..::AY YÜZLÜM::..
Ay yüzlüm, apaçık sözlüm, ruhum sana kurban;
gönlüm sana hayran!
nergis bakışlarının tesiri ne de yaman!
Sultanım el-aman!
Bak sinemde bir ok var, derûnumda bir acı,
sendedir ilacı
Ey varlıgı nûr, dünyası sürur, sözü kurân
her derdime derman&
pür âteşim bırakma beni hicranda zinhâr!
rûhumda âh u zâr
hem mahzun, hem de perişan dertlerle kıvrandım;
kapına dayandım!
bilmem başka kor, başka ateş, ben sana yandım;
seninle uyandım.
Ey dünyaya arştan gelen nûr, ey meh-i tâbân!
aydınlattı ziyan
baktım şemailine hep dîdârını andım;
aşkınla kıvrandım.
Ey taptaze gül, kâkülü amber, saçı reyhan!
câziben ne yaman!
görmemiştir cihanda gözler, sen gibi dilber
güneşlerden enver
Aç lütufla bagrını aç ki, kıtmir kölendir,
dergâhın uludur
deryalara denk kereminden bir katre ihsân,
ey gönlüme sultan!
Lutfeyle ne olur bildigim başka kapı yok!
derdim herkesten çok.
Nurdan çehrendeki bu nikâb da ne?
güneşlere taç giydiren ışıkken.
hep hicranla bunca yıl bunca sene,
geçmiş gidiyor&baharlar beklerken.
Dog ruhlara arştan gelen burhanla!
inlet dört bir yanı altın sadânla!
hayat üfle sihirli rayihanla!
hak adına üfül üfül eserken.
Konuş ki hatipler haddini bilsin,
ilahî nefhanla ruhlar dirilsin.
erilecek zirvelere erilsin.
başlamış gökler de bunu dilerken
Ey mukaddes kitâb, ey ezeli nûr,
ey iklimi ziyâ, etrafı huzûr;
son demde bir kere daha ne olur,
agar, ışık karanlıgı bogarken..!
bahar olmasa da sonbahar olsun.
cihanlar tekmil âvâzınla dolsun;
yeniden namın hen yanda duyulsun!
şu fâni ömürlerimiz biterken
FETHULLAH GÜLEN...
Ay yüzlüm, apaçık sözlüm, ruhum sana kurban;
gönlüm sana hayran!
nergis bakışlarının tesiri ne de yaman!
Sultanım el-aman!
Bak sinemde bir ok var, derûnumda bir acı,
sendedir ilacı
Ey varlıgı nûr, dünyası sürur, sözü kurân
her derdime derman&
pür âteşim bırakma beni hicranda zinhâr!
rûhumda âh u zâr
hem mahzun, hem de perişan dertlerle kıvrandım;
kapına dayandım!
bilmem başka kor, başka ateş, ben sana yandım;
seninle uyandım.
Ey dünyaya arştan gelen nûr, ey meh-i tâbân!
aydınlattı ziyan
baktım şemailine hep dîdârını andım;
aşkınla kıvrandım.
Ey taptaze gül, kâkülü amber, saçı reyhan!
câziben ne yaman!
görmemiştir cihanda gözler, sen gibi dilber
güneşlerden enver
Aç lütufla bagrını aç ki, kıtmir kölendir,
dergâhın uludur
deryalara denk kereminden bir katre ihsân,
ey gönlüme sultan!
Lutfeyle ne olur bildigim başka kapı yok!
derdim herkesten çok.
Nurdan çehrendeki bu nikâb da ne?
güneşlere taç giydiren ışıkken.
hep hicranla bunca yıl bunca sene,
geçmiş gidiyor&baharlar beklerken.
Dog ruhlara arştan gelen burhanla!
inlet dört bir yanı altın sadânla!
hayat üfle sihirli rayihanla!
hak adına üfül üfül eserken.
Konuş ki hatipler haddini bilsin,
ilahî nefhanla ruhlar dirilsin.
erilecek zirvelere erilsin.
başlamış gökler de bunu dilerken
Ey mukaddes kitâb, ey ezeli nûr,
ey iklimi ziyâ, etrafı huzûr;
son demde bir kere daha ne olur,
agar, ışık karanlıgı bogarken..!
bahar olmasa da sonbahar olsun.
cihanlar tekmil âvâzınla dolsun;
yeniden namın hen yanda duyulsun!
şu fâni ömürlerimiz biterken
FETHULLAH GÜLEN...