Al kanatlarınla güneşe götür beni
Nuru sönmüş güneşe
Zincirlerini kırmış kükreyen bir deliyim
Özgürce uçabilmek isteğim
Ya sen olabilmek ya seninle
Kaçmak uzaklaşmak
Kendi bildiğince gidebilmek sessizce
Kendi güneşli semasına yükselebilmek
Vakit geçmeden karlar düşmeden yere
Hasreti, sevgiyi, matemi
Ne varsa;
Lanetli ormanın gönüllü kölelerini
Arkada bırakıvermek
Uçmak özgürlüğe
Yerde sürünenlere inat umarsız kanat çırpışlarıyla
Kıskandırmak beyaz güvercinleri
Gökyüzüne selam veren beyaz güvercin
Dönme ne olur& Ne olur dönme&
Kafese dönüyorsun, hayata değil, tutsaklığına
Kaçmalısın alışkanlıklarının hücresinden
Savaşmalısın
Şayet ölüm özgürlük adınaysa
Dönme beyaz güvercin
Dönme ne olur& ne olur dönme&
Bir ümidim kalmıştı yaşamaktan
Sana benzemek&
Meriç Çetin
[/COLOR]
