- Üyelik Tarihi
- 16 May 2012
- Mesajlar
- 5,191
- Aldığı Beğeniler
- 11,197
- Konum
- Olduğum Yerden
- Takım
- Galatasaray
Acıları Dinmek Bilmeyenlerin Can Yoldaşıdır, İçini Döktüğü Tek Arkadaşıdır Geceler...İçinden Çıkılamayan Dipsiz Bir Kuyudur....Bağırışlarının Haykırışlarının Kimsenin Duymadığı Bir Kuyu...
El Ayak Çekilmeye Başlayınca, Bir Sen, Bir Yalnızlığın Birde Özlemlerin Kalırsın Baş Başa….Kendini Hep Yarım Hep Eksik Hissedersin...Duvarlar Üstüne Üstüne Gelir...Yüreğinde ki Derin Yaralar Acıtmaya, İçini Yakmaya, Tüm Umutlarını Tüketmeye Başlar...
Beklersin, Geçecek Diye Beklersin Ama Ne Acısı Geçer, Ne Sızısı Diner, Nede Hasreti Biter Gönlünün...Sonra Bir Bakmışsın İki Damla Yaş Akmış Gözlerinden... İçi Özlem Yüklü, Haret Yüklü...
Yine Gözyaşlarım Yavaş Yavaş Süzülüyor Acılarımın Ağırlığını Anlatırmışçasına Damlıyorlar Yanaklarımdan...Her Bir Damla İçimdeki Hüznü Dışa Vuruyor, Her Biri Ayrı Bir Şey Anlatıyor...Ve Hepsi Yitip Giden Yanlarımı Yansıtıyor...Hayallerim Uçup Giderken, Ardından Gelen Her Gözyaşı Bir Hayali Taşıyor, Ve Sadece Gözyaşlarıyla Akıp Gidiyor Hepsi....
Umutlarım, Damla Damla, Yavaş Yavaş Süzülmeye Başladı Yanaklardan...Yüreğime Ulaşıp Acı Bir Çığlığa Dönüştü...İnsanın İçini Yakan Ateş Degildir ki Söndürecek Olan Su Olsun...
Zor Geçen Bir Akşamdayım Yine....Kelimelerin Eridiği, Umutların Tükendiği Bir Denizdeyim... Ağır Ağır Çöktü İçime Gece...Karanlıklar İçindeyim...Rüzgarlar Üşütüyor Yüreğimi ...
Şimdi Kelimeler Yetmiyor... Şimdi Gecelerim Siyah...Şimdi Nefeslerim Yorgun...Ayrılığın İzini Sessizliğin Gürültüsüne Katarak Yüreğime Savrulmuş Bir Şekilde...Tükenmiş Bir Bedenle Yürüyorum Gecenin Siyah Duvarlarına...
Bulutlar Geliyor Üzerime Koşarcasına...Kararmış Bulutlar, Yanık Bulutlar...Gurbet Yollarından Dönmüş Bulutlar...Hüzünlerle Yüklenmiş, Umuttan Yana Sisli Bulutlar...Çileler Yüklü, Umudu Sönük, Sisli Bulutlar Geliyor Üzerime, Üzerime...
İçimde Bir Şeyler Kopuyor, Paramparça Oluyorum...Aynı Parçalar Yeniden Kopup Bir Daha Parçalanıyor,
Bağırmak İstiyorum, Ama Kelimeler Boğazıma Düğümleniyor ve Susuyorum...Yine Susuyorum...Kendi İçime Haykırmaya Devam Ediyorum, Gözyaşlarımı İçime Akıtıyorum ve Biliyorum ki Kimse Görmüyor, Göremiyor.
Anlatmak, Derdini Dökmek İstersin Ama Anlatamazsın. Anlatamazsın Kimselere…Anlatsan da Tüketemezsin...Bilmezler, Anlayamazlar Çektiğin Acıyı ve Susarsın Boğazına Düğümlenir Kelimeler …
Seni Anlayacak Birini Bulamazsın..Bilirsin ki Birtek Acının Kaynağı Anlar Seni...Susmayı Öğrenirsin.,Öğrendikçe Tükenir, Tükendikçe de Silinir Gidersin Bu Hayattan...
