Doğum esnasında bir anne, ikizleri ile beraber vefat eder. Mesnevi şârihi Tâhiru'l-Mevlevî, bu hadiseden çok duygulanır, akrabalarını araştırıp buldurur:
"Ben bu üç mevtaya bir kabir taşı yazmak suretiyle taziyede bulunmak istiyorum..." der. Ve aşağıdaki şiirini yazar:
Dünyâda der-âğûşa ecel vermedi imkân,
Etti beni hem-makber, iki yavrucuğumla...
Artık tutarak dest-i yetimanelerinden,
Geldim sana Rabbim, iki öksüz çocuğumla..."
der-âğûş: kucaklamak
hem makber: aynı kabirde olmak
dest-i yetimânelerinden: yetim kalmış ellerinden
"Ben bu üç mevtaya bir kabir taşı yazmak suretiyle taziyede bulunmak istiyorum..." der. Ve aşağıdaki şiirini yazar:
Dünyâda der-âğûşa ecel vermedi imkân,
Etti beni hem-makber, iki yavrucuğumla...
Artık tutarak dest-i yetimanelerinden,
Geldim sana Rabbim, iki öksüz çocuğumla..."
der-âğûş: kucaklamak
hem makber: aynı kabirde olmak
dest-i yetimânelerinden: yetim kalmış ellerinden
