Yeniden Doğuş

Semerkand Aile'nin Haziran sayısı çıktı. Kapak dosyasını "Bırakın Çocuklarınızı Kendi Kanatlarıyla Uçsunlar" başlığıyla yayınlayan Semerkand Aile; çocuklarını bir yatırım aracı gibi gören ve bunun neticesinde "bağımlı bireyler" yetiştiren ebeveynleri ele alıyor. Aile sevgisinin abartılarak çok uç noktalarda çocuğa kanalize edilemeye çalışıldığına vurgu yapılan dosyada ilgi çekici ifadeler ise şöyle; "Ebeveynler çocuklarını birer proje ve yatırım aracı gibi gördüklerinden yaşlandıklarında da kendilerine bakmaları gerektiğini düşünüyorlar. Bu yüzden de alabildiğince kendilerine bağımlı evlatlar yetiştiriyorlar. Gideceği okuldan, seçeceği mesleğe, evleneceği kişiden, oturacağı semte kadar her konuda çocuklarına neredeyse hiçbir söz hakkı tanımayan, özgüven kazandırmak yerine sürekli kendini yetersiz hissetmelerine sebep olan o kadar çok aile var ki... Böyle ailelerden yetişen çocuklar da yetişkin olduklarında karşılarına çıkan sorunlarla baş etme konusunda çoğu zaman yetersiz kalıyorlar. Sürekli ailelerin koruması ve müdahalesine alışık olduklarından çoğu zaman kendi başlarına karar almaktan bile korkar hale geliyorlar."

Konuyla ilgili uzman görüşlerine de yer verilen dosyada özellikle psikiyatri uzmanı Barış Önen Ünsalver'in ifadeleri oldukça ilgi çekici. Çocuğu sevmenin ve sahiplenmenin bir sınırı olduğuna vurgu yapan Ünsalver şunları söylüyor: "Ailenin çocuğunu 'çocuk' gibi görmesinde kastedilen aslında çocuğun ayrı bir kişiliği, karakteri, mizacı, kendine ait seçimleri olabileceğini kabul edememektir. Ebeveyn çocuğu kendisinin bir uzantısı gibi görme eğilimindeyse çocuğun büyüyüp farklılaşmasını anlayamaz. Çocuğa kıyamamak, onun her istediğini yerine getirmek, her zorlandığı konuda hemen çözüm üretmek çocuğun gerçekten ruhsal yönden büyümesini engeller ve ileri yaşta yetişkin bedeninde bir çocuk olur. Böyle bir durumda da yetişkin birey olamayıp aileye bağımlı bir kişilik gelişecektir."

Haziran sayısında birbirinden ilgi çekici pek çok konuya değinilen Semerkand Aile'de pamuk ipliğine bağlı ilişkileri irdeleyen "Son Yılların Moda Söylemi: 'Mutsuzuz, Boşanıyoruz" ve değişen değer yargılarımızı eleştirel nitelikteki "Alışveriş Merkezleri Aile Gezmelerini Elimizden Aldı" yazıları okunması tavsiye edilen konular arasında yer alıyor.

Ailenin çocuğunu 'çocuk' gibi görmesinde kastedilen aslında çocuğun ayrı bir kişiliği, karakteri, mizacı, kendine ait seçimleri olabileceğini kabul edememektir. Ebeveyn çocuğu kendisinin bir uzantısı gibi görme eğilimindeyse çocuğun büyüyüp farklılaşmasını anlayamaz. Çocuğa kıyamamak, onun her istediğini yerine getirmek, her zorlandığı konuda hemen çözüm üretmek çocuğun gerçekten ruhsal yönden büyümesini engeller ve ileri yaşta yetişkin bedeninde bir çocuk olur. Böyle bir durumda da yetişkin birey olamayıp aileye bağımlı bir kişilik gelişecektir."

Ne güzel söylemiş yazar
çok doğru...çocukların hayal dünyalarına bile karışıyor çoğu ebeveyn..
bu da çocuğun iç dünyası ve geleceği için tehlike oluşturuyor ama ebeyn bunun bilince değil (istisnalar hariç )
Bizlere yapılan şu koruyuculuk bazen içinden çıkılmaz bir hal de alıyor..aman çocuk bu yapamaz edemezlerle her şeyi ebeveyn yapıyor çocuk anne ve babaya bağımlı kalıyor.. büyüdüğü zamn en ufacık bir sorunla karşı karşıya geldiğinde hemn pes ediyor..kaçıyor.. ya da kendi uğraş vermeden zamannda kendisi için savaş veren tüm işleri halleden ailesine başvuruyor..e bu da her zamn çözüm getirmiyor..sonuç;psikolojik tranvalar a-sosyal olma,çevreden kopuşlar..başarıızlıklar.. ve bağımlı hayatlar..genç tabiri caizse;sudan çıkmış balık gibi oluyor..kendine yetemeyen,aciz ve de hep korunmaya muhtaç..

çok güzel.ALLAh cc razı olsun,ardımızdan hayırlı evlatlar bırakacak şekilde,evlatlarımızı yetiştirmeyi RABBIm nasip etsin.