Bazen “olsun” dediğin şeylerin olmadığına, bazen “olmasın” dediğin şeylerin olduğuna sonradan sevinirsin…
Ne hüzün içinde debelenişlerin, ne sevinç içinde tebessüm edişlerin senin için hayır olduğundan emin olabilirsin…
Başına gelen her şeyde bir ders düz giden her yolda bir ters her selamete gidişte
bir sabrın gerçek anahtar olduğunu yaşayarak öğrenirsin…
Yediğin yemeğin bile güzel olduğunu hazmetmeden söyleme kızım… Ne karşılaştığın insanların, ne yüzüne gülenlerde sarf edilen lisanların ne okkalı bir şamar gibi damarına basanların ne tutturduğun yolda yoldaş olup ilk kavşakta tozanların, ne yalnız bırakanların, ne etrafını saranların günahı var…
Onlar kimi zaman senin üstüne bereket, yağmur kimi zaman kış, boran, kar, çamur, kimi zaman bahar, bahçe, çiçek olur..
Sabrı öğrenirsin kızım, sabrı öğrenirsin… “Gelmişse başa, vardır mutlak bir hayır” demeyi eninde sonunda becerir ceremesini ödediğin acılara güler geçer kim bilir belki de toyluğuna bilenirsin…
“MERAL DEMİR
S/ÖĞÜT-Babaannem Derdi ki (2) isimli kitabından
