Mekke-i mükerremede medfun bulunan Muhammed Can hazretleri “rahmetullahi aleyh” bir sohbetinde;- Kardeşlerim sıkıntıda da olsak yine şükretmeliyiz buyurdu. Çünkü beterin beteri vardır.Sonra şunu anlattı:İsa aleyhisselam bir yoldan giderken ağaç altında oturmuş hararetle dua eden birine rastladı.Adamcağız;- Ya Rabbi zenginlere vermediğin nimetleri bana verdin. Sana sonsuz şükürler olsun diyordu.İsa aleyhisselam dikkatle baktığında adamın “kör kötürüm” ve bütün bedeninin “baraslı” olduğunu fark edip sordu:- Sen hangi nimetler için böyle şükrediyorsun? - Kalbim Allahü teâlânın sevgisiyle dolu para sevgisiyle değil. Dilim de Allahü teâlâyı zikrediyor parayı değil. Yetmez mi?Bu cevap İsa aleyhisselamın çok hoşuna gitti.Ve eğilip iki kaşının arasından öpüverdi.O anda iki gözü açıldı adamın.İsa aleyhisselama dikkatle bakıp sordu:- Sen İsa Peygamber değil misin?- Evet ben İsa’yım.- Seni bana gösteren Rabbime şükürler olsun dedi.İsa aleyhisselam onun elinden tutup;- Haydi ayağa kalk! buyurdu.Adam fırlayıp kalktı.Bir anda hastalıklarından kurtulup turp gibi olmuştu.Ve hemen secdeye kapanıp yalvardı:- Ya Rabbi ben kör ve kötürümken bu azalarla günah işlemekten uzaktım. Şimdi bunları ihsan ettin. Beni günah işlemekten koru!İsa aleyhisselam;- Amin! deyip yoluna devam etti.Bu zat bir gün de sohbetinde;- Kardeşlerim çocukları gençleri görüyor çok üzülüyorum buyurdu.- Niçin efendim? dediler.- Çünkü ilmihal okumuyorlar. Okumayınca da dinlerini bilmiyorlar.Ve ekledi:- Halbuki büyüklerimiz; “Dinini bilmeyenin dini yoktur” buyuruyor Allah korusun. selam sevgi saygı ve dua ile kalın her daim ,,,
