgaların hicranı mütemadiyen anlatsa,
Gök kubbeden yıldırımlar sarksa,
mahzun kalbim sevgi ve vefa adına uğraşta.
Sormak adına her ne varsa,
Şayet maksat ram olmak için şartsa,
Muhabbet karşılıklı olmayınca
Neyleyim sen var git umutlarının yoluna.
Nihayetinde kalan ömrüm
Hazanlaşacaksa ve şevk kalamayacaksa da,
Sürur bulunmayacaksa ve heyecan
Çok uzaklardan halimin sefilliğine bakınca!
Şarkılar ne kadar anlatsa da,
Kemani yüreğimi dağlayıp bayıltsa da,
Aşk, kalbin inşirahında anlamlaşacaksa,
Maksut için olunca!
Feveranlar çıkıyor karşıma,
Sinem her ne kadar darlığa mahkûm kalsa da,
Gözyaşlarım nedameti ansa da
Ruhum hicran damlaları başlıyor yine!
Solgun çiçekleri andım,
Kanatsız kuşlarla yaşamaya alıştım,
Yapraksız dallara ve hırçın kayalıklara
Nedense şartsız ve ivazsız seni anlattım!
Orada hüznü yudumladım,
Sancılarımla baş başa sukutu hali yaşadım,
Uzaktan da olsa sana yılmadan sevdamı
Hicran içinde yeniden yaşayıp ferahladım!
Ve takatsiz ağladım,
Aşk için çileyi derleyip teneffüs ettim,
Ve niyaz ettim mağdur olmamanı diledim
Nasip böyleymiş, kısmet vakti değilmiş dedim!
Mustafa CİLASUN
