Niye bana uzaksın sevdice im? Gözlerinin büyüsünü özlemedim mi sanıyorsun? Sözlerinin sıca ı kalbimde bin efsûn. Sen yokken kuyulara düşüyor düşlerim. Sen olmayınca, sevda yetim; aşk öksüz, şefkat kimsesiz. Sensiz, hesapların hepsi yarım kalıyor. Sensiz, defterlerin hepsi açık duruyor. Hata etmişim, şimdiye dek varlı ını hesaplamışım hep; çok geç anlıyorum. Yoklu un ne hesaba gelmez işmiş; kıvranıyorum, yanıyorum, a lıyorum.
Beni unutmadın de il mi? Unutmak ne garip şey ki, unutanlara unuttu unu da unutturuyor. Dipsiz bir kuyuya düşüyor gibisin; içindeki unutuş bin kuyuyu kuyuya atıyor. Seni unutmak bana haram olsun. Unutulmak ne acı şey ki; unutulanın unutuldu u kimsenin hatırına gelmiyor. Sonsuz bir karanlıkta yitiyor gibisin; unutuluşun nice karanlı ı karanlı a itiyor. Senin unutman bana uzak olsun.
Alev üşür mü bitanem? Taş katılı ına yanar mı? Da yalnızlı ına a lar mı? Ayrılı ın araya girmekten bıktı ı olur mu? Yalnızlı ın da canı sıkılmaz mı? Göz yaşının da göz yaşı döktü ü olmaz mı? Derdin de başı derde girmez mi? Acıyı da vurmazlar mı? İhanete de ihanet eden hainler çıkmaz mı? Yokuşların da yoruldu u olmaz mı? Sensizlik bir gün de senin yoluna çıkmaz mı?
Benden sana yol çıkar mı ey sevdice im? Ben beni bende toplasam, sen çıkar mı ey sevdi im? Ben beni benden çıkarsam, elde sen kalır mı ey sevdi im? Olmadı; ben beni bana bölsem, yine sen mi çıkar sevdi im? Ben beni benle çarpsam, sen olur mu? Görüyorsun ya, benden yana hep küsûrat ve küsûrat& Hesaplar tutmuyor; dört işlemin dördü de beni sana getirmiyor. Denklemlerin beri yanındayım hep; sana denk gelmiyor yanımdaki hiçbir şey. Eşitlik hep senden yana bozuluyor. Ben bana kalıyorum; sıfırlanıyorum. Yok oluyorum; hesaplar bensiz tamam oluyor.
Yoksa, küs müsün bana ey sevdice im? Ya yolumu gözlemiyorsan? Yollar ne der bana sonra; ben ne derim yollara? Ya beni özlemiyorsan? Sesler küser kula ıma; heceler darılır duda ıma. Ya yüz çevirmişsen benden? Ne ederim sonra? Kalbim kaçar kalbimden; ellerim elimden çıkar. Ya gözlerim gözlerine hiç de meyecekse? Işık kör kalır sonra; bakışım boşlu a düşer.
Orada mısın ey sevdi im? Seni sevmeler cumhuriyetindeyim. Seni sevenlerin topra ında ayaklarım. Senin baktı ın da a çakılı gözlerim. Kalbim senin sevdi in, senin sevdirdi in gökleri emiyor. Sana geliyorum. Aynalar yolumu kesiyor. Yo u var sanıyorum. Aldanıyorum. Yollar dolanıyor; beni yine bana getiriyor. Yoldayım sanıyorum. Hüsrana u ruyorum. Yokuşlarda susuyorum.. Seraba kanıyorum. Yanıyorum.
Aynalar da bıkmaz mı aldatmaktan bir gün ey sevdice im? Sen yoksun diye kapatmazlar mı gözlerini? Yollar da bir akşam üstü omzundan atmak istemez mi sensizli in yükünü? Sana varmadıklarını anlar anlamaz yoldan çıkmazlar mı? Yokuşlar yorulmadı mı hâlâ beni yormaktan? Bir sabah isyan edip baş aşa ı dönmezler mi? Serap çok mu memnundur susuzları aldatmaktan? O da su içmek istemez mi bir ö le vakti sevgilinin duda ından? Alevler üşümez mi, sevdice im, sen yokken? Karanlık seni görmeyi özleyip de açmaz mı gözlerinin bandını bir gece yarısı? Işık bakışına de meye can atmaz mı?
Niye uza ım sana sevdice im? Neredesin? Sen ki içimde sızımsın; sanki senin gözünden dökülür göz yaşlarım. Sen ki, kalbimde ıssızlı ımsın; hep senin yanında bekler sevdiklerim. Sen ki, yolların sonunda buldu umsun; önce de sonra da sana u rar hasretim. Sen ki, da da gördü ümsün; aslında senin yüzünde kavuşur Ferhat ile Şirin. Sen ki, köşe başında bekledi imsin; öyle ki hep senin gö sünde durulur kalbim. Sen ki, kapı ardında yolunu gözledi imsin; sadece senin yanında teselli bulur öksüzlü üm ve yetimli im. Sen ki, yanımda bildi imsin; ipini bıraktım ceylanların. Sen ki, içimde sakladı ımsın; uzak olsun başkaca yakınlıklarım.
