Nöbet midir, tefekkür mü, rabıta mı, cinnet mi?.. Bu bir nimet midir, eziyet mi? Bu çile ile tekmil ama onunla kafa ezim ezim zelil oluyor. İnsan kendine yabancılaşıyor, ne ayna ne de hüviyet artIk hePsi uzaklaşır, hepsi tanımaz olur sahibini. Bir iman bekler, bir aşk koskoca dünyamda beni..
Muazzam kainata bir çevir nazarını, bulmaya çalış bir kusur, bir gedik.. ve gözlerin yorgun geri döner, bulamazsın. İşte idrakın o an infilak olur, olmalı! Bir düşünsene, düşünmeye çalışsana, şu saman dolu kafamızı bir zonklatsak, ahh n'olur fikirlerimiz çile denen adrese uğrasa, naçarlığımızı fark edip kaburgalarımız birbirine geçse, aklımızdan kurtulmak istesek, dünyaya tamah etmenin ve edenin haline yansak, o ulvi kelime ''düşünmek''e çivilensek, dağda bir su ve süt bize yetse.. keşke..
Maddenin dilini duyabilmek, bir düşünüverin hadi, bir suyun Allah diyerek fokurdadığını, yağmurun Sübhan diyerek yağdığını, tesbihin parmağın dursa da Rahman diye inlediğini, toprağın ezkarını, elmanın düşmesinin yer çekimi kanununa yenik düşmesinin değil, bunun zikri kemala erdiği için olduğunu, seccadende alnının amentüsünü, gözlerinin kapanınca görmesini, ruhun nefsin elinde mahpus olduğunu ve acı vaveylalarını.. bir düşünün!! Kurbanım sizi yaradan, Malik-ul Mulke olsun..
Bir gece dene; vaktin en zifiri karanlığı çökmüş olsun, ay ışığı kandil, insanlar en derin uykuda ölüyor olsunlar, insanlar seni uyuyor sansınlar , ama sen Rabbin ile bir visal ayarla, vuslata koş, ruhu sevgilisine bir göster hele, yeter bunca sene gurbet hayatı yaşattığın, o Kudret'ten üfürüğe.. Ser, en ücra köşeye seccadeni ser, dizlerinin üstüne otur, zira Sultan'ın huzurunda edep ile olmalı kul.. Eğ boynunu, gözlerini kapa, dudaklarını birbirine kenetle; zira bu kalp ile olur değil lisan ile! Ve sesin sesizce içe ağlamaya, yalvarmaya başlasın, sesin içini ağlatsın, sesin öyle şedid olsun ki, kalbindeki tüm perdeleri kaldırsın, sesin o kadar ağlasın ki Rabb olan o gece seni saidlerden yazsın, ve Efendimiz o halin ile seni mahşerde sana anımsatsın, cehennem narını o sesin korkuya uğratsın ve cennettekiler seni Sahibine anlatsın, o derece konuştur sesini, o kadar hudutsuz aş kendini, o derece sesin içine ağlasın! Melekler bırakıp ezkarı sana kulak kesilsin ve Rab olandan nida; ''İşte yeryüzünün halifesi!'' Bir düşün, neden olmasın..
Bir Allah bir de sen, bir Allah bir de sen! Yalvar yalvarabildiğin kadar, ve sor ki; ben kimim, O kim? Su erisin şekerde, ve sor ki; su nerde, şeker nerde?..selametle
Katre-i Matem...
Muazzam kainata bir çevir nazarını, bulmaya çalış bir kusur, bir gedik.. ve gözlerin yorgun geri döner, bulamazsın. İşte idrakın o an infilak olur, olmalı! Bir düşünsene, düşünmeye çalışsana, şu saman dolu kafamızı bir zonklatsak, ahh n'olur fikirlerimiz çile denen adrese uğrasa, naçarlığımızı fark edip kaburgalarımız birbirine geçse, aklımızdan kurtulmak istesek, dünyaya tamah etmenin ve edenin haline yansak, o ulvi kelime ''düşünmek''e çivilensek, dağda bir su ve süt bize yetse.. keşke..
Maddenin dilini duyabilmek, bir düşünüverin hadi, bir suyun Allah diyerek fokurdadığını, yağmurun Sübhan diyerek yağdığını, tesbihin parmağın dursa da Rahman diye inlediğini, toprağın ezkarını, elmanın düşmesinin yer çekimi kanununa yenik düşmesinin değil, bunun zikri kemala erdiği için olduğunu, seccadende alnının amentüsünü, gözlerinin kapanınca görmesini, ruhun nefsin elinde mahpus olduğunu ve acı vaveylalarını.. bir düşünün!! Kurbanım sizi yaradan, Malik-ul Mulke olsun..
Bir gece dene; vaktin en zifiri karanlığı çökmüş olsun, ay ışığı kandil, insanlar en derin uykuda ölüyor olsunlar, insanlar seni uyuyor sansınlar , ama sen Rabbin ile bir visal ayarla, vuslata koş, ruhu sevgilisine bir göster hele, yeter bunca sene gurbet hayatı yaşattığın, o Kudret'ten üfürüğe.. Ser, en ücra köşeye seccadeni ser, dizlerinin üstüne otur, zira Sultan'ın huzurunda edep ile olmalı kul.. Eğ boynunu, gözlerini kapa, dudaklarını birbirine kenetle; zira bu kalp ile olur değil lisan ile! Ve sesin sesizce içe ağlamaya, yalvarmaya başlasın, sesin içini ağlatsın, sesin öyle şedid olsun ki, kalbindeki tüm perdeleri kaldırsın, sesin o kadar ağlasın ki Rabb olan o gece seni saidlerden yazsın, ve Efendimiz o halin ile seni mahşerde sana anımsatsın, cehennem narını o sesin korkuya uğratsın ve cennettekiler seni Sahibine anlatsın, o derece konuştur sesini, o kadar hudutsuz aş kendini, o derece sesin içine ağlasın! Melekler bırakıp ezkarı sana kulak kesilsin ve Rab olandan nida; ''İşte yeryüzünün halifesi!'' Bir düşün, neden olmasın..
Bir Allah bir de sen, bir Allah bir de sen! Yalvar yalvarabildiğin kadar, ve sor ki; ben kimim, O kim? Su erisin şekerde, ve sor ki; su nerde, şeker nerde?..selametle
Katre-i Matem...
