Düşlüyorum... susuyorum.. Bekliyorum.. Asla ÖLMÜYORUM
otuz beş canlık bir ölüm suskunluğuyla Susuyorum ..
Sadece ''Barış''ı düşlüyorum ..
Memleketimin en doğusunda bir Dağın başında..
Diyarbekir'de.. Zindanlarda..
Muş'ta sokak ortasında..
İstanbul'da .. Beyazıt Meydanında..
Ankara Kızılay yakınlarında..
Tarlabaşında.. Cizre'de Silopi'de..
Biraz daha geriye gidersek .. Halepçe'de..
Dersim'de Agiri'de Koçgiri'de..
Çorum'da Sivasta.. Maraş'ta..
Irak ; Afganistan ; Çeçenistan ; sudan ; Patani ..
Her zaman ve her yerde .. Katledildim .. İşkenceye uğradım..
Onurumu Çiğnediler..
''Bana Irkımı Sorarsanız; En büyük Alçaksınız'' derim..
Mazlumun Irkı Olmaz...
Halbuki ; Bende ''İnsan''ım..
Bana Kurşun sıkanlar gibi 'topraktan yaratılmış ''Adem'in Evladıyım''
Dilim Farklı ; Derim Siyah diye .. ezildim;
yasaklandım .. idamlar gördüm . sürgünler tattım..
Mezhebim ayrı diye diri diri yakıldım .. Çarmıh çarmıh dolandım...
Başım'daki Sarığı çıkarmadım. Şapka takmadım ; Dar ağaçlarında sallandım..
Bazen Ölmek Gerekir...geride kalanların güzel yaşaması umudunu yüreğinde taşıyarak....
bunu anladım..ve Başkaldırdım ZALİME..
Elimde ''Taş''lardan başka bir şey yoktu..
Olsun Taş'ta Topraktandı Bende Topraktan.. O Zaman Öz'ümle Kalbimle Ruh'umla Başkaldırdım demektir ..
En güçlü Ve Yenilmez Olan BENİM..
Çünkü Haklı Olan benim..
Ve Zalimler ne Kadar Öldürselerde beni...
Düştüğüm Toprakta yeniden Filizlendim . DİRİLDİM..
Tüm Zalimlerin İNADINA
Ben ASLA ÖLMEYECEĞİM...!!
ÖLMEYECEĞİM...
Bizler; hepimiz.. Tüm İnsanlar.. Toprak'tan yaratılmış ADEM'in Evlatlarıyız..
Irkçılık yapan ; Mezhepçilik yapan ve bunların ardına sığınıp ADEM EVLADINI KATLEDEN...
herkes;
ayaklarımızın Altındadır...
Ibrahim inecik
otuz beş canlık bir ölüm suskunluğuyla Susuyorum ..
Sadece ''Barış''ı düşlüyorum ..
Memleketimin en doğusunda bir Dağın başında..
Diyarbekir'de.. Zindanlarda..
Muş'ta sokak ortasında..
İstanbul'da .. Beyazıt Meydanında..
Ankara Kızılay yakınlarında..
Tarlabaşında.. Cizre'de Silopi'de..
Biraz daha geriye gidersek .. Halepçe'de..
Dersim'de Agiri'de Koçgiri'de..
Çorum'da Sivasta.. Maraş'ta..
Irak ; Afganistan ; Çeçenistan ; sudan ; Patani ..
Her zaman ve her yerde .. Katledildim .. İşkenceye uğradım..
Onurumu Çiğnediler..
''Bana Irkımı Sorarsanız; En büyük Alçaksınız'' derim..
Mazlumun Irkı Olmaz...
Halbuki ; Bende ''İnsan''ım..
Bana Kurşun sıkanlar gibi 'topraktan yaratılmış ''Adem'in Evladıyım''
Dilim Farklı ; Derim Siyah diye .. ezildim;
yasaklandım .. idamlar gördüm . sürgünler tattım..
Mezhebim ayrı diye diri diri yakıldım .. Çarmıh çarmıh dolandım...
Başım'daki Sarığı çıkarmadım. Şapka takmadım ; Dar ağaçlarında sallandım..
Bazen Ölmek Gerekir...geride kalanların güzel yaşaması umudunu yüreğinde taşıyarak....
bunu anladım..ve Başkaldırdım ZALİME..
Elimde ''Taş''lardan başka bir şey yoktu..
Olsun Taş'ta Topraktandı Bende Topraktan.. O Zaman Öz'ümle Kalbimle Ruh'umla Başkaldırdım demektir ..
En güçlü Ve Yenilmez Olan BENİM..
Çünkü Haklı Olan benim..
Ve Zalimler ne Kadar Öldürselerde beni...
Düştüğüm Toprakta yeniden Filizlendim . DİRİLDİM..
Tüm Zalimlerin İNADINA
Ben ASLA ÖLMEYECEĞİM...!!
ÖLMEYECEĞİM...
Bizler; hepimiz.. Tüm İnsanlar.. Toprak'tan yaratılmış ADEM'in Evlatlarıyız..
Irkçılık yapan ; Mezhepçilik yapan ve bunların ardına sığınıp ADEM EVLADINI KATLEDEN...
herkes;
ayaklarımızın Altındadır...
Ibrahim inecik
