- Üyelik Tarihi
- 5 Eyl 2011
- Mesajlar
- 3,789
- Aldığı Beğeniler
- 13,779
- Takım
- Galatasaray
Aysun Uslu
Ben İnsanken
Ben insanken
Kabullenmenin ve kaybın kaygısını Zamana buladım Kelimelerim uçtu aklımdan Teselli veremedim suya Umudu çevreleyip çitle ördüm Uyudum
Ben insanken
Sırtlayıp ırmağı Çöle ve dağa taşıdım Ne teslimiyete Ne menekşelerin altına gizlenmiş pişkin günaha Kandım
Ben insanken
Halktım Ölümü kucakladım Ahmet abinin kollarında Tapınakları taşladım, kurşunladım putları Tüm inancımı gark ettim hınçla Taştı gözümden kan topak topak Toprak ıslandı Unuttum
Ben insanken
Başını sağa veren ölülerin Cennete vardığına şahit oldum Kaburgasını kırdım yaşamın Uçurumdan saldım kara bir dumanı Sis düştü her şeye perde perde Gözümü kararttım
Ben insanken
Hem de otuzuma az kala İlki gördüm ilkten arttım Misra canlandı, soluğum sığ bavullarda boy verdi Tren biletine soyadım eksik yazıldı Belki de yanlış... Aldırmadım
Ben insanken
İlaçlar, vitaminler, turşu suları, ansiklopediler, Okullar, kütüphaneler Besledim aklımı yetinmedim Nefretim nefret mi, yaram yara mi, terim ter mi, Şiirim şiir mi, sesim ses mi, evim ev mi, yolum yol mu Bilmedim
Ben insanken
Öğrendim yolun sonu kendime çıkar Kaygı bağrıma oturur, yatak diken Şakağımda kayıp düşler Zeytinin acısını Tattım
Ben insanken
Yani henüz insanken Kabullenmişken insan olmayı Aşk şiiri yazamazdım yaşarken aşkı Sığınaktı kalbim Acımadım tükettim Tükendim
Ben İnsanken
Ben insanken
Kabullenmenin ve kaybın kaygısını Zamana buladım Kelimelerim uçtu aklımdan Teselli veremedim suya Umudu çevreleyip çitle ördüm Uyudum
Ben insanken
Sırtlayıp ırmağı Çöle ve dağa taşıdım Ne teslimiyete Ne menekşelerin altına gizlenmiş pişkin günaha Kandım
Ben insanken
Halktım Ölümü kucakladım Ahmet abinin kollarında Tapınakları taşladım, kurşunladım putları Tüm inancımı gark ettim hınçla Taştı gözümden kan topak topak Toprak ıslandı Unuttum
Ben insanken
Başını sağa veren ölülerin Cennete vardığına şahit oldum Kaburgasını kırdım yaşamın Uçurumdan saldım kara bir dumanı Sis düştü her şeye perde perde Gözümü kararttım
Ben insanken
Hem de otuzuma az kala İlki gördüm ilkten arttım Misra canlandı, soluğum sığ bavullarda boy verdi Tren biletine soyadım eksik yazıldı Belki de yanlış... Aldırmadım
Ben insanken
İlaçlar, vitaminler, turşu suları, ansiklopediler, Okullar, kütüphaneler Besledim aklımı yetinmedim Nefretim nefret mi, yaram yara mi, terim ter mi, Şiirim şiir mi, sesim ses mi, evim ev mi, yolum yol mu Bilmedim
Ben insanken
Öğrendim yolun sonu kendime çıkar Kaygı bağrıma oturur, yatak diken Şakağımda kayıp düşler Zeytinin acısını Tattım
Ben insanken
Yani henüz insanken Kabullenmişken insan olmayı Aşk şiiri yazamazdım yaşarken aşkı Sığınaktı kalbim Acımadım tükettim Tükendim
