Yeniden Doğuş

Hiç beklentisiz sevdiniz mi?
Yani "Bugün telefon etmedi" demeden, "Şu an nerede acaba?"
diye kendi kendinizi yemeden, "Yaş günümü hatırlayacak mı
acaba?" diye bir beklenti içine girmeden...

Sevdiniz mi hiç?
Onun, size ait bir mal olmadığını kabul edip ,
onu özgür yaşamı ile sevmeyi denediniz mi?
Yanındaki erkek arkadaşına aldırmamayı öğrenip
ama aldırmıyormuş gibi yapmadan, gerçekten aldırmadan,
"Bitecekse biter , bunu ben değiştiremem, beni sevmeyi
bırakmasını değiştiremeyeceğim gibi" diye düşünüp.
Onu yersiz kıskançlıklara boğmaktan ve
kendinizi yıpratmaktan vazgeçebildiniz mi hiç?

Hiç beklemeden çalan bir kapıda,
onu karşınız da görmek ne güzeldir bilir misiniz?
Beklemediğiniz bir anda hediye almak en sevdiğinizden...
Ve beklemeden gelen bir "seni seviyorum" mesajının
tadına varabildiniz mi hiç?

Siz istediğiniz için değil, o istiyor diye yapıldı mı tüm bunlar?
Ve beklentisiz sevmenin tadına bakabildiniz mi hiç?
"Bugün beni hatırlamadı" yerine "Hiç beklemiyordum,
senin geleceğini" diyebilmek ne güzeldir oysa...

Onu boğmadan, kendinizi boğmadan sevebilmek
ne güzeldir... Sahiplenme duygusundan uzak,
sevmenin, sevilmenin tadına varabildiniz mi hiç?

Yapılmamış davranışlar, söylenmemiş sevgi sözcükleri ile
kendi kendinizi aşk çıkmazında kaybedeceğinize,
Hiç beklenmeyen bir demet çiçekle mutlu oldunuz mu?

Beklentisiz sevin...
Ben, beklentisiz seviyorum...

"Niye aranmadım" diye düşünüp kendini kendinizi
yiyeceğinize, hiç beklenmedik bir "Seni özledim"
mesajı ile aşkı yakalayın..

Beklentisiz sevin...
Ben, beklentisiz seviyorum...

O, sizin sevgiliniz oldu için değil.
Ona tapulu malınız gibi, çantanız, arabanız gibi
davranma hakkınız olduğunu düşünmeden.
Onu sevdiğiniz, onun da sizi sevdiği için sevin...

Sevgiye karışan "beklenti" denen illeti
hemen silin aşkın ak sayfalarından...
Göreceksiniz ki, o zaman aşk, başka bir güzel...
Göreceksiniz ki, o zaman sevgili, daha bir romantik...
Göreceksiniz ki, o zaman sevmek ve sevilmenin
damaklarda bıraktığı tat, yıllanmış şarap gibi, beklenti
zehrine karışmadan bir başka döndürüyor insanın başını..

Ben, beklentisiz seviyorum...

Onun nerede olduğunu merak etmiyorum...
"Beni bugün neden aramadı" diye
geçirmiyorum içimden, aramadığı zamanlarda...
Geleceğe dair hayallerim de yok zaten...

Ben, sevgiyi yaşıyorum...

Onun yanımda olduğu anlar o kadar değerli,
o kadar kıymetli ki... Gerçekleşmemiş ve
gerçekleşmeyecek beklentilerle mahvetmiyoruz o anları...

Beklentisiz seviyoruz...
Sevdiğimiz için seviyoruz...

Hayalsiz, geleceksiz, beklentisiz... Anlık seviyoruz...


Deneyin... Beklentisiz, sevmeyi deneyin bir gün...
Beklentilerle boğduğunuz aşklarınıza acıyacaksınız...


Alıntı....

Cok tesekkür ederim mabedcim paylasimin icin...
Cok güzel bi konu. Bizler kime seversek sevelim,Annemizi, Babamizi,Kardeslerimizi,beylarimizi,Arkadaslarimizi en önemlisi Allah'i (c.c) hep bir beklenti ile seviyoruz...Neden? diye hic sorduk mu? acaba kendimize....
Kendi adima hep karsimdakini beklentisiz sevdim,saydim...Ama gördüm ki bir tek ben öyleyim...Bu da insan'a bir yerden sonra aci veriyor...Ama yinede beklentisiz sevmeye ve saymaya devam da ediliyor...Ben bu denli sevgiyi ve saygiyi hele hele bu devir de öncelile tabiki Rabbime,Efendimize, ehli sünnet kisilere göstermek en dogrusu diye düsünüyorum...

Sevginin cesitleri vardir bence,en büyük ve özel olan sevgi ALLAH (c.c) sevgisi, Onun peygamberine olan sevgi, hic bir sevgi bu sevgi ile bitisemez...Sonrasin da Anne, Baba, Kardes v.s...

beklentisiz de sevilir hep öyle sevdim ama bi cok kişi belki de bi şey bekledi benden .....

Onu boğmadan, kendinizi boğmadan sevebilmek
ne güzeldir... Sahiplenme duygusundan uzak,
sevmenin, sevilmenin tadına varabildiniz mi hiç?

Hiç beklentisiz sevdiniz mi?


Bu hiç kolay bir şey degil

elbette beklentisiz sevgi vermek çooookkk zor,hiçkimse karşılığını görmeden sevmiyor bir başkasını.....

Annenizi,babanızı düşünün,onlar sizi sevmezse siz de onları sevmezsiniz,siz onları saymaz yada sevmezseniz onlarda sizi saymaz ve sevmez......

sizi sevmeyen birini sevebilmek her yüreğin harcı değil....Ve ben bu zamanda böyle bir kişinin bulunacağına ihtimal vermeyenlerdenim....

şair güzel demiş;"Ben seni seviyorum ya,Sen beni sevmesende olur..." ama sadece şiirlerde olur bu hâl.....

Allah sevgisini bu konuyla bağlamak istemedim çünkü O bambaşka bir durum,O bizim gerçek sahibimiz,ve O biz kötülük etsek bile affedecek kadar seviyor biz asi kullarını.....

çok güzeldi yazı,sağol.....

ben sevdıklerımı cook severım
hanı derler ya KALP SEVMEKTEN YORULMAZ DIYE
aynen oyle ıste bendede durum
genelde beklenıtımı yuksek tutmam
ve sevgıyı hıssetren ve verenımdır
ama belkıde haklısınız
o da bı yere kadar
vermek muthıs bısı
sevgı tarıfı mumkun olmayan bı duygu
tatırmak ve tatmak lazım
hele nıyet Allah rızasıysa....

tebessüm ablamın dedigi gibi hiç kolay bir şey degil..özellikle böyle bir zamanda..