*
Her ne varsa silinir gider alemden.....
Simdi, Sen izin verdigin icin vuruyor gölgemiz yeryüzüne.....
Yasiyorsak.....
Bakislarimiz, gökte bulutlarla yarisan kuslara arkadaslik ediyorsa...
Tip tip atan yüregimizse zamana uygun adim....
Nehirler, damarlarimizda cosku dolu akiyorsa.....
Bir günde yüzlerce defa acan günesse icimizde.....
Yürüdüklerimiz, gecmisin sathinda silinmez izler olarak kaliyorsa.....
Gelecekte yanki bulan konustuklarimizsa.....
Düsüncelerimizin zirvesinden düsen ciglarsa cogu vakit cilgincasina.....
Cigerlerimize bir nefes daha cekebiliyorsak.....
Sen istedigin icindir!..
Ve Sen takdir ettigin icin olacak ne olacaksa.....
Daglar savrulur, denizler kaynamaya baslar meselá.....
Gök, topraga dogru yaklasir; yildizlar dökülür.....
Aci bir feryat kopar káinattan.....
Káinat ölür.....
Her ne varsa silinir gider álemden.....
Cünki, Sen öyle dilemissindir.
*
öleceksek.....
Ecel, gölgemizi silecekse bir bir...Gözlerimiz kapanmis.....
Zamansa eger, yüregimizle birlikte duracak...Günes, icimizde batmis.....
Agzimizdan kelimeler dökülmez olup, damarlarimizdan nehirler cekilecekse.....
Yine.....
Sen istedigin icindir!...
ölecegiz, yeniden dirilmek üzere...Bir vaáddir.....
" Her yasayan ölümü tadacaktir ".....
Tadacagiz.....
Sonsuzlukta bir bedel ister cünki...Varmadan kavusulmaz.....
ölmek, kavusmak demektir.
Bunun icin, "ölüyoruz, demek ki yasanilacak" sözleri de eksilmez dudaklarimizdan.....
Bunun icin, ölüm korkutmaz bizi.....
Korkumuz, Sen'in emirlerine uzak bir hayatin tuzagindayken huzuruna cagrilmaktir.
Karsina, günahla karalanmis sayfalarla cikmaktir endisemiz.....
Bir hayati karartmak, yüklendigimiz emanete ihanet etmek ihtimalidir icimizi kemiren.
*
öyle bir cagda yasiyoruz ki simdi, öyle insanlar arasinda.....
öylesine " Garip!".....
Sanki bir bizim icin isliyor saatler...Sanki ölüm, sadece bizim icin var.....
Sehirlerin soluk isikli, bol gürültülü bulvarlarinda dolasan insanlar sanki yasamiyorlar.....
Yasamiyorlar, cünki ölümü unuttular.....
Kacinilmazdi ölüm unutulunca, hayat farkedilmez olacakti.....
Ama.....
En büyük günahi, SEN'i unutmakla isledi insanlar..En büyük cezayi da SEN'siz kalmakla cektiler.....
Halbuki, Sen'i unutmak mi Allah'im?...
Ne mümkün!...
Zihnimizin tunc duvarli kalesinden uzaklasip kaybolur da yasadiklarimiz.....
Bildiklerimiz ögrendiklerimiz adina ne varsa, gün gelir hatirlanmaz da.....
Cekilir de kalbimizi isgal eden hos sevgiler.....
Her ne varsa silinir gider de álemimizden.....
Yalniz Sen'in buyrugun kalir.* B I R * S E N * K A L I R S I N *
A L L A H * I M
Her ne varsa silinir gider alemden.....
Simdi, Sen izin verdigin icin vuruyor gölgemiz yeryüzüne.....
Yasiyorsak.....
Bakislarimiz, gökte bulutlarla yarisan kuslara arkadaslik ediyorsa...
Tip tip atan yüregimizse zamana uygun adim....
Nehirler, damarlarimizda cosku dolu akiyorsa.....
Bir günde yüzlerce defa acan günesse icimizde.....
Yürüdüklerimiz, gecmisin sathinda silinmez izler olarak kaliyorsa.....
Gelecekte yanki bulan konustuklarimizsa.....
Düsüncelerimizin zirvesinden düsen ciglarsa cogu vakit cilgincasina.....
Cigerlerimize bir nefes daha cekebiliyorsak.....
Sen istedigin icindir!..
Ve Sen takdir ettigin icin olacak ne olacaksa.....
Daglar savrulur, denizler kaynamaya baslar meselá.....
Gök, topraga dogru yaklasir; yildizlar dökülür.....
Aci bir feryat kopar káinattan.....
Káinat ölür.....
Her ne varsa silinir gider álemden.....
Cünki, Sen öyle dilemissindir.
*
öleceksek.....
Ecel, gölgemizi silecekse bir bir...Gözlerimiz kapanmis.....
Zamansa eger, yüregimizle birlikte duracak...Günes, icimizde batmis.....
Agzimizdan kelimeler dökülmez olup, damarlarimizdan nehirler cekilecekse.....
Yine.....
Sen istedigin icindir!...
ölecegiz, yeniden dirilmek üzere...Bir vaáddir.....
" Her yasayan ölümü tadacaktir ".....
Tadacagiz.....
Sonsuzlukta bir bedel ister cünki...Varmadan kavusulmaz.....
ölmek, kavusmak demektir.
Bunun icin, "ölüyoruz, demek ki yasanilacak" sözleri de eksilmez dudaklarimizdan.....
Bunun icin, ölüm korkutmaz bizi.....
Korkumuz, Sen'in emirlerine uzak bir hayatin tuzagindayken huzuruna cagrilmaktir.
Karsina, günahla karalanmis sayfalarla cikmaktir endisemiz.....
Bir hayati karartmak, yüklendigimiz emanete ihanet etmek ihtimalidir icimizi kemiren.
*
öyle bir cagda yasiyoruz ki simdi, öyle insanlar arasinda.....
öylesine " Garip!".....
Sanki bir bizim icin isliyor saatler...Sanki ölüm, sadece bizim icin var.....
Sehirlerin soluk isikli, bol gürültülü bulvarlarinda dolasan insanlar sanki yasamiyorlar.....
Yasamiyorlar, cünki ölümü unuttular.....
Kacinilmazdi ölüm unutulunca, hayat farkedilmez olacakti.....
Ama.....
En büyük günahi, SEN'i unutmakla isledi insanlar..En büyük cezayi da SEN'siz kalmakla cektiler.....
Halbuki, Sen'i unutmak mi Allah'im?...
Ne mümkün!...
Zihnimizin tunc duvarli kalesinden uzaklasip kaybolur da yasadiklarimiz.....
Bildiklerimiz ögrendiklerimiz adina ne varsa, gün gelir hatirlanmaz da.....
Cekilir de kalbimizi isgal eden hos sevgiler.....
Her ne varsa silinir gider de álemimizden.....
Yalniz Sen'in buyrugun kalir.* B I R * S E N * K A L I R S I N *
A L L A H * I M
