Ay Doğarken Ben Ağlarım,
Yüreğime Damlar, gözümden Akan Yaşın,
Belki Bin Misli...
Her Bir Damla Zehirli Bir Oktur... bilemezsinizki.
Her Damlada;
ümitsiz Bir Aşk, vefasiz bir Sevgili,
Dost Bildiklerimin İhaneti Vardır...
Her Damlada;
Bir Evlat Acısı
Ana, baba, kardeş Acısı Vardır,
Hasret Vardır,
Kaybolan ümitler Vardır,
Yıkılan Hayaller Vardır,
Tuttuğunun Elinde Kalmışlığı,
çaldığın Her Kapının Yüzüne Kapanmışlığı Vardır,
Siz Bilemezsinizki...
İnsanlıktan çıkmış İnsanlara,
Fakirleri Unutan Zenginlere,
Zenginlere özenen Fakirlere üzüldüğüm İçin,
Ağliyorum, Belkide....
Kendime Ağlıyorum,
İnsanlığımdan Utandığım İçin,
İnsan Olduğuma üzüldüğüm İçin Ağlıyorum Belkİde...
Yüreğime Damlar,
Gözlerimden Akan Yaşların Belki Bin Misli....
Her Bir Damla Zehirli Oktur....bilemezsinizki....
Onun İçindirki....
Ay Doğarken Ben Ağlarım.
Ay Gibi Parlak Ve Temiz Olmasını İstediğim Dünyanın,
Kirine, pasina, pisliğine Ağlıyorum Belki De....
Göz Yaşlarımda;
İtİlmişliğin, ezilmişliğin, hor Görülmüşlüğün Vardır,
Sıcak Bir Yuvanın özlemi,
Saçimi Okşayan Bir Elin Hasreti,
Dizimde Sevemediğim/Sallayamadiğim Bir Bebeğin Hasreti Vardır.
Bir Baharı Gönlünce Karşılayamamanın,
Kirkikindi Yağmurlarıyla Islanmanın Tatlı Telaşını
Yaşayamamanın,
Kartopu Oynayıp, ellerimi Nefesimle Isıtamamanın,
Zevkine Varamayışımın,
Bir Denİz Kenarında, yosun Kokusunu
Sevda Gibi Yüreğime Dolduramayışım Vardır
Ay Doğarken....
Ben....güzellikleri Düşünür
Mutlu Olur Ağlarim...
Hasretleri, acıları, vefasızlıkları,
İhanetlerİ Düşünür,
üzülüp Ağlarim...
Ayın, bütün Kötülükleri,
örtmek İstercesine Doğuşundaki Ulviyeti
Yaradan'ın Merhametini Düşünür, ağlarim....
Hep AĞlarim...
Yüreğİme Damlar....
Gözümden Akan Yaşın, belki Bin Misli.
Her Damla, zehirlİ Bir Oktur....
Bilemezsinizki....
Ve....ben....
Onun İçindirki....
Ay Doğarken Hep Ağlarim...
Yüreğime Damlar, gözümden Akan Yaşın,
Belki Bin Misli...
Her Bir Damla Zehirli Bir Oktur... bilemezsinizki.
Her Damlada;
ümitsiz Bir Aşk, vefasiz bir Sevgili,
Dost Bildiklerimin İhaneti Vardır...
Her Damlada;
Bir Evlat Acısı
Ana, baba, kardeş Acısı Vardır,
Hasret Vardır,
Kaybolan ümitler Vardır,
Yıkılan Hayaller Vardır,
Tuttuğunun Elinde Kalmışlığı,
çaldığın Her Kapının Yüzüne Kapanmışlığı Vardır,
Siz Bilemezsinizki...
İnsanlıktan çıkmış İnsanlara,
Fakirleri Unutan Zenginlere,
Zenginlere özenen Fakirlere üzüldüğüm İçin,
Ağliyorum, Belkide....
Kendime Ağlıyorum,
İnsanlığımdan Utandığım İçin,
İnsan Olduğuma üzüldüğüm İçin Ağlıyorum Belkİde...
Yüreğime Damlar,
Gözlerimden Akan Yaşların Belki Bin Misli....
Her Bir Damla Zehirli Oktur....bilemezsinizki....
Onun İçindirki....
Ay Doğarken Ben Ağlarım.
Ay Gibi Parlak Ve Temiz Olmasını İstediğim Dünyanın,
Kirine, pasina, pisliğine Ağlıyorum Belki De....
Göz Yaşlarımda;
İtİlmişliğin, ezilmişliğin, hor Görülmüşlüğün Vardır,
Sıcak Bir Yuvanın özlemi,
Saçimi Okşayan Bir Elin Hasreti,
Dizimde Sevemediğim/Sallayamadiğim Bir Bebeğin Hasreti Vardır.
Bir Baharı Gönlünce Karşılayamamanın,
Kirkikindi Yağmurlarıyla Islanmanın Tatlı Telaşını
Yaşayamamanın,
Kartopu Oynayıp, ellerimi Nefesimle Isıtamamanın,
Zevkine Varamayışımın,
Bir Denİz Kenarında, yosun Kokusunu
Sevda Gibi Yüreğime Dolduramayışım Vardır
Ay Doğarken....
Ben....güzellikleri Düşünür
Mutlu Olur Ağlarim...
Hasretleri, acıları, vefasızlıkları,
İhanetlerİ Düşünür,
üzülüp Ağlarim...
Ayın, bütün Kötülükleri,
örtmek İstercesine Doğuşundaki Ulviyeti
Yaradan'ın Merhametini Düşünür, ağlarim....
Hep AĞlarim...
Yüreğİme Damlar....
Gözümden Akan Yaşın, belki Bin Misli.
Her Damla, zehirlİ Bir Oktur....
Bilemezsinizki....
Ve....ben....
Onun İçindirki....
Ay Doğarken Hep Ağlarim...
alıntı
