Bir çiçek kokusuna benzetirim çocuklarımı.Kokladıkça doyamam.Bir bahardır çocuklarım bemim için.Ben onlarda hayat bulurum.Onlarda bende.Gelişleri ile hayatım değişti. Evime sevinç girdi.İşte mutluluğun anlamı bu.Günlerce uykusuz kaldım.Ama kendi uykusuzluğuma değil evlalarımın uykusuzluğuna,hastalığına üzüldüm.
Kızımı ilk kucağıma aldığımda; aman Allah’ım bu bizim mi, benim mi? O heyecan ne güzel bir his, mutluluktur tarif edilemez.
İlk anne deyişi,ilk yürümesi,ilk dişinin çıkması,okula başlaması ve bir sürü mutluluk...
Aslında çocuklarımı ve onlarla paylaştıklarımı ve duyduğum mutluluğu anlatmaya kalksam sahifeler yetmez.
Çocuklarımızın varlığı neticesinde,duyulan bunca mutluluğun karşısında uykusuz gecelerin,kirlenen perdelerin ,kırıllan çizilen eşyaları ne önemi var.
Arkadaşlar anne olmak bir ayrıcalıktır.Sizler de benim gibi baharı yaşamak istemezmisiniz?İyi düşünün.
Satırları okuyup , temaşa ederken bile çoçuk sahibi olmanın ne güzel bir nimet olduğunu düşündüm. Hayal Mavisi gibi de iyi bir anne olabilirsek inşaAllah, çoçuk istiyorum . Hem çoçuk dediğiniz uslu olmaz zaten. Uslu durursa hata etmiş olur 
