Aldılar elimizden güzellik adına, insanlık adına ne varsa...
Kopardılar bağımızdan bahçemizden umut adına ne varsa...
Hayatımıza girdiler, duygularımızı,mahremiyetimizi hiçe sayarak hükmetmekti onların arzusu,hemde herşeyimize.
Önce giydiklerimize karıştılar
Sonra bizi biz yapan ideallerimize
Karşılık beklemeden vermeye şark kültürü dediler.
Masallarımızla, aşklarımızla alay ettiler; saçma dediler.
Gül yetiştiren adamları vegülleri aldılar elimizden yerine naylon çiçekler verdiler bize avunmamız için.
Huzur, güven ve insan kokan 'yuva'larımızı yıktılar.
Konutlar diktiler yerlerine, sefer taslarına benzer.
Yiyeceklerimize hormon, koyunlarımıza kopya karıştırdılar
Tarihimize yalan, geleceğimize esaret karıştırdılar
Kanaatimize tamah,isyanımıza itaati soktular
Kavgamıza döneklik, aşkımıza şehvet kattılar
Özlemlerimizi aldılar.
Tahayyülün temdid-i ömre kudreti kalmadı
Baharlarımızı çaldılar,
Kışlarımızda baharlara hasret içimizi ısıtmadı.
Işıklarımızı söndürdüler, zulmetten nura dönüş olmadı.
"birçiçekle bahar olmaz, ama her bahar bir çiçekle başlar" diyerek ışık yaktı,ufuk çizdi,tohum attı.
Atılan tohumlar filiz oldu,sürgün verdi..
Ve..
Olgunlaştırdığımız çirkinliklerimize -bir nebze- kefaret olsun duasıyla..
Din kardeşliği oldu
Yediveren oldu..
