BİR KİŞİ YETER
Dünya güzelliklerle dolu, hayat yaşamaya değer...
Ya sen ?
Sen (en azından bence) güzelsin.
* * * * * * *
Senin, en azından bence güzel olman hiçbir şey
ifade etmiyorsa sana;
Sevin... Çünkü bu harika... Çünkü o zaman, sen
yalnız ve sıkıntıda değilsin !
Yani seni yeterince önemseyen insan var...
* * * * * * *
Ama, senin en azından benim için özel oluşun
kıpırdatıyorsa içini;
Sen önlenemez bir selsin...Tutulmaz bir zıpkınsın.
Farkında ol bunun.
* * * * * * *
Çünkü bir kişiye onu önemseyecek bir kişi yeter...
Diğerleri ikramiye !
* * * * * * *
Seni önemseyecek bir kişi...Bu bir kişi;
kim olursa olsun, fark etmiyor.
Bir kişi için önemliysen...
Bir kişi bekliyorsa seni...
Bir kişi seviyorsa, önemsiyorsa;
Kaybetmiyorsun.
Çünkü; vazgeçmiyorsun !
* * * * * * *
Kaybetmenin,dünyanın bütün lügatlerinde bir
tek “soyadı” var;
Vazgeçmek !
* * * * * * *
Gemin batsa okyanusta, en yakın karaya doğru
kimin için kulaç atardın?..
Kimin eli olsun isterdin ıslak saçlarını okşayacak?..
Kim sarsın isterdin titreyen bedenini?..
Issız bir dağ başında kalsan kimin için yürürdün gittikçe uzayan yolları?..
Kimin hayali ağırırdı seni?
Kim sana “HADİ” derdi?..Hasta olsan kim tutsun isterdin elini?
Kim alsın isterdin başından ateşini?..
İyi bak; var o!..
İyi bak;
Yar; O !..
* * * * * * *
Görmüyor olman,onun olmadığı anlamına
gelmez ki!..
Görmüyorsan, “şu an” görmüyorsun...
Sen aynalar yokken de varsın aslında!
Ama kendini “tanıman” için aynaları bulmalısın!
* * * * * * *
Dünya güzelliklerle dolu, hayat yaşamaya değer...
Ve sen en azından benim için güzelsin.
Bu mühim değilse çok güzel ...
Ve önemliyse; mükemmel !..
* * * * * * *
Varsayalım gerçekten kimsen yok...
Varsayalım umurlarda değilsin...
Peki ya, BEN?..
Beni neden varsaymıyorsun?
Neden duyduğuna inanmıyorsun ki;”hadi”
deyişlerimi?
Neden duyduğuna inanmıyorsun ki çağırışlarımı?
Ben seni önemsiyorum...
Ben seni bekliyorum...
BEN SENİ SEVİYORUM.
Ve sana inanıyorum.
* * * * * * *
Sen de bana “yok kadar” uzaktın!..
Aynen benim sana uzak olduğum kadar...
Bulduysam seni, ulaştıysam sana;
bulabilirsin beni , ulaşabilirsin bana...
* * * * * * *
Dünya güzel ve hayat yaşamaya değer...
Sen; en azından bence güzelsin ve özelsin.
Ve her kişiye onu önemseyecek bir kişi yeter!..
Elhamdülillah...!
Dünya güzelliklerle dolu, hayat yaşamaya değer...
Ya sen ?
Sen (en azından bence) güzelsin.
* * * * * * *
Senin, en azından bence güzel olman hiçbir şey
ifade etmiyorsa sana;
Sevin... Çünkü bu harika... Çünkü o zaman, sen
yalnız ve sıkıntıda değilsin !
Yani seni yeterince önemseyen insan var...
* * * * * * *
Ama, senin en azından benim için özel oluşun
kıpırdatıyorsa içini;
Sen önlenemez bir selsin...Tutulmaz bir zıpkınsın.
Farkında ol bunun.
* * * * * * *
Çünkü bir kişiye onu önemseyecek bir kişi yeter...
Diğerleri ikramiye !
* * * * * * *
Seni önemseyecek bir kişi...Bu bir kişi;
kim olursa olsun, fark etmiyor.
Bir kişi için önemliysen...
Bir kişi bekliyorsa seni...
Bir kişi seviyorsa, önemsiyorsa;
Kaybetmiyorsun.
Çünkü; vazgeçmiyorsun !
* * * * * * *
Kaybetmenin,dünyanın bütün lügatlerinde bir
tek “soyadı” var;
Vazgeçmek !
* * * * * * *
Gemin batsa okyanusta, en yakın karaya doğru
kimin için kulaç atardın?..
Kimin eli olsun isterdin ıslak saçlarını okşayacak?..
Kim sarsın isterdin titreyen bedenini?..
Issız bir dağ başında kalsan kimin için yürürdün gittikçe uzayan yolları?..
Kimin hayali ağırırdı seni?
Kim sana “HADİ” derdi?..Hasta olsan kim tutsun isterdin elini?
Kim alsın isterdin başından ateşini?..
İyi bak; var o!..
İyi bak;
Yar; O !..
* * * * * * *
Görmüyor olman,onun olmadığı anlamına
gelmez ki!..
Görmüyorsan, “şu an” görmüyorsun...
Sen aynalar yokken de varsın aslında!
Ama kendini “tanıman” için aynaları bulmalısın!
* * * * * * *
Dünya güzelliklerle dolu, hayat yaşamaya değer...
Ve sen en azından benim için güzelsin.
Bu mühim değilse çok güzel ...
Ve önemliyse; mükemmel !..
* * * * * * *
Varsayalım gerçekten kimsen yok...
Varsayalım umurlarda değilsin...
Peki ya, BEN?..
Beni neden varsaymıyorsun?
Neden duyduğuna inanmıyorsun ki;”hadi”
deyişlerimi?
Neden duyduğuna inanmıyorsun ki çağırışlarımı?
Ben seni önemsiyorum...
Ben seni bekliyorum...
BEN SENİ SEVİYORUM.
Ve sana inanıyorum.
* * * * * * *
Sen de bana “yok kadar” uzaktın!..
Aynen benim sana uzak olduğum kadar...
Bulduysam seni, ulaştıysam sana;
bulabilirsin beni , ulaşabilirsin bana...
* * * * * * *
Dünya güzel ve hayat yaşamaya değer...
Sen; en azından bence güzelsin ve özelsin.
Ve her kişiye onu önemseyecek bir kişi yeter!..
Elhamdülillah...!
