Yeniden Doğuş

hayret birşey sanki dünya ikiye ayrılmış bir tarafı azda olsa yetinen ve daima hamdeden diğer tarafı ise bol bol yediği içtiği altında arabası,evinde modern eşyaları olduğu halde sürekli açım ,açım diye bağırması.boşu boşuna "yalan dünya" dememişler...

Elbette öğretmenlik zor mesleklerden biri. Ama abartılacak kadar da insanın kendi ruhunu bedenini yıpratacak bir meslek değil. Bende 2 yıl "ücretli"de olsa öğretmenlik yaptım. Bu nedenle öğretmenliğin nasıl bir şey olduğunu iyi biliyorum.

Yukarıda okuduğum yazı, öğretmenlikle ilgili bu zamana kadar okumuş olduğum en saçma ve en berbat (ve hatta ... dahası çok ağır kaçar) yazı. Bu yazıyı yazmış olan biri öğretmen olamaz. Çünkü gerçek bir öğretmen böyle bir yazı yazmaz.

Elbette her mesleğin, her işin kendine göre zorlukları vardır. "Ben sıfırdan insan yetiştiriyorum" demekle öğretmen olunmaz. Ya da her öğretmen sıfırdan insan yetiştiremez. Çünkü birçoğu daha sıfır bile değil. Bu yazıyı yazan öğretmen gibi.

Dedim ya, her mesleğin zorlukları vardır diye. Yine aynı şekilde her mesleğin özlük hakları farklıdır. Özlük haklarını belirleyen kriterleri tartışalım. Ama bu tartışmaya "memur oturup çay içiyor, bilmem şu kadar para alıyor. Ben akşama kadar ayaktayım gırtlak patlatıyorum, bu nedenle benim şu kadar para almam gerekiyor." gibi saçmalıklar eklemeyelim.

Bir kere, öğretmen için, insan yetiştirdiğini iddia eden biri için para en son konudur. Öğretmenlikte, asıl olan gönüllülüktür. Kaldı ki, parasal olarak aşağı yukarı bir öğretmen 2.000TL almaktadır. Bu miktar Türkiye şartlarında azımsanmayacak bir rakamdır. Bu yazıyı yazan öğretmenin gördüğü çay içen memurlar ortalama 1.400TL almaktadır. Bu anlamda bir öğretmenin özlük hakkı, birçok memura göre görece daha iyidir.

Bir de olayın şu boyutu var: meslek ne olursa olsun bir kişiye aylık 10.000TL de verilse iki ay sonra neden benim maaşım 15.000TL değil diye çığırtkanlık yapmaya başlar. Ne yapalım insanoğlu bu. Gözü aç. Öncelikle bu mevzuyu aşmak gerekiyor.

İnsanlarla uğraşmak gerçekten zor ama işin maddi boyutunu konuşmaya başlayınca ayaklar altındasın maalesef.

Bugün bir simitçiye sorsanız o da değişik zorluklardan bahseder bize.
Hee o okumamış bir vatandaşımızdır ama bu öğretmen gibi yorum yapacağını sanmıyorum.

Hayırlısı olsun ne diyelim.

kutsal bi meslek..

Dünyanın bütün çiçeklerini getirin bana
Dünyanın bütün çiçeklerini diyorum
Bütün çiçeklerini getirin buraya,
Öğrencilerimi getirin, getirin buraya,
Kaya diplerinde açmış çiğdemlere benzer
Bütün köy çocuklarını getirin buraya,
Son bir ders vereceğim onlara,
Son şarkımı söyleyeceğim,
Getirin, getirin...ve sonra öleceğim.

Dünyanın bütün çiçeklerini diyorum,
Kir ve dağ çiçeklerini istiyorum,
Kaderleri bana benzeyen,
Yalnızlıkta açarlar, kimse bilmez onları
Geniş ovalarda kaybolur kokuları...
Yurdumun sevgili ve adsız çiçekleri
Hepinizi, hepinizi istiyorum, gelin görün beni,
Toprağı nasıl örterseniz öylece örtün beni.

Dünyanın bütün çiçeklerini diyorum,
Afyon ovasında açan haşhaş çiçeklerini
Bacımın suladığı fesleğenleri,
Koy çiçeklerinin hepsini, hepsini,
Avluların pembe entarili hatmisini,
Çoban yastığını, peygamber çiçeğini de unutmayın,

şiir pek uzunca, işte gerçek bir öğretmen kendini öğrencilerine yani çocuklarına adamış bir öğretmen... bir köy öğretmeni onun tek derdi öğrencileri ...hasta yatağında çiçeklerim dediği öğrencileri son sözleri oluyor ,Allah rahmet eylesin büyük insan "Şefik Sınıg" mekanın cennet olsun...