BİR HİKAYE, BİR NÜKTE
İsâ a.s zamanında üç kimse yolculuk yapıyorlardı. Yolda bir hazine buldular; hazineyi paylaşmadan önce,
Acıktık, aramızdan biri gitsin de bize yiyecek alsın! dediler.
İçlerinden biri yiyecek bir şeyler almak için şehre gitti.
Yolda giderken, kendi kendine, Ben en iyisi getireceğim yemeğin içine zehir koyup arkadaşlarımı zehirleyeyim; altınlar da bana kalsın diye düşündü.
Aynen düşündüğü gibi de yaptı, yemeği zehirledi. Diğer ikisi de kendi aralarında, Arkadaşımız gelince onu öldürelim; hazineyi de aramızda paylaşırız diye kararlaştırdılar.
Yemeği getiren adam arkadaşları tarafından öldürüldü. Diğer ikisi de yemeği yiyip öldüler. Oradan geçmekte olan İsâ (a.s) havarilerine,
İşte bu dünyadır! Bakın nasıl peşine düşenleri öldürdü ve kendisi geride kaldı. Vay, dünyanın peşine düşenlerin başına gelene!dedi.
(Yöneticilere Altın Öğütler, Semerkand Yay.)
[/B]İsâ a.s zamanında üç kimse yolculuk yapıyorlardı. Yolda bir hazine buldular; hazineyi paylaşmadan önce,
Acıktık, aramızdan biri gitsin de bize yiyecek alsın! dediler.
İçlerinden biri yiyecek bir şeyler almak için şehre gitti.
Yolda giderken, kendi kendine, Ben en iyisi getireceğim yemeğin içine zehir koyup arkadaşlarımı zehirleyeyim; altınlar da bana kalsın diye düşündü.
Aynen düşündüğü gibi de yaptı, yemeği zehirledi. Diğer ikisi de kendi aralarında, Arkadaşımız gelince onu öldürelim; hazineyi de aramızda paylaşırız diye kararlaştırdılar.
Yemeği getiren adam arkadaşları tarafından öldürüldü. Diğer ikisi de yemeği yiyip öldüler. Oradan geçmekte olan İsâ (a.s) havarilerine,
İşte bu dünyadır! Bakın nasıl peşine düşenleri öldürdü ve kendisi geride kaldı. Vay, dünyanın peşine düşenlerin başına gelene!dedi.
(Yöneticilere Altın Öğütler, Semerkand Yay.)
