Rivayet edilirki şeytan lanetlendiği zaman Cebrail ve Mikail durmadan ağlıyordu Allah c.c onlara vahiy gönderip,"Niçin ağlıyorsunuz "dedi "Yarabbi!! senin cezalandırmandan emin değiliz onun için ağlıyoruz "dediler.Allahü Teala"Böyle olmak gerek Emin olmamalısınız"buyurdu.
Muhammed bin El-Münkedir derki;"Cehennem yaratıldığı zaman bütün melekler ağlaştılar insan yaratılınca melekler ağlamayı kestiler Zira cehennemin insan için yaratıldığını anladılar.
Resullullah sav buyurduki;"Cebrail aleyhisselam bana her geldiği zaman Allah korkusundan titriyordu.
Enes'in rivayetine göre Resullullah sav buyurduki"Cebraile Mikailin niçin hiç güldüğünü görmüyorum diye sordum Cebrail as. Mikail as.yaratıldığından beri gülmemiştir dedi
Mücahid der ki"Davud a.s başını secdeye koyup kırk gün ağladı taki gözyaşlarından otlar bitti Nihayet nida geldiki Ey davud niçin ağlıyorsun?Açsan yemek verelim çıplaksan elbise verelim Davud a.s. öyle bir ah çektiki nefesinin ateşinden o biten otlar yandı.Allah c.c. onun tövbesini kabul etti Davud as.Yarabbi benim günahımı elimin ayasına yazki onu hiçbirzaman unutmayayım Allahü Telala duasını kabul etti.Ve elini yemeğe ve içmeye uzatmazdıki o yazıyı görüp günahını hatırlayarak ağlamasın.Bazen kendisine verdikleri bir bardak su bardak tan su dolu değil iken gözünden akan gözyaşlarıyle dolardı.
Yahya bin Kesir derki; rivayet edil,rki Davud as. kendi günahı için ağlamak istediği zaman yedi gün hiç yemek yemezdi ve hanımlarının yanına gitmezdi Ondan sonra çöle çıkardı Ve Süleymana as.Davudun as.ağlayacağı yere gelmeye başlarlardı.Sonra Davud as.Allahü Tealanın senasıyla başlardı.İnsanlar feryat ederlerdi.Ondan sonra cennet ve cehennemin sıfatlarını anlatırdı.ondan sonrada kendi günahından dolayı feryat ederdi.Öyle olurduki korku ve dehşetle çok kimseler helak olurdu.
Yahya bin Zekeriyya Beyti Mukaddeste ibadet edrdi.Halbuki daha çocuktu diğer çocuklar onu oynamaya çağırırlardı "Ben oynamak için yaratılmadım"derdi.Onbeş yaşına gelince insanlardan uzaklaşıp sahraya giderdi.Birgün babası arkasından gitti Baktıki Yahya ayağını suya sokmuş ve susuzluktan ölecek duruma gelmiş.(İ.Gazali çeviri Ali Arslan)
Muhammed bin El-Münkedir derki;"Cehennem yaratıldığı zaman bütün melekler ağlaştılar insan yaratılınca melekler ağlamayı kestiler Zira cehennemin insan için yaratıldığını anladılar.
Resullullah sav buyurduki;"Cebrail aleyhisselam bana her geldiği zaman Allah korkusundan titriyordu.
Enes'in rivayetine göre Resullullah sav buyurduki"Cebraile Mikailin niçin hiç güldüğünü görmüyorum diye sordum Cebrail as. Mikail as.yaratıldığından beri gülmemiştir dedi
Mücahid der ki"Davud a.s başını secdeye koyup kırk gün ağladı taki gözyaşlarından otlar bitti Nihayet nida geldiki Ey davud niçin ağlıyorsun?Açsan yemek verelim çıplaksan elbise verelim Davud a.s. öyle bir ah çektiki nefesinin ateşinden o biten otlar yandı.Allah c.c. onun tövbesini kabul etti Davud as.Yarabbi benim günahımı elimin ayasına yazki onu hiçbirzaman unutmayayım Allahü Telala duasını kabul etti.Ve elini yemeğe ve içmeye uzatmazdıki o yazıyı görüp günahını hatırlayarak ağlamasın.Bazen kendisine verdikleri bir bardak su bardak tan su dolu değil iken gözünden akan gözyaşlarıyle dolardı.
Yahya bin Kesir derki; rivayet edil,rki Davud as. kendi günahı için ağlamak istediği zaman yedi gün hiç yemek yemezdi ve hanımlarının yanına gitmezdi Ondan sonra çöle çıkardı Ve Süleymana as.Davudun as.ağlayacağı yere gelmeye başlarlardı.Sonra Davud as.Allahü Tealanın senasıyla başlardı.İnsanlar feryat ederlerdi.Ondan sonra cennet ve cehennemin sıfatlarını anlatırdı.ondan sonrada kendi günahından dolayı feryat ederdi.Öyle olurduki korku ve dehşetle çok kimseler helak olurdu.
Yahya bin Zekeriyya Beyti Mukaddeste ibadet edrdi.Halbuki daha çocuktu diğer çocuklar onu oynamaya çağırırlardı "Ben oynamak için yaratılmadım"derdi.Onbeş yaşına gelince insanlardan uzaklaşıp sahraya giderdi.Birgün babası arkasından gitti Baktıki Yahya ayağını suya sokmuş ve susuzluktan ölecek duruma gelmiş.(İ.Gazali çeviri Ali Arslan)