Sensizliğe bir adım kala uyandım...Ne oluyor bana dedim kendi kendime.Rüyadaydım belki de...
Senden ayrılışımın kaçıncı günüydü saymadım ya da sayamadım.Senden o kadar uzağım ki....Kendine çek beni ne olur.Beni buralarda sensiz ve sevgisiz bırakma!..Yokluğunda bir hiç olduğumu ve geceleri sensiz uyuyamayacağımı sen de bilirsin...Ne olur! Beni şefkatinden mahrum bırakma!
Gözünden ve gönlünden ırak olduğumu ve bunu nasıl içime sindirebildiğimi sadece ben biliyorum.Ve gem vuruyorum şahlanmış arzularıma..Ama seni de unutmuyorum hani.Senden ayrılalı neler yaşadığımı ve sensiz gecelerde ah-u figân ettiğimi hissedebiliyor musun?Hissetmiyorsun belki de...Bu satırları okuyunca yahut bir şeyler kıpırdamaz içinde!Ama ne olursa olsun bunca uzaklığa rağmen küsmüyorum hayata ve unutmuyorum seni sensizliğin inadına!!!Ve yine alıyorum sensizliği bağrıma...
Ve son kez yalvariyorum sana....
Beni Unutma!!
Her şey eskisi gibi...
Yine sabahları erken kalkıyor,fakat geceleri erken yatamıyorum.
Senin zaptettiğin düşüncelerimin uyutmadığı geceler sürüp gidiyor.Yaşıyorum,Yaşamak nefes alıp vermekse...
Gülüyorum...Gülmek surat kaslarının gevşemesiyse...Hayaller kuruyorum...Yine baş rolünü senin oynadığın ,fakat benim karakterimin tamamen değiştiği...Artık elimden su değil zehir içiriyorum sana...Ölümüne zevk alarak bakıyorum.İçimden "Keşke ölsen!"diyorum.Evet .
"Keşke bedenin ayrılsa buralardan..."
Diyorum ya!.Seni seven yüreğimden haberin yok!.Olmadı ve olmayacak ta!!...Seni nasıl sevdiğimi anlayamadın...Hep kulak tıkadın.Gözlerini yumdun bana!Bir hiçmişim gibi davrandın...Öyle serkeş öyle çerkes duruyordum...Acıma duyguların da körelmiş senin...Acımadın...Sevememenin suç olduğu bir dünyada seni sevmenin suç olacağını bilemezdim....Bilseydim de anlayamazdın ki!!
Bu söylediklerim duygu sömürüsü değil...Kendimi acındırmak gibi bir gayretim de yok!...Sadece!...Ne olursun söyletme beni!...Sana seni sevdiğimi her dem haykıramam ya!Mecnun misali çöllerde bitap olamam ki...İsteseydin Mecnun bile olurdum belki!.Dolaşırdım çöllerde divane gibi...
Aslında yakmalısın bu mektubu...Hiç acımamalısın...Beni nasıl yaktın ise ...Bana nasıl acımadın ise aynısını bu âciz mektuba da yapmalısın...Hak ediyor çünkü...Benim hak ettiğim gibi!!!
Yak Bitsin!!!
Bazen Düşünüyorum da!!!Neden ben!...Çok mu hak ediyorum bunları acaba...Veyahut hiç hak etmiyorum da sen mi bile bile çektiriyorsun bu ızdırâbı bana , anlamış değilim doğrusu...Kimsecikler anlam veremedi ya zaten!Kimseler anlamadı senin beni sevemediğini...Sevilemediğimi....Platonikmiş ...Geç anladım...Yaşayacağım ilk aşkın da platonik olacağı aklımın ucundan bile geçmezdi ki!Senin bu kadar acımasız olacağını nereden bilebilirdim...Bu kadar vefasız olacağını...Beni umursamayacağını...
