BİLESİN
Çok isterdim sana bir şiir yazabilmeyi.
Gözüm sende öğrendi ya ağlamayı,
Ah bir de elim öğrense kalem tutmayı.
Yazabilseydim o mısraları,
İlki sana olurdu,
Bilesin.
Başımı yastığa koyduğumda,
Aklıma gözlerin düştüğünden beri
Düşsün istiyorum,
Kelimeler kalemimden bir bir.
Yazarsa bu kalem birgün,
İlki sana olacak,
Bilesin.
Lakin, olmuyor işte.
Dönmüyor dilim sensizliğe.
Gerçi hoş,
Sen varken de dönmüyordu ya.
Neyse, birgün dönerse,
İlki sana olacak,
Bilesin.
Malum,
Ben oldum olası beceremiyorum şiir yazmayı.
Ama birgün, kırabilirsem şeytanın bacağını,
İlki sen olacaksın,
BİLESİN.
Ahmet Sökmen
Çok isterdim sana bir şiir yazabilmeyi.
Gözüm sende öğrendi ya ağlamayı,
Ah bir de elim öğrense kalem tutmayı.
Yazabilseydim o mısraları,
İlki sana olurdu,
Bilesin.
Başımı yastığa koyduğumda,
Aklıma gözlerin düştüğünden beri
Düşsün istiyorum,
Kelimeler kalemimden bir bir.
Yazarsa bu kalem birgün,
İlki sana olacak,
Bilesin.
Lakin, olmuyor işte.
Dönmüyor dilim sensizliğe.
Gerçi hoş,
Sen varken de dönmüyordu ya.
Neyse, birgün dönerse,
İlki sana olacak,
Bilesin.
Malum,
Ben oldum olası beceremiyorum şiir yazmayı.
Ama birgün, kırabilirsem şeytanın bacağını,
İlki sen olacaksın,
BİLESİN.
Ahmet Sökmen
