ATEİST ADAMIN HİKAYESİ---ALLAH kabul etsin
Ateist bir adam bir gün ormanda
geziyor ve etrafındaki güzelliklere bakıyormuş. "Evrim ne
güzellikler
yaratıyor!" diye düşünüp mest oluyormuş. Birden arkasında kocaman bir ayı belirmiş ve onu kovalamaya başlamiş.
Adam bütün gücüyle kaçıyormuş ama her
arkasına bakışta ayının daha yaklaşmış oldu unu farkediyormuş.
Dakikalarca süren bir kaçışın sonunda
adamın aya ı yerdeki dala takılmış,
ayi adamın üzerine atlamış,
pençesini kaldırmış.
Tam vurmaya hazırlanırken adam "TANRIM!!!" diye ba ırmış.
Bir anda zaman durmuş, ayı donmuş, ormandaki nehir bile akmaz olmuş.
Bir anda orman kararmış ve gökyüzünden bir ışık hüzmesi adamın üzerine parlamiş.
Çok derinden gelen ilahi bir ses adama:
- "Yıllarca bana inanmadın, yaratılışı kozmik bir kazaya ba ladın,
sana bu durumda yardım etmemi mi istiyorsun? Seni sevgili bir kulum mu saymalıyım?" demiş.
Adam utanç içinde:
- "Biliyorum bunca yıldan sonra dindar biri olmayı istemem
haksızlık, ama belki AYIYI dindar yapabilirsiniz." demiş.
Ses:
- "Peki." diye karşılık vermiş ve ışık kaybolmuş.
Nehir tekrar akmaya baslamis. Herşey eski haline dönmüş.
Ayı pençesini indirmiş, iki pençesini de gö e do ru çevirmiş, ve konuşmaya başlamiş:
- "Tanrım, senin rızkınla orucumu
açıyorum, hamdolsun verdi in
nimetlere."
Ateist bir adam bir gün ormanda
geziyor ve etrafındaki güzelliklere bakıyormuş. "Evrim ne
güzellikler
yaratıyor!" diye düşünüp mest oluyormuş. Birden arkasında kocaman bir ayı belirmiş ve onu kovalamaya başlamiş.
Adam bütün gücüyle kaçıyormuş ama her
arkasına bakışta ayının daha yaklaşmış oldu unu farkediyormuş.
Dakikalarca süren bir kaçışın sonunda
adamın aya ı yerdeki dala takılmış,
ayi adamın üzerine atlamış,
pençesini kaldırmış.
Tam vurmaya hazırlanırken adam "TANRIM!!!" diye ba ırmış.
Bir anda zaman durmuş, ayı donmuş, ormandaki nehir bile akmaz olmuş.
Bir anda orman kararmış ve gökyüzünden bir ışık hüzmesi adamın üzerine parlamiş.
Çok derinden gelen ilahi bir ses adama:
- "Yıllarca bana inanmadın, yaratılışı kozmik bir kazaya ba ladın,
sana bu durumda yardım etmemi mi istiyorsun? Seni sevgili bir kulum mu saymalıyım?" demiş.
Adam utanç içinde:
- "Biliyorum bunca yıldan sonra dindar biri olmayı istemem
haksızlık, ama belki AYIYI dindar yapabilirsiniz." demiş.
Ses:
- "Peki." diye karşılık vermiş ve ışık kaybolmuş.
Nehir tekrar akmaya baslamis. Herşey eski haline dönmüş.
Ayı pençesini indirmiş, iki pençesini de gö e do ru çevirmiş, ve konuşmaya başlamiş:
- "Tanrım, senin rızkınla orucumu
açıyorum, hamdolsun verdi in
nimetlere."
ellerine sa lık ilkay