- Üyelik Tarihi
- 23 Eyl 2010
- Mesajlar
- 199
- Aldığı Beğeniler
- 3
- Takım
- Galatasaray
Mevla Teala nasıl ki can nimetini yaşamımızı sürdürebilmemiz için bizlere nasip etmişse İslam dini de bizim için bir nimettir.İslam öyle bir gelmiştir ki cahiliye devrinin bozuk adetlerini silip atmış,insanlara doğru yol gösterilmiştir.
Peygamber efendimize İslam dini tebliğ edilmeden önce tarihte de cahiliye dönemi olarak geçen devirde bir çok cahilce olaylar ve adetler yaşanmıştır.
Bir Medine gününde sahabeler Allah Resulünün huzurunda cahiliye devrinin canavarlıklarını anlatıyorlardı.Bir sahabe (İslam dini ile şereflenmeden önce)başından geçen bir olayı şöyle anlattı.
-Ya Rasulallah!Biz cahiliyye devrinde kız çocuklarımızı diri diri toprağa gömerdik.(kalpler bu kadar da mı katılaşır?Demek ki Din-ü İslam olmadığı zaman insanların kalpleri günahları,hataları işleye işleye gerçekleri göremez hale gelmişti.)
Benim de bir kız çocuğum vardı.Bir gün annesine “Bunu giydir,dayısına götüreceğim”dedim.(O zamanlar kız çocuklarını diri diri gömmenin adı “seni dayına götüreceğim”demekti.Anne bunun ne demek olduğunu bilirdi.Ciğer paresi,evladı biraz sonra bir kuyuya atılacak ve çırpına çırpına can verecekti.
Ne var ki ailede kadının böyle bir canavarlığın önüne geçme hakkı yoktu,izni yoktu.Yapabileceği tek şey ağlayıp gözyaşı dökmekti.İşte böylesine canavarca,aklın hayalin almadığı cahillikler yapılıyordu.)
Bu gün,belki götürüp çocuklarımızı kuyulara atmıyoruz ama onlara islamı öğretmemekle,kendimiz yaşamamakla büyük bir hata işliyoruz.Aslında onları bir nevi maneviyatsızlık kuyularına atmış oluyoruz.
Sahabe anlatmaya devam ediyor:”Hanımım dediğimi yaptı,çocuğu güzelce hazırladı.Çocuk gerçekten dayısına gideceğini zannediyor,bunun için de, sevinç içinde çırpınıyordu.
Bir yandan hanımın gözyaşları,diğer yandan kızımın sevinç içindeki haliyle evden ayrıldık.Daha önce kazdığım bir kuyunun yanına getirip ona kuyuya bakmasını söyledim.Kuyuya bakarken sırtına bir tekme vurdum ve onu kuyuya yuvarladım.Fakat her nasılsa eliyle kuyunun ağzına tutundu.
Bir taraftan çırpınıyor,diğer taraftan da –“Babacığım üzerin tozlandı.” diyerek elbisemi silmeye çalışıyordu.Buna rağmen bir tekme daha vurdum,kuyunun dibine düştü ve onu diri diri toprağa gömdüm.”
Sahabe bu olayı anlatırken Allah Resulü ve yanındakiler de ağlıyorlardı.
Orada oturanlardan birisi:
-“Be adam Rasulullah’ı hüzün içinde bıraktın ”deyince efendimiz (sav) -“Bir daha anlat.”dedi.
Adam olayı bir kere daha anlattı.İki cihan serverinin mübarek gözlerinden süzülen yaşlar mübarek sakalından aşağı akıyordu.
İşte cahiliyye devrinde öyle cahillikler yapılıyordu ki merhametten yoksun katı kalpler diri diri kızını toprağa gömebiliyordu.Bu merhametsiz insanlar İslam dini ile şereflendikten sonra bu din onları ve bu ve bunun gibi bozuk adetleri değiştirdi.
