Susmayı öğrendim çok konuşanlardan..
Alçak gönüllü olmanın erdemini tattım çok bilmişlere inat.
Gerçekten bilenlerin az konuştuğuna şahit oldum sessizce..
Her yaşananın sadece bir deneyim olduğunu kavradım..
Yolun uzun ve ince olduğunu derinden hissettim.
Sahip olmadığımı gördüm, sadece eşlik ediyordum her şeye..
Bedenin bile sahibi olmadığımızı öğrendiğimde
Hiç bir şeye garanti gözüyle bakmamayı seçtim.
Ben kendim olmayı seçtim.
Başkalarından alınmış parçalardan oluşmayı değil..
Kendi hayatlarını yönetemeyenlerin;
Diğer hayatlara müdahalelerine güldüm.
Paranın gücüyle, etiketleriyle var olanların
Elindekileri kaybettiğinde çırılçıplak kalışlarını izledim.
Uzun ve muhteşem yolda yalnız yürümeyi öğrendim.
Ben, ben olmayı seçtim...
