- Üyelik Tarihi
- 1 Kas 2005
- Mesajlar
- 4,662
- Aldığı Beğeniler
- 29
- Konum
- İstanbul - Eyüpsultan
- Takım
- Galatasaray
bütün hayallerını...
bir dikiş makınesının iğnesinde kaybetmış..
dıktıklernı giyenlerı mutlu etmiş..
ama kendısıne mutluluk giydirememiş..
3 çocuğu için kendı kalbını yatırmış dıkiş makınasına...
dıkiş tutmuyor artık kalbi...dıkış makınası kanamakta...
terzi kadının...
umutlarını bir temizlık kovasına bağlayan...
sıldığı camlara duvarlara hayallerını yazan..
canı çıkasıya çalışan...
bir küçük yavrusuna alamadığı herşey için yanan...
içi umut dolu...ne çare...
kovasından geliyor yanan kalbinin kokusu...
temizlıkçı kadının..
Eşi yıllar önce ölsede...
sevgiyle acıylabakar parmagındakı yüzüğe....
soyadını sıldirtmemış nufusundan...
yüreğindekı sevgiyi yermeklerıne katan..
aynı yemeği yapıpta aynı tadı veremez tarıf alan...
Eser sevgisi güzellıği yaptığı yemklerde ..
ahçı kadının...
psıkolıjıyı bitirmiş...
insanı keşfetmiş...
yüzünü güldürene düşememiş..
o kadar incelmişkı ama kendını dünyadan silememiş..
bir bebek istemiş...Hak vermış..
ama doğana kadar ..
ikisininde ölümü beklenmış,...
bir bebek var kucağımda...ben yaşıyorum teyzecım diyor bana..
şimdi bebeği ağlarken kendi dağılan ...cığlığı bebegınden duyuluyor
Psıkolok kadının...
Aykırı olan...
Minicık yavrusuyla hayatı avuçlayan...
bir çok iş yapmaya çalışan...
bir çok rolu taşıyan..
Eğiten..öğreten..öğrenen.yardım eden..dinleyen..
en çok hangisi olduğunu bilmeyen çığlığı duyuluyor kadının...
bu kadınlar yaşıyorlar gerçekler..ev geçindiryorlar...dayak yiyorlar...hakaret duyuyorlar...ama yılmıyorlar....Cennet onların ayakları altında olmalı....
bir dikiş makınesının iğnesinde kaybetmış..
dıktıklernı giyenlerı mutlu etmiş..
ama kendısıne mutluluk giydirememiş..
3 çocuğu için kendı kalbını yatırmış dıkiş makınasına...
dıkiş tutmuyor artık kalbi...dıkış makınası kanamakta...
terzi kadının...
umutlarını bir temizlık kovasına bağlayan...
sıldığı camlara duvarlara hayallerını yazan..
canı çıkasıya çalışan...
bir küçük yavrusuna alamadığı herşey için yanan...
içi umut dolu...ne çare...
kovasından geliyor yanan kalbinin kokusu...
temizlıkçı kadının..
Eşi yıllar önce ölsede...
sevgiyle acıylabakar parmagındakı yüzüğe....
soyadını sıldirtmemış nufusundan...
yüreğindekı sevgiyi yermeklerıne katan..
aynı yemeği yapıpta aynı tadı veremez tarıf alan...
Eser sevgisi güzellıği yaptığı yemklerde ..
ahçı kadının...
psıkolıjıyı bitirmiş...
insanı keşfetmiş...
yüzünü güldürene düşememiş..
o kadar incelmişkı ama kendını dünyadan silememiş..
bir bebek istemiş...Hak vermış..
ama doğana kadar ..
ikisininde ölümü beklenmış,...
bir bebek var kucağımda...ben yaşıyorum teyzecım diyor bana..
şimdi bebeği ağlarken kendi dağılan ...cığlığı bebegınden duyuluyor
Psıkolok kadının...
Aykırı olan...
Minicık yavrusuyla hayatı avuçlayan...
bir çok iş yapmaya çalışan...
bir çok rolu taşıyan..
Eğiten..öğreten..öğrenen.yardım eden..dinleyen..
en çok hangisi olduğunu bilmeyen çığlığı duyuluyor kadının...
bu kadınlar yaşıyorlar gerçekler..ev geçindiryorlar...dayak yiyorlar...hakaret duyuyorlar...ama yılmıyorlar....Cennet onların ayakları altında olmalı....
