Gözlerin yollarda, gönlün ufuklarda olması&
Visali düşünüp, halvetle yoğrulmak! Bekleyen olmak !
Yalnızlığın demini aldığı vakitlerde bile, beklenilenden umudu kesmeden yaşayabilmek .Gelmeyeceğini, gelemeyeceğini bilsen de, umut işte& Evladını kahpe bir kurşun yüzünden kaybeden annenin, evladının gelemeyeceğini bilerek beklemesi gibi. O gelmese de anne bekler kuzusunu. Azrail var ya ölüm var ya onu bekler aslında! Evladına götürecek yolun gösterilmesini bekler&Hiç ölümü bir hediye olarak gördünüz mü? Şehit yavrusuna kavuşmayı bekleyen anne yüreğiyle!
Firak zordur ama vuslatı beklemek kadar acıtmaz insanın içini&Ufukta görülen her yolcu için, acaba o mu ? Umuduyla bekleyip, onun olmadığını her görüşünde yıkılmak! Istırap verir vuslatı bir başka bahara erteleyip, geri dönmek.
Susamış, susuzluktan parça parça olmuş toprağın rahmeti beklemesi misali. Sevdalının maşukunun yolunu gözlemesi aynıdır. Onun da yüreği zerrelere ayrılır, kurur, kavrulur ama umudunu yitirmeden kavuşmayı hayal eder, kavuşabilmeyi&Hem de firkati düşünmeden.
Seven kalbin rahmet yağmuru, muhabbet sahibinin ufukta görülmesi değil midir!
Rahmet bulutu olup, vuslat yağmuruyla aşığı yeşertmekte; Firkat güneşi olup, susuzluktan kurutmakta sevda perisinin elinde değil mi! Belki bir tebessüm belki bir sesleniş&
Merhamet okyanusunda, vuslat gemisini karaya çıkarabilmek! O geminin kaptanındaki aşk ile olur. Rahmetin sahibinden aldığı gerçek aşkı, yaratılana merhamet olarak sunabilmek, bütün mesele bu&
MUSA KARAKAYA
