- Üyelik Tarihi
- 14 Eki 2010
- Mesajlar
- 61
- Aldığı Beğeniler
- 0
- Takım
- Diğer
selamünaleyküm
Hayatın ne öznesini nede yüklemini kurtarabilirsin bazen tıpkı benim kurtaramadığım gibi..
hayatın neresinden tutarsan tut o eğer elini uzatmıyorsa sana sen ne kadar uzatsanda boşunadır..
ayrılık ayrılık aman ayrılık nameleri süsler şarkıları mısraları.. hiç mi kavuşmak yoktur bu şarkı sözlerinde..
hiç mi mutlu sona ulaşamayız..hayat bu kadar mı zor… Hayat mı zor insan mı zor yoksa onu yasayan devranmı zor…
Keşke hiç büyümesek yada hayat hep annemin babamın yanında yasadığım kadar kolay olsa..
hep elimden tutan bir el olsa..
bilmiyorum hiç keyfim yok uzun zamandır diyorum yaa iyiyim dersem anla yalandır,, gülümseyişim bile zorlamamdandır…
gülüyorum tam kahkaha atarken gözlerimden yaslar süzülüyor..
vefasızlık bukadarmı kolay oluyor..
nedır kı bunun adı?? Sürgün yaşamak mı bazı şeyleri acaba…
ertelemek mi lazım ki ilahi sevdayı…yaşananlar yarınlara saklanırmı ki… niye tutamaz ki insan bırakır herseyi.. bukadar mı güçlü sevgiler demek geliyor içimden ama susuyorum…
çiçek susuz büyürmü peki ne zanneder ınsanoğlu onsuzlukda onu yüreğimizde büyüteceğimizimi?? Öğrenilen seyler var yaşananların ardından…
akıl plan yapmış ama kader gülmüş.. gercekten gülüyormuş.. ilk geldiğimde buraya güçlü olmam gerektiğini biliyordum ,sonra güçlü olmayı öğrendim zamanla ve şuan güçlüyüm artık..
hayat ben hiç korkmadım ki senden.. hep mücadele ettim çünkü sevmeyi sevdim ne olursa iyi yada kötü yaratılanı yaradandan ötürü sevdim…
sevdiğim içinde her şeyi herkesden her şeyden acı çektim.. ama güçlü olmayıda öğrendim…bak güçlüyüm işte hayatın zorluğuna inat,bak gülüyorum işte içimdeki yangını göstermeden.. ve seviyorum herşeyi herkesi ..
alıştım artık ayrılıkların giderken bende bıraktığı izlere.. o kadar alıştım ki gitmelere.. hep gittim hiç kalan olmadım ki. Her gidişimde her ayrılığımda arkamada bakmadım… güçlü ayrıldım her seferinde.. çünkü biliyorum hayat insana her an gülmüyor, ve acıtıyor insanın canını ama bu acıda tatlı oluyor…
anlayacağın Elif gibi yalnızım...Ne Esrem var;Ne ötrem ...Ne beni durduran bir Cezmim;Ne bana ben katan bir Şeddem;Ne elimi tutan bir harf...Ne anlam katan bir Herekem...Kalakaldım sayfalar ortasında...Gölgesini istedimm bir dostun Med gibi Yine yalnız kaldım...Aynı Elif gibi...........
alıntı
Hayatın ne öznesini nede yüklemini kurtarabilirsin bazen tıpkı benim kurtaramadığım gibi..
hayatın neresinden tutarsan tut o eğer elini uzatmıyorsa sana sen ne kadar uzatsanda boşunadır..
ayrılık ayrılık aman ayrılık nameleri süsler şarkıları mısraları.. hiç mi kavuşmak yoktur bu şarkı sözlerinde..
hiç mi mutlu sona ulaşamayız..hayat bu kadar mı zor… Hayat mı zor insan mı zor yoksa onu yasayan devranmı zor…
Keşke hiç büyümesek yada hayat hep annemin babamın yanında yasadığım kadar kolay olsa..
hep elimden tutan bir el olsa..
bilmiyorum hiç keyfim yok uzun zamandır diyorum yaa iyiyim dersem anla yalandır,, gülümseyişim bile zorlamamdandır…
gülüyorum tam kahkaha atarken gözlerimden yaslar süzülüyor..
vefasızlık bukadarmı kolay oluyor..
nedır kı bunun adı?? Sürgün yaşamak mı bazı şeyleri acaba…
ertelemek mi lazım ki ilahi sevdayı…yaşananlar yarınlara saklanırmı ki… niye tutamaz ki insan bırakır herseyi.. bukadar mı güçlü sevgiler demek geliyor içimden ama susuyorum…
çiçek susuz büyürmü peki ne zanneder ınsanoğlu onsuzlukda onu yüreğimizde büyüteceğimizimi?? Öğrenilen seyler var yaşananların ardından…
akıl plan yapmış ama kader gülmüş.. gercekten gülüyormuş.. ilk geldiğimde buraya güçlü olmam gerektiğini biliyordum ,sonra güçlü olmayı öğrendim zamanla ve şuan güçlüyüm artık..
hayat ben hiç korkmadım ki senden.. hep mücadele ettim çünkü sevmeyi sevdim ne olursa iyi yada kötü yaratılanı yaradandan ötürü sevdim…
sevdiğim içinde her şeyi herkesden her şeyden acı çektim.. ama güçlü olmayıda öğrendim…bak güçlüyüm işte hayatın zorluğuna inat,bak gülüyorum işte içimdeki yangını göstermeden.. ve seviyorum herşeyi herkesi ..
alıştım artık ayrılıkların giderken bende bıraktığı izlere.. o kadar alıştım ki gitmelere.. hep gittim hiç kalan olmadım ki. Her gidişimde her ayrılığımda arkamada bakmadım… güçlü ayrıldım her seferinde.. çünkü biliyorum hayat insana her an gülmüyor, ve acıtıyor insanın canını ama bu acıda tatlı oluyor…
anlayacağın Elif gibi yalnızım...Ne Esrem var;Ne ötrem ...Ne beni durduran bir Cezmim;Ne bana ben katan bir Şeddem;Ne elimi tutan bir harf...Ne anlam katan bir Herekem...Kalakaldım sayfalar ortasında...Gölgesini istedimm bir dostun Med gibi Yine yalnız kaldım...Aynı Elif gibi...........
alıntı
