- Üyelik Tarihi
- 30 Ara 2007
- Mesajlar
- 8,908
- Aldığı Beğeniler
- 128
- Takım
- Fenerbahçe
Bu Hüzne Selam Dur!
sağımda asab şiiri moralimi serperken
elimde teşbih gözyaşı, sulandı yüreğime.
bu hüzne selam dur, çevikledim aklımı
serperken silahları kurşunlara vebal saydım
aklım gel git, durma sen de yağmur olup
kalbimi inlet.
borandan korku istimlaki saydı deprem
çilingir açamazdı kalbimi ferman yazılınca
hükmünce adil düzen gebe, rahminde tekmeleme
cıngar çıkartamazdım, düzenin uslu naif
yaralı kalbine tuz bastıran oyuncağı değildim.
aç kitabını, ikra sevinç gözbebeğim
sevinç ikra bismike dilimde tebbet
yüreğimde zilzal
deprem feryat koparır
‘’göğsünü açmadık mı
yükünü kaldırmadık mı
şanını yüceltmedik mi..’’
solumda moral şarkısı hüznü söylenirken
içimde intizar sabahı, yapıştı dilime
bu hüzne selam dur, çevikledim aklımı
düşerken kıyamet, saçlarımda karanlık
sesim sönerken gözünde, çığlığım içinde
desen olup boya kendini sebebe
bir sebep ki özlem
bir sebep ki taşı delip
mücella şarkılara gebe
bir sebep ki aşk
bir sebep ki savaş.
geceyi onaran kuşları türetti zihnim
natürmort çizimler kış nakşın elinde
hayat okurken çevrem yenik
şarkılarda ateş dizlerime yandır
icazet gibi açıldım verilmiş sadakam
kupkuru iki dilim görünür
biri alfabemde yenik
türküsüdür
diğeri yapışkan zamanların
hasret aşkıdır.
doğru söze doğur dilini
aşka istimlâk isme karanlık
vehim dörtlük kelime
tıkanır hasret olunca
hüzne doğru sal saçlarını
kıyısına iliştirilen kumsalda
tarağına takılsın uzun yol
geceyi geçirmek kadar
kolay olmaz dilim
bir şerit gibi akarken kanım
besle gülleri
gül yetiştirmek kadar müsterihim
aşkı beslerken.
bu bir sebeptir
işte bu
bir
sebeptir
bu hüzne selam dur
sebebimin teşhirinde alev alan
çevik kuşlar istilasında
aklımı gel gitledim
süngüye takılırken kurşun
oradayım.
gördüm namlunun ucuna kan
güldendir.
Bilal Can
__________________sağımda asab şiiri moralimi serperken
elimde teşbih gözyaşı, sulandı yüreğime.
bu hüzne selam dur, çevikledim aklımı
serperken silahları kurşunlara vebal saydım
aklım gel git, durma sen de yağmur olup
kalbimi inlet.
borandan korku istimlaki saydı deprem
çilingir açamazdı kalbimi ferman yazılınca
hükmünce adil düzen gebe, rahminde tekmeleme
cıngar çıkartamazdım, düzenin uslu naif
yaralı kalbine tuz bastıran oyuncağı değildim.
aç kitabını, ikra sevinç gözbebeğim
sevinç ikra bismike dilimde tebbet
yüreğimde zilzal
deprem feryat koparır
‘’göğsünü açmadık mı
yükünü kaldırmadık mı
şanını yüceltmedik mi..’’
solumda moral şarkısı hüznü söylenirken
içimde intizar sabahı, yapıştı dilime
bu hüzne selam dur, çevikledim aklımı
düşerken kıyamet, saçlarımda karanlık
sesim sönerken gözünde, çığlığım içinde
desen olup boya kendini sebebe
bir sebep ki özlem
bir sebep ki taşı delip
mücella şarkılara gebe
bir sebep ki aşk
bir sebep ki savaş.
geceyi onaran kuşları türetti zihnim
natürmort çizimler kış nakşın elinde
hayat okurken çevrem yenik
şarkılarda ateş dizlerime yandır
icazet gibi açıldım verilmiş sadakam
kupkuru iki dilim görünür
biri alfabemde yenik
türküsüdür
diğeri yapışkan zamanların
hasret aşkıdır.
doğru söze doğur dilini
aşka istimlâk isme karanlık
vehim dörtlük kelime
tıkanır hasret olunca
hüzne doğru sal saçlarını
kıyısına iliştirilen kumsalda
tarağına takılsın uzun yol
geceyi geçirmek kadar
kolay olmaz dilim
bir şerit gibi akarken kanım
besle gülleri
gül yetiştirmek kadar müsterihim
aşkı beslerken.
bu bir sebeptir
işte bu
bir
sebeptir
bu hüzne selam dur
sebebimin teşhirinde alev alan
çevik kuşlar istilasında
aklımı gel gitledim
süngüye takılırken kurşun
oradayım.
gördüm namlunun ucuna kan
güldendir.
Bilal Can
