“Aşk,
Allah’ın zâtına has bir sıfattır.
Onun sırrı ve tecellinin sembolüdür.
Alemin var olma sebebidir.
Aşk; sevmenin ne olduğunu öğreten,
feragat ve fedakârlığın yollarını gösteren,
gönülleri yanmaya alıştıran bir lütuf,
insanı her haliyle Hakk’a götüren bir yoldur.
Nefsi dinin emrine boyun eğdirmek,
dini nefs için vicdan kılmak aşk vasıtasıyla gerçekleşir.
Yokluğun karanlığını giderecek,
bizi mutlak güzelliğe ulaştıracak olan aşktır.
Aşk yolu uzun, meşakatli, tehlikeli ve zordur.
O makama ulaşan hiçlikten ve şerden kurtulur.
Her şeyde mutlak güzelliği görür.
Kendisindeki adem unsuru yok olur, vücud unsuru asıl kaynağına erişir.
Tasavvufta Hakk ile Hakk olmak, fenâ fillah, yani vücud-ı mutlakta yok olmak denilen hâl budur.”
(Köprülü, 1981, s. 310-311)
Allah’ın zâtına has bir sıfattır.
Onun sırrı ve tecellinin sembolüdür.
Alemin var olma sebebidir.
Aşk; sevmenin ne olduğunu öğreten,
feragat ve fedakârlığın yollarını gösteren,
gönülleri yanmaya alıştıran bir lütuf,
insanı her haliyle Hakk’a götüren bir yoldur.
Nefsi dinin emrine boyun eğdirmek,
dini nefs için vicdan kılmak aşk vasıtasıyla gerçekleşir.
Yokluğun karanlığını giderecek,
bizi mutlak güzelliğe ulaştıracak olan aşktır.
Aşk yolu uzun, meşakatli, tehlikeli ve zordur.
O makama ulaşan hiçlikten ve şerden kurtulur.
Her şeyde mutlak güzelliği görür.
Kendisindeki adem unsuru yok olur, vücud unsuru asıl kaynağına erişir.
Tasavvufta Hakk ile Hakk olmak, fenâ fillah, yani vücud-ı mutlakta yok olmak denilen hâl budur.”
(Köprülü, 1981, s. 310-311)
