...Susmak, Sana Konuşmaktır...
“Seni sevmek;
Sensiz uykulara uyumamak/mış,
Ve sabahı edememek/miş,
......Sen olmadan…”
Aklıma kazınmış her saniyesi yaşadığımız An’ların
Ve yüreğime/de.
Uçurtmasını kaybetmiş çocukluğuma,
Bir armağan gibiydin..
Sevdim,
Sevindim,
Göz kapaklarımda misafir hüzünleri terk ettim birer birer..
Gözlerinin kahvesinden kendime düşler ısmarladım,
Hep..
Gamzelerinden düşen gülüşlerin uykularımı solluyor…
Dinle;
Sensizliğin La sesi,
Kulaklarımı tırmalıyor…
Diyorum ya,
Gel/sen,
Sadece,
Gel/sen…
Biliyorsun;
Susmak sana konuşmaktır,
O yüzden Sana hep susuyorum
...