Bir Yürek Kopuyor Benden, Artık Benim Olmayan Bir Yürek...Söküp Koparılmanın Acısını Yaşatıyor Bana, Sızlıyor İçim
El Ayak Çekilmeye Başlayınca, Bir Sen, Bir Yalnızlığın Birde Özlemlerin Kalırsın Baş Başa….Kendini Hep Yarım Hep Eksik Hissedersin...Duvarlar Üstüne Üstüne Gelir...Yüreğinde ki Derin Yaralar Acıtmaya, İçini Yakmaya, Tüm Umutlarını Tüketmeye Başlar...
Beklersin, Geçecek Diye Beklersin Ama Ne Acısı Geçer, Ne Sızısı Diner, Nede Hasreti Biter Gönlünün...Sonra Bir Bakmışsın İki Damla Yaş Akmış Gözlerinden... İçi Özlem Yüklü, Haret Yüklü...
Yine Gözyaşlarım Yavaş Yavaş Süzülüyor Acılarımın Ağırlığını Anlatırmışçasına Damlıyorlar Yanaklarımdan...Her Bir Damla İçimdeki Hüznü Dışa Vuruyor, Her Biri Ayrı Bir Şey Anlatıyor...Ve Hepsi Yitip Giden Yanlarımı Yansıtıyor...Hayallerim Uçup Giderken, Ardından Gelen Her Gözyaşı Bir Hayali Taşıyor, Ve Sadece Gözyaşlarıyla Akıp Gidiyor Hepsi....
Umutlarım, Damla Damla, Yavaş Yavaş Süzülmeye Başladı Yanaklardan...Yüreğime Ulaşıp Acı Bir Çığlığa Dönüştü...İnsanın İçini Yakan Ateş Degildir ki Söndürecek Olan Su Olsun...
Zor Geçen Bir Akşamdayım Yine....Kelimelerin Eridiği, Umutların Tükendiği Bir Denizdeyim... Ağır Ağır Çöktü İçime Gece...Karanlıklar İçindeyim...Rüzgarlar Üşütüyor Yüreğimi ...
Şimdi Kelimeler Yetmiyor... Şimdi Gecelerim Siyah...Şimdi Nefeslerim Yorgun...Ayrılığın İzini Sessizliğin Gürültüsüne Katarak Yüreğime Savrulmuş Bir Şekilde...Tükenmiş Bir Bedenle Yürüyorum Gecenin Siyah Duvarlarına...
Bulutlar Geliyor Üzerime Koşarcasına...Kararmış Bulutlar, Yanık Bulutlar...Gurbet Yollarından Dönmüş Bulutlar...Hüzünlerle Yüklenmiş, Umuttan Yana Sisli Bulutlar...Çileler Yüklü, Umudu Sönük, Sisli Bulutlar Geliyor Üzerime, Üzerime...
İçimde Bir Şeyler Kopuyor, Paramparça Oluyorum...Aynı Parçalar Yeniden Kopup Bir Daha Parçalanıyor,
Bağırmak İstiyorum, Ama Kelimeler Boğazıma Düğümleniyor ve Susuyorum...Yine Susuyorum...Kendi İçime Haykırmaya Devam Ediyorum, Gözyaşlarımı İçime Akıtıyorum ve Biliyorum ki Kimse Görmüyor, Göremiyor.
Anlatmak, Derdini Dökmek İstersin Ama Anlatamazsın. Anlatamazsın Kimselere…Anlatsan da Tüketemezsin...Bilmezler, Anlayamazlar Çektiğin Acıyı ve Susarsın Boğazına Düğümlenir Kelimeler …
Seni Anlayacak Birini Bulamazsın..Bilirsin ki Birtek Acının Kaynağı Anlar Seni...Susmayı Öğrenirsin.,Öğrendikçe Tükenir, Tükendikçe de Silinir Gidersin Bu Hayattan...
Bir Yürek Kopuyor Benden, Artık Benim Olmayan Bir Yürek...Söküp Koparılmanın Acısını Yaşatıyor Bana, Sızlıyor İçim
