Kaleme alınan bu mektubu okumak için Fransaya giden bir Türk genci, ailesine yazmış.
İbret verici olduğu için sizlerle paylamşmak istedim, Allah bize hidayet versin....
"Sevgili anneciğim ve babacığım"
Bu mektubu okuduğunuz zaman üzüleceğinizi biliyorum.
Aylardan beri sustuğum için de üzülüyordunuz. Ama ne yapalim baska türlüsü elimden gelmiyordu. Beni affedeceginizi, mazur göreceginizi umarım. Anneciğim ve Babacığım,
Ben artık islam dinini terk ederek hıristiyan oldum. Eger böyle yaptıgım için bir günah islemişsem bilin ki, bu günah tamamen size aittir. Çünki siz, bana dinimi öğretmemiştiniz. Ben adımın Müslüman olduğunu biliyordum o kadar.
Fakat, Müslümanlik nedir? Nasil olur? Peygamberim kimdir? Nasil bir zattir? Kur’an nasıl bir Kitaptır nelerden bahseder? Müslümanlıkta nasıl ve niçin ibadet edilir? işte bütün bunlar bence bilinmeyen şeylerdi. bana anlatmadınız, öğretmediniz.
Buraya geldigim zaman, çoğu Fransızların dindar olduklarını gördüm. Hemen her evde birkaç İsa ve Meryem’e ait resim vardi. Yemeğe oturdukları zaman dua okuyorlardı. Ben ise onlara alık alık bakıp durmaktan başka birşey yapamıyordum.
Din, iman Allah. Peygamber, Kur’an ve ibadet hakkında bana bir çok sorular sorarlardı. Ama ben hiçbirine cevap veremiyordum.
Siz, bana bunları öğretmemiştiniz. Hatta benim memleketimde dindarlik ayıptı. Mesela lisede derse giren bazı hocalar dindarlığın, yobazlık, gericilik olduğunu anlatırlar, ondan sonra derse başlarlardı. İçimizden birisi dinden bahsedecek olsa, öğretmenler olsun, öğrenciler olsun hemen alay ederlerdi..."Hey yobaz, kaçıncı asırdasın?" derlerdi..
oruç tutmak bir suç, namaz kılmak bir ayıptı...
Burada ise,durum tam tersinedir. Ne kadar aldanmışız? ne kadar aldatılmışız? Avrupanın dinsiz olduğunu zannederdik. dinsizligi ilerilik, dindarlığı gerilik sayardik. Halbuki ne kadar yanılmışız,
burada herkes dinden, imandan, İsa’dan bahsediyor. Dinsizler ise pek sevilmiyor. Çoğu kimsenin cebinde incil var.
Bütün bunların karşısında içimde bir boşluk duydum. Hıristiyanlarin çoğu ibadet ediyordu. Ben ise ne kendi dinimden, nede onların dininden birşey bilmiyordum..
yavaş yavaş hıristiyanlığı öğrenmek için bir merak sardı beni, Öğrendim ve nihayet işte hıristiyan oldum. Artık tahsil masraflarımı kilise üzerine aldı. Bundan sonra bana, ister mektup gönderin, ister göndermeyin. Siz bilirsiniz, ama tekrar ediyorum: Eğer dinimi terk edip günahkar olmuşsam, bu günah tamamen size aittir. Allah sizi affetsin...
İbret verici olduğu için sizlerle paylamşmak istedim, Allah bize hidayet versin....
"Sevgili anneciğim ve babacığım"
Bu mektubu okuduğunuz zaman üzüleceğinizi biliyorum.
Aylardan beri sustuğum için de üzülüyordunuz. Ama ne yapalim baska türlüsü elimden gelmiyordu. Beni affedeceginizi, mazur göreceginizi umarım. Anneciğim ve Babacığım,
Ben artık islam dinini terk ederek hıristiyan oldum. Eger böyle yaptıgım için bir günah islemişsem bilin ki, bu günah tamamen size aittir. Çünki siz, bana dinimi öğretmemiştiniz. Ben adımın Müslüman olduğunu biliyordum o kadar.
Fakat, Müslümanlik nedir? Nasil olur? Peygamberim kimdir? Nasil bir zattir? Kur’an nasıl bir Kitaptır nelerden bahseder? Müslümanlıkta nasıl ve niçin ibadet edilir? işte bütün bunlar bence bilinmeyen şeylerdi. bana anlatmadınız, öğretmediniz.
Buraya geldigim zaman, çoğu Fransızların dindar olduklarını gördüm. Hemen her evde birkaç İsa ve Meryem’e ait resim vardi. Yemeğe oturdukları zaman dua okuyorlardı. Ben ise onlara alık alık bakıp durmaktan başka birşey yapamıyordum.
Din, iman Allah. Peygamber, Kur’an ve ibadet hakkında bana bir çok sorular sorarlardı. Ama ben hiçbirine cevap veremiyordum.
Siz, bana bunları öğretmemiştiniz. Hatta benim memleketimde dindarlik ayıptı. Mesela lisede derse giren bazı hocalar dindarlığın, yobazlık, gericilik olduğunu anlatırlar, ondan sonra derse başlarlardı. İçimizden birisi dinden bahsedecek olsa, öğretmenler olsun, öğrenciler olsun hemen alay ederlerdi..."Hey yobaz, kaçıncı asırdasın?" derlerdi..
oruç tutmak bir suç, namaz kılmak bir ayıptı...
Burada ise,durum tam tersinedir. Ne kadar aldanmışız? ne kadar aldatılmışız? Avrupanın dinsiz olduğunu zannederdik. dinsizligi ilerilik, dindarlığı gerilik sayardik. Halbuki ne kadar yanılmışız,
burada herkes dinden, imandan, İsa’dan bahsediyor. Dinsizler ise pek sevilmiyor. Çoğu kimsenin cebinde incil var.
Bütün bunların karşısında içimde bir boşluk duydum. Hıristiyanlarin çoğu ibadet ediyordu. Ben ise ne kendi dinimden, nede onların dininden birşey bilmiyordum..
yavaş yavaş hıristiyanlığı öğrenmek için bir merak sardı beni, Öğrendim ve nihayet işte hıristiyan oldum. Artık tahsil masraflarımı kilise üzerine aldı. Bundan sonra bana, ister mektup gönderin, ister göndermeyin. Siz bilirsiniz, ama tekrar ediyorum: Eğer dinimi terk edip günahkar olmuşsam, bu günah tamamen size aittir. Allah sizi affetsin...
![[KaYRa]](/data/avatars/m/9/9743.jpg?1591840747){kind=avatar}
