Ayrılık Manifestosu
Tutuşan bir aşk ayrılığın narında
Ve son perde inen
Sahnede kalan tek başınalığım
Yalnız bir kadro bana kalan
O hazin sesin melodisi kulağımda
Ve yangın,
Ve infilak
İşte bu son veda…
Çoktan doldu miadı hoş gelmişliğin
Zamanın bizi boş vermişliğindeyiz
Ve payımıza düşen ayrılığı
Acı bir tebessümle hoş görmüşlüğünde…
Ne kadar paylaşırsak şikâyetlerimizi
O kadar da boğuluyoruz acılarla
Sancılarımız yine en çok kendimizi vuruyor
Şimdi gelen vakit,
Senden gitmek hazırlığında
Can çekişen bir sesle
Son vedayı çağırıyor
Yalnızlığın o hüzün fonunda…
Sensizliğe götüren son otobüsü bekliyorum
Sessizliği çağıran intihar duraklarında
Karanlık çağırıyor beni
Ve ölürcesine geçiyorum,
Bir uçurumdan düşmek kadar
Kısa olan mutluluğu…
Umutlarımın senli anılarına
Çilekeş bir edayla sallıyorum ellerimi
Perme perişan kırıklığıyla kalbimin…
En nihayetinde…
Bilinmeyen bir zamana vurup kendimi,
Annemin gözyaşlarıyla ıslattığı
Ayyukta debelenen duaları da alarak yanıma
Vazgeçişin resmigeçidini sunuyorum
Ömründe kaybederek yitirdiğim ömrüme…
Elveda masalların masumiyetinde unutulmuş ey aşk…
Artık gidiyorum, kendine iyi bak…
Arif Nur Solakhttp://www.siirfm.com/sair/arif-onur-solak/