- Üyelik Tarihi
- 5 Eyl 2011
- Mesajlar
- 3,789
- Aldığı Beğeniler
- 13,779
- Takım
- Galatasaray
Zafer Acar
BIRAK EMOJİLER AĞLASIN SENİN YERİNE
Bir şeyler okudum bir şeyler karaladım sen uyurken az tehlikeli şeylerdi bunlar, tutuklanmadım eminim birilerinin altı, birilerinin üstü çizildi kapalı kapılar ardında kazma kürekle değil kalemle kazılıyor artık birilerinin kuyusu yazarlığa özenenler mezar yerine gömülüyor kağıda değişti dünya, cenaze arabası ezerse bir ölünün ruhunu, şaşırma çünkü biz gerilerken çarpıcı bir şekilde gelişti teknoloji üstelik hormonlu gıdalar yüzünden eridi kaslar zayıfladı beden atlar yoktu, Hüseyinlerin üzerinden tanklar geçti sen uyurken gördüm zavallı Rachel Corrienin ruhu küçük dilini yuttu uçak kazasında canını kaybetti Aslı ile Kerem gerçek bir acıydı bu, ağladım, Mesnevideki kamış kadar çok ağladım -inan bana, bir çeşit yalancılıktır gerçeğe inanmamak dagülümse, neden kimse kimseye ağla demiyor fotoğraf çekilirken, gülümse neden herkes kamera kaydına alarak kutsuyor her sıradan ânı teknolojinin bir suçu yok, kulların emoji gibi kullanıyor insanı
Fransız ihtilalinden bile tuhaf şeyler oldu ülkemde sen uyurken -
bir bakan istifa etti cumhurbaşkanı istifayı kabul etmedi inan bana aşkım birkaç kez ölüp ölüp dirildim sen uyurken bakan öldürdü beni, cumhurbaşkanı diriltti mucize gibi geliyor bana güneşin doğudan doğup batıdan batması hâlâ ne yapardık acaba şu zalim dünyada Demokles’in kılıcı olmasa -romantik biri gibi abarttığım sanılırsa Kanuni mersiyesinden bile fazla üzülürüm
zengin olurdu fakir fukara kendi kendini yönetecek bir akla sahip olsa haksız mıyım, kaosu fırsat bilen dehalar yine çok para kazandı borsada yoksulluk kabus olup girdi hayatımıza sen uyurken
ben mi, heee ben, bana rağmen meşhur olmak isteyen zavallı ben bir makam koltuğunun kapladığı boşluk kadar bile var değilim yoksunluk labirentindeyim, her şey çok girift
bir Latin züppe - her bilge zuppedir biraz- bana bakıp şöyle dedi: "ex nihilo nihil fit” -haklı bence
atalarını umursamayanlar tapıyorlar çocuklarına demokrasi çürük yumurta, bozuldu konserve yaşamlar da aşkım şu canlılar aleminde neler oldu neler sen uyurken korona bombasından 1000lerce kişi daha öldü bilmediğim bir mahallede bilmediğim bir ev ve odada çok iyi bildiğim sen uyurken
şükürler olsun ikimiz tek kişiyiz ayrı evlerde aynı evde iki kişi olanlar var bir de Afrikanın açlık durumu değişmedi sen uyurken -değişen bir tek haritalarinsanlığı kırdı geçirdi korona, ülkemizin durumu çok şükür iyi denildi hazineler önünde bekleyen dünya halklarına azıcık para çokça ekonomimiz düzelecek sözleri verildi bir an sevindim çıkacağım diye bodrumdan zemin kata ayakta uyutulduğum için saflığıma üzüldüm sen uyurken patlayıp durdu silahlar onlarca kadın daha katledildi
onlarca erkek hapse düştü
yüzlerce çocuk öksüz yetim kaldı sen uyurken mazlumlar ezildi zalimler daha bir zulmetti mazlumlara üzüldüm zalimlere acıdım, elimden bu geldi yalnızca baş kaldırmadığımız için öldü bizden daha nicesi gecekondularda -işsizlik ya da karın tokluğuna çalışmak ölümlerden ölüm beğenmektiryaşadı bizden birilerini işkenceyle öldürenler yaşadı Yunan tanrıları gibi gökdelenlerin tepesinde ya da Boğaz'a bakan bir yalıda yarı tanrı çalımıyla
yaşadı kendileri gibi tombul çocukları da şirin mi şirin torunları da çağa uydum birkaç parça Homeros okudum sen uyurken içinde yaşadığımız şu çok Tanrılı hayattan daha gerçekçiydi destan uflayıp pufladım başımı kaşıdım sen uyurken sonra çay demledim kendime bisküvi çekti canım, dolaba baktım yoktu nedensiz yere dedim “çirkindir kolay kavuşan her şey” bunun üstüne uzun uzun düşündüm sen uyurken dâhi olmak gerek düşünmemeyi başarmak için ...sonra bir şiire başladım:
