>>>bu olay, Marmara Üniversitesi İngiliz Dili ve Edebiyatı Bölümü'nü
1993
>>>yılında bitiren Dilek isimli bir kızın başından geçmiş gerçek bir
>>>hikayedir!!
>>>
>>>(Söyle anlatılıyor), (dilegin soyadı verilmemiş)
>>>
>>>Dilek bir gün okuldan çıkmış, durakta minibüs bekliyormuş. Yalnız
korkunç
>>>yağmur yağıyormuş bu arada.
>>>
>>>Kızın önüne bir araba yanaşmış. İyi giyimli, temiz yüzlü bir genç,
"yanlış
>
>>>anlamayın n'olur.
>>>
>>>Ben de yakın zamana kadar öğrenciydim. Islanmayın, gelin ben sizi
uygun bi
>
>>>yere kadar bırakayım" demiş.
>>>
>>>Dilek, başta biraz tereddüt etmiş ama çocuğun iyi niyetine inanmış
ve
>>>arabaya binmiş.Yolda sohbet filan etmişler.Hoşlanmışlar
birbirlerinden.
>>>
>>>Çocuk, "lütfen izin verin sizi evinize bırakayım. Bakın yağmur da
iyice
>>>hızlandı" demiş, Dilek kabul etmiş tabii. Sohbet iyice koyulaşmış.
>>>
>>>Kızın evine gelmişler, bu arada telefon değiş tokuşu yapmayı da
ihmal
>>>etmemişler.
>>>
>>>Dilek çok etkilenmiş çocuktan. O hafta her telefon çaldığında
yüreği hop
>>>etmiş, "Ay benimki mi arıyor?" diye telefona koşmuş.
>>>
>>>Ama arayan olmamış maalesef.
>>>
>>>Dilek yüzünü kızartıp çocuğu aramaya karar vermiş, "Belki numaramı
>>>kaybetmiştir, n'olucak ki ben arasam" deyip kandırmış
kendini.Telefonu
>>>ağlamaklı bi kadın sesi açmış.
>>>
>>>Meğer teyze, bizim çocuğun annesiymiş ve hıçkıra hıçkıra, oğlunun
trafik
>>>kazasında öldüğünü söylemiş.
>>>
>>>Anlattıklarından Dilek anlamış ki, çocuk onu bıraktıktan 5 dakika
sonra
>>>yapmış kazayı.
>>>
>>>"Keşke eve bırakmasaydı. Benim bunun sorumlusu" diyerek hemen
kendini
>>>suçlamaya başlamış.
>>>
>>>Suçluluk duygusundan kurtulmak için teyzeden adresi almış, "En
azından
>>>başsağlığına gideyim bari" diye düşünmüş.
>>>
>>>Ziyaret ağlamaklı ve de yaşlı geçmis. Ayrılma vakti geldiğinde
iyice
>>>havaya giren kız, "Bana oğlunuzdan bi hatıra verir misiniz?
>>>
>>>Onu gerçekten çok sevmiştim" demiş.
>>>
>>>Bunun üzerine anne içeriye gitmiş, döndüğünde elinde çocuğun kaza
günü
>>>üzerinde olan gömlek varmış.
>>>
>>>Üstelik de hala kanlar içindeymiş gömlek.
>>>
>>>Dilek çok kötü olmuş, gömleğin niye saklandığı! ve niye ona
verildiği
>>>anlamsızlığına rağmen yine de kadını kıramayıp almış kanlı gömleği.
>>>
>>>Ama eve gelir gelmez ilk işi gömleği yıkayıp ütülemek olmuş.
>>>
>>>Bütün gece gömleğe baka baka, ağlamış. Sürekli de, "Onu ben
öldürdüm, onu
>>>ben öldürdüm" diye tekrar ediyormuş kendi kendine.
>>>
>>>Artık ağlamaktan bitap düştüğünde gömleği yastığının altına koymuş
ve
>>>yatmış.
>>>
>>>Sabah uyandığında kendini daha iyi hissediyormuş.
>>>
>>>Ama yastığı kaldırdığında bir de görmüş ki gömlek yine kanlar
içinde.
>>>İnanamamış bu duruma.
>>>
>>>"Herhalde dün o kafayla iyi yıkayamadım" diyerek yeniden yıkamış
gömleği.
>>>
>>>Ama ertesi sabah da hiç bi değişiklik yokmuş gömlekte, yine kanlar
>>>içindeymiş.
>>>
>>>Bunun üzerine Dilek girdiği ruhsal çöküntünün de etkisiyle bir
medyuma
>>>gitmeye karar vermiş.
>>>
>>>Çünkü başına gelen olayı mantıksal olarak bir türlü
açıklayamıyormuş.
>>>
>>>Çevresinden edindiği bilgiyle medyum rizayi bulup olayı başından
sonuna
>>>anlatmış.
>>>
>>>medyum uzun uzun dualar okuduktan sonra Dileke gömleği neyle
yıkadığını
>>>sormuş.
>>>
>>>Dilek de tam iki kez deterjanla yıkadığını, ilk başta gömleğin
>>>temizlendiğini fakat sabah tekrar kanlar içinde olduğunu ağlayarak
>>>anlatmış.
>>>
>>>Bunu duyan medyum riza nin gözleri faltaşı gibi açılmış ve ellerini
>>>Dileğin kafasına dokundurarak sorunun çözümünü söylemiş :
>>>
>>>
>>>"A benim kızım, hiç normal deterjanla kan lekesi çıkar mı? Hem
renkli
>>>hem de renksiz çamaşırlarında OMO kullanmalısın!"
>>>
>>>
>>>
>>>
>>>
>>>
>>>(ohhhhh olsunnnn sizeee,o kadar okudunuz)
>>>
>>>***ben de okudumm,siz de çekinn eziyetini >)
X( 
![:]](https://www.yenidendogus.net/images/smilies/pleased.gif "Freude :]")
