Erzurumlu İbrahim Hakkı Hazretleri henüz küçük bir talebeyken, bir gün hocası İsmail Fakîrullah (k.s.) Hazretleri eline bir testi vererek, kendisini çeşmeye su almaya gönderdi. Elinde küçük testisiyle çeşmeye gelen ve su doldurmaya başlayan İbrahim Hakkı, birden:
"Çekil bre çocuk!" diye bağıran bir atlının, karnına vurduğu tekme ile yere yıkıldı, testi de elinden düşüp kırıldı.
Kendisine vuran atlının kahkahaları arasında yerden kalkan İbrahim Hakkı, korkup ağlayarak oradan uzaklaştı.
Hocasının huzuruna, hıçkırıklarla eli boş geldi ve hocasına: "Çeşmeden su alırken bağırarak gelen bir atlı, atını üzerime sürdü, karnıma tekme vurdu. Yere düştüm, testim kırıldı." diye şikâyette bulundu.
Hocası:
"Hasbünallah! Bu insanlar gazab-ı İlâhiyi üzerlerine çekmekte ne kadar mahirdirler!" diye fısıldadı. Sonra İbrahim Hakkı'ya dönüp:
"Bir şeyin var mı evlâdım?" dedi.
Karnını tutan İbrahim Hakkı'nın elini ve başını okşadı, karnına, üstüne, başına baktı. "Yok, bir şeyin şükür. Üzülme. Sen de bir şeyler söyleseydin keşke adama. Bağırıp çağırsaydın. Sövüp saysaydın. Hakkını savunsaydın. Ne vuruyorsun saygısız adam, testimi de kırdın. Öde testimi! Gibi bir şeyler deseydin meselâ."
"Hayır," dedi İbrahim Hakkı, "ben korkup, kaçtım. Hiçbir şey söylemedim."
Hocası İsmail Efendi:
"Derhal git öyleyse, o adama bir-iki lâf söyle." dedi. İbrahim Hakkı yeniden çeşmenin yolunu tuttu.
Fakat çeşme başında adamı görünce, aklı başından gitti tekrar. Adam atını tımar etmekle meşguldü. Bir iki defa yutkundu, fakat içindeki korkuyu yenemedi ve bir şey söylemeden sessizce bir köşeye saklandı. Burada ne söyleyeceğini, neden söyleyeceğini de unuttu.
Az sonra hiçbir şey söylemeden sessiz adımlarla oradan tekrar uzaklaştı ve hocasının yanına döndü. Hocasına: "Ona hiçbir şey söyleyemedim efendim." dedi.
Hocası: "Evlâdım, sen edebini terbiyeni bozmadın. O edepsize cevabını vermedin. Tekrar ediyorum, git adama bir şeyler söyle. Yoksa senin cevabını ona Allah verecek!" dedi.
İbrahim Hakkı tekrar çeşmeye koştu. Bir köşeye saklandı. Bir şeyler söyleyecekti bu defa, kararlıydı. Ama yine yutkundu, yine kelimeler boğazında dizildi.
Tam söyledim söyleyeceğim derken, bir de ne görsün, adam atından öyle bir çifte yedi ki, baş aşağı çeşmenin havuzuna kapaklandı.
Bu defa korkudan soluk bile alamaz hale gelen İbrahim Hakkı, dönüp dergâha koştu. Olanları bir bir hocasına anlattı. Hocası:
"Vah vah! Bunu tahmin etmiştim. Üzüldüm! Allah'ın zalimi tokatlayacağını bildiğimden seni gönderdim ki, ödeşip uzlaşasınız diye. Ama adam uzlaşıp seninle ödeşmeye yanaşmayınca, Allah'ın tokadı gecikmedi." dedi.
"Çekil bre çocuk!" diye bağıran bir atlının, karnına vurduğu tekme ile yere yıkıldı, testi de elinden düşüp kırıldı.
Kendisine vuran atlının kahkahaları arasında yerden kalkan İbrahim Hakkı, korkup ağlayarak oradan uzaklaştı.
Hocasının huzuruna, hıçkırıklarla eli boş geldi ve hocasına: "Çeşmeden su alırken bağırarak gelen bir atlı, atını üzerime sürdü, karnıma tekme vurdu. Yere düştüm, testim kırıldı." diye şikâyette bulundu.
Hocası:
"Hasbünallah! Bu insanlar gazab-ı İlâhiyi üzerlerine çekmekte ne kadar mahirdirler!" diye fısıldadı. Sonra İbrahim Hakkı'ya dönüp:
"Bir şeyin var mı evlâdım?" dedi.
Karnını tutan İbrahim Hakkı'nın elini ve başını okşadı, karnına, üstüne, başına baktı. "Yok, bir şeyin şükür. Üzülme. Sen de bir şeyler söyleseydin keşke adama. Bağırıp çağırsaydın. Sövüp saysaydın. Hakkını savunsaydın. Ne vuruyorsun saygısız adam, testimi de kırdın. Öde testimi! Gibi bir şeyler deseydin meselâ."
"Hayır," dedi İbrahim Hakkı, "ben korkup, kaçtım. Hiçbir şey söylemedim."
Hocası İsmail Efendi:
"Derhal git öyleyse, o adama bir-iki lâf söyle." dedi. İbrahim Hakkı yeniden çeşmenin yolunu tuttu.
Fakat çeşme başında adamı görünce, aklı başından gitti tekrar. Adam atını tımar etmekle meşguldü. Bir iki defa yutkundu, fakat içindeki korkuyu yenemedi ve bir şey söylemeden sessizce bir köşeye saklandı. Burada ne söyleyeceğini, neden söyleyeceğini de unuttu.
Az sonra hiçbir şey söylemeden sessiz adımlarla oradan tekrar uzaklaştı ve hocasının yanına döndü. Hocasına: "Ona hiçbir şey söyleyemedim efendim." dedi.
Hocası: "Evlâdım, sen edebini terbiyeni bozmadın. O edepsize cevabını vermedin. Tekrar ediyorum, git adama bir şeyler söyle. Yoksa senin cevabını ona Allah verecek!" dedi.
İbrahim Hakkı tekrar çeşmeye koştu. Bir köşeye saklandı. Bir şeyler söyleyecekti bu defa, kararlıydı. Ama yine yutkundu, yine kelimeler boğazında dizildi.
Tam söyledim söyleyeceğim derken, bir de ne görsün, adam atından öyle bir çifte yedi ki, baş aşağı çeşmenin havuzuna kapaklandı.
Bu defa korkudan soluk bile alamaz hale gelen İbrahim Hakkı, dönüp dergâha koştu. Olanları bir bir hocasına anlattı. Hocası:
"Vah vah! Bunu tahmin etmiştim. Üzüldüm! Allah'ın zalimi tokatlayacağını bildiğimden seni gönderdim ki, ödeşip uzlaşasınız diye. Ama adam uzlaşıp seninle ödeşmeye yanaşmayınca, Allah'ın tokadı gecikmedi." dedi.
