Yeniden Doğuş

Camda kim bilir hangi yağmurdan kalmış su lekeleri... Uzaklardan bir bağırtı geliyor, hep o kederli sarhoş... Akılların fren patlattığı bir zamanda kim dinlesin bir sarhoşu, bir sarhoşluğu... Sonbahar yapraklarını süpürdü çöpçüler, keşke süpürmeseler... Şimdi bütün sokaklar kimsenin dinlemeye yanaşmadığı kelimelere kaldı. Bazı sözler işitilmeden kalıyor öyle... Buruşturulmuş kağıt parçaları gibi saçılıyor etrafa. Vardır sizin de kimseden yüz bulamamış kelimeleriniz böyle... Mazgal aralıklarına bakın, kaldırım kenarlarına, boş arsalara... Nereye gidebilirler ki en fazla? Hayatın artıkları onlar, kulak kabartılmayan kelimeler, yüz bulamayan duygular, farkedilmemiş insanlıklar... Sadece sokaklarda mı, yoklayın göreceksiniz, cepleriniz de onlarla dolu... Asıl kelimeleriniz onlar, asıl sözleriniz, asıl sustuklarınız onlar...
...
Şehir homurdamaya devam ediyor, şebeke ünitelerinde, trafolarda, direklerde asayiş berkemal... Geçen sene yarasalar uçuşuyordu akşamın erken saatlerinde saçaklar arasında. Malum ya, hep bir yere çarpacak gibi olurlar, çarpmazlar ama... Onların da var kendilerine göre bir görme biçimleri... Haydi John Berger bunu da yaz! Görmekle algılamak arasında atılmamış köprü kaldı mı ki bu zamanda! Her şeyi hazır tüketiyoruz hep beraber. Algılarımız da öyle... Bir tane algı var, hepimiz onu kullanıyoruz. Heyecan gerekiyorsa, o algıyı ikiye bölüp tokuşturuyoruz./Gökhan ÖZCAN

Algı/da seçici olanlar zamanı yeri gelince seçilip seçiyorlar aslında.Çook değil az da olsa uzaktan bakmak yeterli oluyor galiba.
Hem sabaha karşı sokaktan geçen sarhoşun naraları; secde için uyuyakalmış birisinin uyanmasına vesile olacaktır.Kimbilir? Halk olunan hiç bir şey boşuna değil ves selam.