Dünyamızın yaşanır hale gelebilmesi için tutulacak tek yol İslam yoludur.Başka yollara sapanları Rabbül Alemin bu dünyada da,ahirette de cezalandırır Allah korusun.
*Alıntı*
Peygamber efendimize İslam dini tebliğ edilmeden önce tarihte de cahiliye dönemi olarak geçen devirde bir çok cahilce olaylar ve adetler yaşanmıştır.
Bir Medine gününde sahabeler Allah Resulünün huzurunda cahiliye devrinin canavarlıklarını anlatıyorlardı.Bir sahabe (İslam dini ile şereflenmeden önce)başından geçen bir olayı şöyle anlattı.
-Ya Rasulallah!Biz cahiliyye devrinde kız çocuklarımızı diri diri toprağa gömerdik.(kalpler bu kadar da mı katılaşır?Demek ki Din-ü İslam olmadığı zaman insanların kalpleri günahları,hataları işleye işleye gerçekleri göremez hale gelmişti.)
Benim de bir kız çocuğum vardı.Bir gün annesine “Bunu giydir,dayısına götüreceğim”dedim.(O zamanlar kız çocuklarını diri diri gömmenin adı “seni dayına götüreceğim”demekti.Anne bunun ne demek olduğunu bilirdi.Ciğer paresi,evladı biraz sonra bir kuyuya atılacak ve çırpına çırpına can verecekti.
Ne var ki ailede kadının böyle bir canavarlığın önüne geçme hakkı yoktu,izni yoktu.Yapabileceği tek şey ağlayıp gözyaşı dökmekti.İşte böylesine canavarca,aklın hayalin almadığı cahillikler yapılıyordu.)
Bu gün,belki götürüp çocuklarımızı kuyulara atmıyoruz ama onlara islamı öğretmemekle,kendimiz yaşamamakla büyük bir hata işliyoruz.Aslında onları bir nevi maneviyatsızlık kuyularına atmış oluyoruz.
Sahabe anlatmaya devam ediyor:”Hanımım dediğimi yaptı,çocuğu güzelce hazırladı.Çocuk gerçekten dayısına gideceğini zannediyor,bunun için de, sevinç içinde çırpınıyordu.
Bir yandan hanımın gözyaşları,diğer yandan kızımın sevinç içindeki haliyle evden ayrıldık.Daha önce kazdığım bir kuyunun yanına getirip ona kuyuya bakmasını söyledim.Kuyuya bakarken sırtına bir tekme vurdum ve onu kuyuya yuvarladım.Fakat her nasılsa eliyle kuyunun ağzına tutundu.
Bir taraftan çırpınıyor,diğer taraftan da –“Babacığım üzerin tozlandı.” diyerek elbisemi silmeye çalışıyordu.Buna rağmen bir tekme daha vurdum,kuyunun dibine düştü ve onu diri diri toprağa gömdüm.”
Sahabe bu olayı anlatırken Allah Resulü ve yanındakiler de ağlıyorlardı.
Orada oturanlardan birisi:
-“Be adam Rasulullah’ı hüzün içinde bıraktın ”deyince efendimiz (sav) -“Bir daha anlat.”dedi.
Adam olayı bir kere daha anlattı.İki cihan serverinin mübarek gözlerinden süzülen yaşlar mübarek sakalından aşağı akıyordu.
İşte cahiliyye devrinde öyle cahillikler yapılıyordu ki merhametten yoksun katı kalpler diri diri kızını toprağa gömebiliyordu.Bu merhametsiz insanlar İslam dini ile şereflendikten sonra bu din onları ve bu ve bunun gibi bozuk adetleri değiştirdi.
Dünyamızın yaşanır hale gelebilmesi için tutulacak tek yol İslam yoludur.Başka yollara sapanları Rabbül Alemin bu dünyada da,ahirette de cezalandırır Allah korusun.
*Alıntı*