O yüzden korktum hep...Aşık olmaktan..Sevilmeyeceğim korkusuyla değil,sevemeyeceğim korkusuyla!...Bir gün gelip te sevgimin bitebileceği korkusuyla...Korktuğum benim başıma geldi işte..Sevgin bitti işte...Sevgim de bitti!!
hûdabi
Senden ayrılışımın kaçıncı günüydü saymadım ya da sayamadım.Senden o kadar uzağım ki....Kendine çek beni ne olur.Beni buralarda sensiz ve sevgisiz bırakma!..Yokluğunda bir hiç olduğumu ve geceleri sensiz uyuyamayacağımı sen de bilirsin...Ne olur! Beni şefkatinden mahrum bırakma!
Gözünden ve gönlünden ırak olduğumu ve bunu nasıl içime sindirebildiğimi sadece ben biliyorum.Ve gem vuruyorum şahlanmış arzularıma..Ama seni de unutmuyorum hani.Senden ayrılalı neler yaşadığımı ve sensiz gecelerde ah-u figân ettiğimi hissedebiliyor musun?Hissetmiyorsun belki de...Bu satırları okuyunca yahut bir şeyler kıpırdamaz içinde!Ama ne olursa olsun bunca uzaklığa rağmen küsmüyorum hayata ve unutmuyorum seni sensizliğin inadına!!!Ve yine alıyorum sensizliği bağrıma...
Ve son kez yalvariyorum sana....
Beni Unutma!!
Her şey eskisi gibi...
Yine sabahları erken kalkıyor,fakat geceleri erken yatamıyorum.
Senin zaptettiğin düşüncelerimin uyutmadığı geceler sürüp gidiyor.Yaşıyorum,Yaşamak nefes alıp vermekse...
Gülüyorum...Gülmek surat kaslarının gevşemesiyse...Hayaller kuruyorum...Yine baş rolünü senin oynadığın ,fakat benim karakterimin tamamen değiştiği...Artık elimden su değil zehir içiriyorum sana...Ölümüne zevk alarak bakıyorum.İçimden "Keşke ölsen!"diyorum.Evet .
"Keşke bedenin ayrılsa buralardan..."
Diyorum ya!.Seni seven yüreğimden haberin yok!.Olmadı ve olmayacak ta!!...Seni nasıl sevdiğimi anlayamadın...Hep kulak tıkadın.Gözlerini yumdun bana!Bir hiçmişim gibi davrandın...Öyle serkeş öyle çerkes duruyordum...Acıma duyguların da körelmiş senin...Acımadın...Sevememenin suç olduğu bir dünyada seni sevmenin suç olacağını bilemezdim....Bilseydim de anlayamazdın ki!!
Bu söylediklerim duygu sömürüsü değil...Kendimi acındırmak gibi bir gayretim de yok!...Sadece!...Ne olursun söyletme beni!...Sana seni sevdiğimi her dem haykıramam ya!Mecnun misali çöllerde bitap olamam ki...İsteseydin Mecnun bile olurdum belki!.Dolaşırdım çöllerde divane gibi...
Aslında yakmalısın bu mektubu...Hiç acımamalısın...Beni nasıl yaktın ise ...Bana nasıl acımadın ise aynısını bu âciz mektuba da yapmalısın...Hak ediyor çünkü...Benim hak ettiğim gibi!!!
Yak Bitsin!!!
Bazen Düşünüyorum da!!!Neden ben!...Çok mu hak ediyorum bunları acaba...Veyahut hiç hak etmiyorum da sen mi bile bile çektiriyorsun bu ızdırâbı bana , anlamış değilim doğrusu...Kimsecikler anlam veremedi ya zaten!Kimseler anlamadı senin beni sevemediğini...Sevilemediğimi....Platonikmiş ...Geç anladım...Yaşayacağım ilk aşkın da platonik olacağı aklımın ucundan bile geçmezdi ki!Senin bu kadar acımasız olacağını nereden bilebilirdim...Bu kadar vefasız olacağını...Beni umursamayacağını...
O yüzden korktum hep...Aşık olmaktan..Sevilmeyeceğim korkusuyla değil,sevemeyeceğim korkusuyla!...Bir gün gelip te sevgimin bitebileceği korkusuyla...Korktuğum benim başıma geldi işte..Sevgin bitti işte...Sevgim de bitti!!
hûdabi
