- Üyelik Tarihi
- 11 Nis 2007
- Mesajlar
- 24,205
- Aldığı Beğeniler
- 22,175
- Takım
- Fenerbahçe
Aklından geçenleri bilebilseydim, ne çok şey kolaylaşacaktı hayatımda.
Senin bu kapalı kutu halin, bağlıyor elimi kolumu benim de...
Cesaretimi kırıyor gözlerindeki deniz aşırı pırıltı...
Bana baktığında ne gördüğünü bilsem,
Karşında nasıl durmam gerektiğini de bileceğim...
Sözlerindeki derin esrarı çözebilsem,
Hangi sözcüğün içine taşınmam gerektiğini de kestirebileceğim...
Hayallerinin nerede kırıldığını bulabilsem,
Tam oraya süreceğim heyecanımın tutkalını...
Bilinmezliğin bir dalgakıran gibi kırıyor sana bütün yeltenmelerimi...
Öyle çok yerde aramak zorun da kalıyorum ki seni,
Tükeniyor ruhumun birikmiş özgüveni...
Ama bilebilseydim aklından geçenleri,
Elimle koymuş gibi bulabilicektim durduğun yeri..
Bütün seferlere çıkmaya hazır olacaktı ruhum,
Varlığının dokunduğu o uzak denizlerde...
Sesimin bütün yankısını yükleyebilecektim zincirlerinden boşanmış sözcüklerime...
Senin bu belirsizliğin, belirsizleştiriyor beni de,
Senin bu kapalı kutu halin, kapatıyor beni de kendi içime...
Senin aklının neresinden geçirdiğini bilmeden beni,
Bilemiyorum aklımın neresinden geçireceğimi seni
Bir versen sırrını bana,
Kafa tutacağım sanki bütün sırlarını biliyormuş gibi cihana...
Bir görsem senin gözlerimle kendimi,
Bir daha kaptırmayacağım sele çamura cesaretimi...
Bir bilebilsem sendeki beni,
İçimin bütün odalarına buyur edeceğim bendeki seni...
Bir duyabilsem kendine söylediklerini,
Sökeceğim ardından en ucrasındaki kuşdillerini...
Bir kerecik açık bıraksan ruhunun penceresini,
Sızıp dolduracağım ruhuna sevdalı bir rüzgar gibi kırmadan hevesini.....
GÖKHAN ÖZCAN...
Senin bu kapalı kutu halin, bağlıyor elimi kolumu benim de...
Cesaretimi kırıyor gözlerindeki deniz aşırı pırıltı...
Bana baktığında ne gördüğünü bilsem,
Karşında nasıl durmam gerektiğini de bileceğim...
Sözlerindeki derin esrarı çözebilsem,
Hangi sözcüğün içine taşınmam gerektiğini de kestirebileceğim...
Hayallerinin nerede kırıldığını bulabilsem,
Tam oraya süreceğim heyecanımın tutkalını...
Bilinmezliğin bir dalgakıran gibi kırıyor sana bütün yeltenmelerimi...
Öyle çok yerde aramak zorun da kalıyorum ki seni,
Tükeniyor ruhumun birikmiş özgüveni...
Ama bilebilseydim aklından geçenleri,
Elimle koymuş gibi bulabilicektim durduğun yeri..
Bütün seferlere çıkmaya hazır olacaktı ruhum,
Varlığının dokunduğu o uzak denizlerde...
Sesimin bütün yankısını yükleyebilecektim zincirlerinden boşanmış sözcüklerime...
Senin bu belirsizliğin, belirsizleştiriyor beni de,
Senin bu kapalı kutu halin, kapatıyor beni de kendi içime...
Senin aklının neresinden geçirdiğini bilmeden beni,
Bilemiyorum aklımın neresinden geçireceğimi seni
Bir versen sırrını bana,
Kafa tutacağım sanki bütün sırlarını biliyormuş gibi cihana...
Bir görsem senin gözlerimle kendimi,
Bir daha kaptırmayacağım sele çamura cesaretimi...
Bir bilebilsem sendeki beni,
İçimin bütün odalarına buyur edeceğim bendeki seni...
Bir duyabilsem kendine söylediklerini,
Sökeceğim ardından en ucrasındaki kuşdillerini...
Bir kerecik açık bıraksan ruhunun penceresini,
Sızıp dolduracağım ruhuna sevdalı bir rüzgar gibi kırmadan hevesini.....
GÖKHAN ÖZCAN...
yüreğinize sağlık...