Ben senin çocukluk sokağınım
Benim seni en derinden senin özünü oluşturan
Benim o atan ritim
Benim özledin herşeyin toplamı
Benim annenın gri elleri
Ve babanın endişeli düşüncesi
Benim o ilk rüyan
Hafif, buğulu ağ
Sana en yoğun ciddiyetimi verdim
Hoyratca terkeldildin bir günde
Ruhuna biraz metanet serptim
Şiddetli yağmurlu bir gecede
Bir keresine seni yere vurdum
Kalbini katılaştırmak için
Ama kaldırdım seni tekrar itina ile
Ve sildim gözyaşlarını
Ben ögrettim sana nefret etmesini
Ben ögerttim sana sert ve alaycı olmasını
Ben verdim sana en güçlü silahları
Onları nasıl kullanacağını iyi bilmelisin
Ben verdim sana temkinli gözleri
Onlarla tanılacaksın tekrardan
Karşılaşırsan aynı bakışlı birine
Bil ki o senin dostun
Ben senin çocukluk sokağınım
Seni her zaman tekrar tanırım
/Tove Ditlevsen
