[
]
[/
Kocaman bir şehir varmış şehrin içinde küçük bir ev evin içinde bir çocuk..
Küçük çocuk mutlu olmak istermiş dostluk kardeşlik istermiş sanırmışki evin dışındaki dünya çok güzel
Birgün biraz daha büyümüş ve dışarı çıkmış o dünyaya karışmış.İlk çıktığında masmavi gökyüzüne bakmış yemyeşil ağaçlar güzelce akan ırmaklara bakmış havayı koklamış.
"Ne kadar güzel"demiş.
"Ne mutlu bana güzel bir dünyaya adım attım gökyüzü ağaçlar ırmaklar ne kadar şanslıyım ben"
Dünya güzel olmasına güzelmiş ama birsüre sonra içinde karmaşalar olmaya başlamış kavgalar başlamış gürültülü olmaya başlamış.
Hatta zaman zaman bombalar patlamaya uçaklar kulakları sağır edercesine uçmaya silahlar atılmaya başlamış.Öyle korkmuşki ilk zamanlar fakat bir süre sonra alışmış.O gürültüleri duymaz olmuş.
Aradan zaman geçmiş bakmışki en yakın arkadaşlarıda gürültü yapar olmuş birgün kendide gürültü yapar olmuş.(Ve birgün farketmişki kendiside s.atmaya başlamış
.işte o zaman işte o zaman kendinden çok utanmış Ve hiçbirzaman hiçbir kimsenin cevaplayamayacağı bir soruyu sormuş kendi kendine Buralarda çocuk olarak yaşamanın bedeli bumuydu
Odessus)
Küçük çocuk mutlu olmak istermiş dostluk kardeşlik istermiş sanırmışki evin dışındaki dünya çok güzel
Birgün biraz daha büyümüş ve dışarı çıkmış o dünyaya karışmış.İlk çıktığında masmavi gökyüzüne bakmış yemyeşil ağaçlar güzelce akan ırmaklara bakmış havayı koklamış.
"Ne kadar güzel"demiş.
"Ne mutlu bana güzel bir dünyaya adım attım gökyüzü ağaçlar ırmaklar ne kadar şanslıyım ben"
Dünya güzel olmasına güzelmiş ama birsüre sonra içinde karmaşalar olmaya başlamış kavgalar başlamış gürültülü olmaya başlamış.
Hatta zaman zaman bombalar patlamaya uçaklar kulakları sağır edercesine uçmaya silahlar atılmaya başlamış.Öyle korkmuşki ilk zamanlar fakat bir süre sonra alışmış.O gürültüleri duymaz olmuş.
Aradan zaman geçmiş bakmışki en yakın arkadaşlarıda gürültü yapar olmuş birgün kendide gürültü yapar olmuş.(Ve birgün farketmişki kendiside s.atmaya başlamış
Odessus)