15.evvel zamanın dışında yaşamış olan pinokyo, orta halli bir köy ağasının burnunda sivilce çıktığında sandalye olarak kullandığı gürgen bir babanın ve sicilyalı kör bir nalbantın çekiç sapı olarak kullandığı palamut bir ananın sekizinci tüp bebeği olarak dünyaya gelir. acıların kadını plağıyla listeleri alt üst eden pollyanna ile tanışmasıysa daha sonradır. küçük yaşlarda gösterdiği üstün performans sayesinde ondaki istidadı farkeden ağaçişleri hocası, ilerde iyi bir meclis kürsüsü olabileceğini söyler ona. ama gönlünü elektrik süpürgesine kaptıran pinokyo, bu aşkından vazgeçmez. kış gelmeden kırk dakika kırk saniye süren muhteşem bir düğünle evlenen pinokyo ile elektrik süpürgesinin bu evliliklerinden, biri formika sehpa, biri traş makinası ve biri de ayakkabı fırçası olmak üzere üç çocukları olur. sonuncusunun kime çektiğine bir türlü karar verilemez. fakat devir yaşanacak devir değildir. geçim sıkıntısı genç pinokyonun belini büker. neyseki henüz yaş bir ağaç sayılabilecek pinokyo, bu eğilimden yara almadan kurtulur. çareyi yeni evlenmiş bir çiftin yanına sığınmakta bulurlar. ancak ev eşyası olarak kabul edildikleri bu evde olacakları bilemezler kuşkusuz. bir iş günü adamın bütün kalbiyle karısının kulağına eğileceğini ve tatlı bir fısıltıyla: -gudbaymaylav-gudbay... diyeceğini. karısının bütün duymuşluğu ve umulmazlığı içinde başka bir gezegenin istek şarkısını icra edeceğini: -akşama gecikme herif!.. sonraki karede adamın bir enkaz kılığına gireceğini; molozlarının ve eski yaz gecelerinin görüneceğini ve oturma odasının beş çarpı müebbet halısı bile umurunda olmayarak ve toza gark ederek herşeyi; fotoromanından çıkıp gideceğini bilmez onlar. bilmezler en çok bir daha geri dönmeyeceğini. bildikleri tek şey iki film birden olduğudur. yalnız bunu bilirler. bilseler evlenirler mi? evet, evlenirler tabii. çünkü kocalarının gözünde bütün kadınlar, bulaşıklardan daha sevimlidir ve karılarının gözünde bütün kocalar, değer bir şeyleri bulaştırmaya.
bu mizahta yerini bulmalı 