Sen sevdice imsin.
Yiti imsin.
Eksi imsin.
Susadı ımsın.
Suskunlu umsun.
Sözüm sendendir.
Sözüm sanadır.
Sözüm sendedir.
Sözüm sensin.
Ben sustum, sen söyle iyili imi&
Senai Demirci
Beni unutmadın de il mi? Unutmak ne garip şey ki, unutanlara unuttu unu da unutturuyor. Dipsiz bir kuyuya düşüyor gibisin; içindeki unutuş bin kuyuyu kuyuya atıyor. Seni unutmak bana haram olsun. Unutulmak ne acı şey ki; unutulanın unutuldu u kimsenin hatırına gelmiyor. Sonsuz bir karanlıkta yitiyor gibisin; unutuluşun nice karanlı ı karanlı a itiyor. Senin unutman bana uzak olsun.
Alev üşür mü bitanem? Taş katılı ına yanar mı? Da yalnızlı ına a lar mı? Ayrılı ın araya girmekten bıktı ı olur mu? Yalnızlı ın da canı sıkılmaz mı? Göz yaşının da göz yaşı döktü ü olmaz mı? Derdin de başı derde girmez mi? Acıyı da vurmazlar mı? İhanete de ihanet eden hainler çıkmaz mı? Yokuşların da yoruldu u olmaz mı? Sensizlik bir gün de senin yoluna çıkmaz mı?
Benden sana yol çıkar mı ey sevdice im? Ben beni bende toplasam, sen çıkar mı ey sevdi im? Ben beni benden çıkarsam, elde sen kalır mı ey sevdi im? Olmadı; ben beni bana bölsem, yine sen mi çıkar sevdi im? Ben beni benle çarpsam, sen olur mu? Görüyorsun ya, benden yana hep küsûrat ve küsûrat& Hesaplar tutmuyor; dört işlemin dördü de beni sana getirmiyor. Denklemlerin beri yanındayım hep; sana denk gelmiyor yanımdaki hiçbir şey. Eşitlik hep senden yana bozuluyor. Ben bana kalıyorum; sıfırlanıyorum. Yok oluyorum; hesaplar bensiz tamam oluyor.
Yoksa, küs müsün bana ey sevdice im? Ya yolumu gözlemiyorsan? Yollar ne der bana sonra; ben ne derim yollara? Ya beni özlemiyorsan? Sesler küser kula ıma; heceler darılır duda ıma. Ya yüz çevirmişsen benden? Ne ederim sonra? Kalbim kaçar kalbimden; ellerim elimden çıkar. Ya gözlerim gözlerine hiç de meyecekse? Işık kör kalır sonra; bakışım boşlu a düşer.
Orada mısın ey sevdi im? Seni sevmeler cumhuriyetindeyim. Seni sevenlerin topra ında ayaklarım. Senin baktı ın da a çakılı gözlerim. Kalbim senin sevdi in, senin sevdirdi in gökleri emiyor. Sana geliyorum. Aynalar yolumu kesiyor. Yo u var sanıyorum. Aldanıyorum. Yollar dolanıyor; beni yine bana getiriyor. Yoldayım sanıyorum. Hüsrana u ruyorum. Yokuşlarda susuyorum.. Seraba kanıyorum. Yanıyorum.
Aynalar da bıkmaz mı aldatmaktan bir gün ey sevdice im? Sen yoksun diye kapatmazlar mı gözlerini? Yollar da bir akşam üstü omzundan atmak istemez mi sensizli in yükünü? Sana varmadıklarını anlar anlamaz yoldan çıkmazlar mı? Yokuşlar yorulmadı mı hâlâ beni yormaktan? Bir sabah isyan edip baş aşa ı dönmezler mi? Serap çok mu memnundur susuzları aldatmaktan? O da su içmek istemez mi bir ö le vakti sevgilinin duda ından? Alevler üşümez mi, sevdice im, sen yokken? Karanlık seni görmeyi özleyip de açmaz mı gözlerinin bandını bir gece yarısı? Işık bakışına de meye can atmaz mı?
Niye uza ım sana sevdice im? Neredesin? Sen ki içimde sızımsın; sanki senin gözünden dökülür göz yaşlarım. Sen ki, kalbimde ıssızlı ımsın; hep senin yanında bekler sevdiklerim. Sen ki, yolların sonunda buldu umsun; önce de sonra da sana u rar hasretim. Sen ki, da da gördü ümsün; aslında senin yüzünde kavuşur Ferhat ile Şirin. Sen ki, köşe başında bekledi imsin; öyle ki hep senin gö sünde durulur kalbim. Sen ki, kapı ardında yolunu gözledi imsin; sadece senin yanında teselli bulur öksüzlü üm ve yetimli im. Sen ki, yanımda bildi imsin; ipini bıraktım ceylanların. Sen ki, içimde sakladı ımsın; uzak olsun başkaca yakınlıklarım.
Sen sevdice imsin.
Yiti imsin.
Eksi imsin.
Susadı ımsın.
Suskunlu umsun.
Sözüm sendendir.
Sözüm sanadır.
Sözüm sendedir.
Sözüm sensin.
Ben sustum, sen söyle iyili imi&
Senai Demirci