BIRAK EMOJİLER AĞLASIN SENİN YERİNE
Bir şeyler okudum bir şeyler karaladım sen uyurken az tehlikeli şeylerdi bunlar, tutuklanmadım eminim birilerinin altı, birilerinin üstü çizildi kapalı kapılar ardında kazma kürekle değil kalemle kazılıyor artık birilerinin kuyusu yazarlığa özenenler mezar yerine gömülüyor kağıda değişti dünya, cenaze arabası ezerse bir ölünün ruhunu, şaşırma çünkü biz gerilerken çarpıcı bir şekilde gelişti teknoloji üstelik hormonlu gıdalar yüzünden eridi kaslar zayıfladı beden atlar yoktu, Hüseyinlerin üzerinden tanklar geçti sen uyurken gördüm zavallı Rachel Corrienin ruhu küçük dilini yuttu uçak kazasında canını kaybetti Aslı ile Kerem gerçek bir acıydı bu, ağladım, Mesnevideki kamış kadar çok ağladım -inan bana, bir çeşit yalancılıktır gerçeğe inanmamak dagülümse, neden kimse kimseye ağla demiyor fotoğraf çekilirken, gülümse neden herkes kamera kaydına alarak kutsuyor her sıradan ânı teknolojinin bir suçu yok, kulların emoji gibi kullanıyor insanı
Fransız ihtilalinden bile tuhaf şeyler oldu ülkemde sen uyurken -
bir bakan istifa etti cumhurbaşkanı istifayı kabul etmedi inan bana aşkım birkaç kez ölüp ölüp dirildim sen uyurken bakan öldürdü beni, cumhurbaşkanı diriltti mucize gibi geliyor bana güneşin doğudan doğup batıdan batması hâlâ ne yapardık acaba şu zalim dünyada Demokles’in kılıcı olmasa -romantik biri gibi abarttığım sanılırsa Kanuni mersiyesinden bile fazla üzülürüm
zengin olurdu fakir fukara kendi kendini yönetecek bir akla sahip olsa haksız mıyım, kaosu fırsat bilen dehalar yine çok para kazandı borsada yoksulluk kabus olup girdi hayatımıza sen uyurken
ben mi, heee ben, bana rağmen meşhur olmak isteyen zavallı ben bir makam koltuğunun kapladığı boşluk kadar bile var değilim yoksunluk labirentindeyim, her şey çok girift
bir Latin züppe - her bilge zuppedir biraz- bana bakıp şöyle dedi: "ex nihilo nihil fit” -haklı bence
atalarını umursamayanlar tapıyorlar çocuklarına demokrasi çürük yumurta, bozuldu konserve yaşamlar da aşkım şu canlılar aleminde neler oldu neler sen uyurken korona bombasından 1000lerce kişi daha öldü bilmediğim bir mahallede bilmediğim bir ev ve odada çok iyi bildiğim sen uyurken
şükürler olsun ikimiz tek kişiyiz ayrı evlerde aynı evde iki kişi olanlar var bir de Afrikanın açlık durumu değişmedi sen uyurken -değişen bir tek haritalarinsanlığı kırdı geçirdi korona, ülkemizin durumu çok şükür iyi denildi hazineler önünde bekleyen dünya halklarına azıcık para çokça ekonomimiz düzelecek sözleri verildi bir an sevindim çıkacağım diye bodrumdan zemin kata ayakta uyutulduğum için saflığıma üzüldüm sen uyurken patlayıp durdu silahlar onlarca kadın daha katledildi
onlarca erkek hapse düştü
yüzlerce çocuk öksüz yetim kaldı sen uyurken mazlumlar ezildi zalimler daha bir zulmetti mazlumlara üzüldüm zalimlere acıdım, elimden bu geldi yalnızca baş kaldırmadığımız için öldü bizden daha nicesi gecekondularda -işsizlik ya da karın tokluğuna çalışmak ölümlerden ölüm beğenmektiryaşadı bizden birilerini işkenceyle öldürenler yaşadı Yunan tanrıları gibi gökdelenlerin tepesinde ya da Boğaz'a bakan bir yalıda yarı tanrı çalımıyla
yaşadı kendileri gibi tombul çocukları da şirin mi şirin torunları da çağa uydum birkaç parça Homeros okudum sen uyurken içinde yaşadığımız şu çok Tanrılı hayattan daha gerçekçiydi destan uflayıp pufladım başımı kaşıdım sen uyurken sonra çay demledim kendime bisküvi çekti canım, dolaba baktım yoktu nedensiz yere dedim “çirkindir kolay kavuşan her şey” bunun üstüne uzun uzun düşündüm sen uyurken dâhi olmak gerek düşünmemeyi başarmak için ...sonra bir şiire başladım:
