Annesi Veysel Karânî Hazretlerine sordu:
-”Oğlum, bütün bir gece sabaha kadar nasıl ibadet halinde olabiliyorsun?”
O büyük Allah dostu cevap verdi:
-”Ey güzel annem! İbadetimi özene bezene yapıyorum.
Kalbim huşû ile öyle genişliyor ki yorulmak nedir bilmediğim gibi
yeryüzü ve her türlü bedenî hislerle alâkam kesiliyor. Bir de bakıyorum, sabah oluvermiş!..”
-”Nedir bu huşû hâli ey Üveys?”
-”Huşû odur ki bir bedene mızrak saplansa, canın ondan haberdâr olmamasıdır.”
