Sene 632
Ne Hicranla Yıkanmış Bir Yıl
Evrenin Tüm Saatleri
Ayrılığa Kuruldu
Ashabın Hıçkırıkları
Tüm Şiirlerin Fonuydu
Gökyüzüne Dokunsan Ağlacak
Zira Tüm Bulutlar Grinin En Koyu Tonuydu
Bir Tepeye Tırmandın Ağır Ağır
Bu Veda Haberini Duymaktansa
Ashap Razı Ebediyen Olmaya Sağır
Ümmetim Dedin Ümmetim
Belki Bu Size Son Seslenişimdir Bilemem
Dedin Ve Yangın Düştü Kalbine
Yüz Bin Sahabenin Aniden...
Korkarım
Ebû Bekir’in
Saçlarını Beyazlatır
Bu Veda
Korkarım
Ömer’in Yüzüne
Tebessüm Uğramaz Bir Daha
Beldeyi Haramda
Hiçbir Ayrılık
Böyle Can Yakmadı
Yusufların Nur Yüzüne Hicran Düştü
Mecnunların Derdi Büyük
Leylalar Onları Anlamadı
Yetimlerin Başını Okşayan
Bir Mübarek Elin Vardı
Sen Yoksun
O Yetimlerinde Saçları Tozlara Bulandı
Korkarım
Bu Ayrılık
Yakupları Tekrar Kör Edecek
Korkarım
Yusuflar
Tekrar Dönecek Zindanlara
Ferhatların Tırnakları
Dayanır Mı Bilmem
Sen Gittin
Yalancı Güneş Kaldı
Ufkumuzu Aydınlatmaya Çalışan
Tadı Yok Güllerin
Artık
Tadı Yok
Onlar Da Yalan
Sen Yürürken
Mekke Sokaklarında
Adım Adım
Ardında Gülden
Güzel Kokun Kalırdı
Rüzgarlar Öpmeden
Geçemez Saçlarını
Ceylanları Bile
Kendinden Geçiren
Güzel Gözlerin Vardı
Şimdi Yoksun
O Güzel Kokun da
Seher Kuşları
Kimin İçin Söylesin
Şarkılarını Şimdi
Vefakar Örümceğin
Yeni Bir Ağ Örmeye
Takati Yok
Ali’yi Dert Sardı
Dertleşeceği Sırdaşı Yok
Bilalin De Boğazında Düğüm Düğüm Nefesi
Zira Çağırırken Ümmeti Namaza
Gelenlerin İçinde Ümmetin Efendisi Yok
Şimdi Anladım Yarab
Kelebekleri
Ateşlere Sürükleyen Aşkının Sırrını
Şimdi Anladım Yarab
Kelebeklerin Neden
Bu Kadar Kısa Yaşadığını
Şimdi Anladım Yarab
Bebeklerin Neden
Ağlayarak Doğduğunu
Sen Niye Ağlarsın Ey Osman
Zira Senin Vuslatın Ancak Ömrün Kadar
Ben Yanayım Halime Bir Kandil Gibi Usul Usul
Zira Benim Kavuşmam Çook Düşük Bir İhtimal...
alinti
Ne Hicranla Yıkanmış Bir Yıl
Evrenin Tüm Saatleri
Ayrılığa Kuruldu
Ashabın Hıçkırıkları
Tüm Şiirlerin Fonuydu
Gökyüzüne Dokunsan Ağlacak
Zira Tüm Bulutlar Grinin En Koyu Tonuydu
Bir Tepeye Tırmandın Ağır Ağır
Bu Veda Haberini Duymaktansa
Ashap Razı Ebediyen Olmaya Sağır
Ümmetim Dedin Ümmetim
Belki Bu Size Son Seslenişimdir Bilemem
Dedin Ve Yangın Düştü Kalbine
Yüz Bin Sahabenin Aniden...
Korkarım
Ebû Bekir’in
Saçlarını Beyazlatır
Bu Veda
Korkarım
Ömer’in Yüzüne
Tebessüm Uğramaz Bir Daha
Beldeyi Haramda
Hiçbir Ayrılık
Böyle Can Yakmadı
Yusufların Nur Yüzüne Hicran Düştü
Mecnunların Derdi Büyük
Leylalar Onları Anlamadı
Yetimlerin Başını Okşayan
Bir Mübarek Elin Vardı
Sen Yoksun
O Yetimlerinde Saçları Tozlara Bulandı
Korkarım
Bu Ayrılık
Yakupları Tekrar Kör Edecek
Korkarım
Yusuflar
Tekrar Dönecek Zindanlara
Ferhatların Tırnakları
Dayanır Mı Bilmem
Sen Gittin
Yalancı Güneş Kaldı
Ufkumuzu Aydınlatmaya Çalışan
Tadı Yok Güllerin
Artık
Tadı Yok
Onlar Da Yalan
Sen Yürürken
Mekke Sokaklarında
Adım Adım
Ardında Gülden
Güzel Kokun Kalırdı
Rüzgarlar Öpmeden
Geçemez Saçlarını
Ceylanları Bile
Kendinden Geçiren
Güzel Gözlerin Vardı
Şimdi Yoksun
O Güzel Kokun da
Seher Kuşları
Kimin İçin Söylesin
Şarkılarını Şimdi
Vefakar Örümceğin
Yeni Bir Ağ Örmeye
Takati Yok
Ali’yi Dert Sardı
Dertleşeceği Sırdaşı Yok
Bilalin De Boğazında Düğüm Düğüm Nefesi
Zira Çağırırken Ümmeti Namaza
Gelenlerin İçinde Ümmetin Efendisi Yok
Şimdi Anladım Yarab
Kelebekleri
Ateşlere Sürükleyen Aşkının Sırrını
Şimdi Anladım Yarab
Kelebeklerin Neden
Bu Kadar Kısa Yaşadığını
Şimdi Anladım Yarab
Bebeklerin Neden
Ağlayarak Doğduğunu
Sen Niye Ağlarsın Ey Osman
Zira Senin Vuslatın Ancak Ömrün Kadar
Ben Yanayım Halime Bir Kandil Gibi Usul Usul
Zira Benim Kavuşmam Çook Düşük Bir İhtimal...
alinti
